1. Коринтјаните 2 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Апостолите Го знаат само Исуса Христа, Распнатиот.

1И јас, браќа, доаѓајќи при вас, дојдов да ви го соопштам Божјото сведоштво не со возвишена проповед или мудрост,

2бидејќи не сметав дека е добро меѓу вас да знам нешто друго освен за Исуса Христа, и тоа – Распнатиот.

3И јас меѓу вас бев во немоќ, и страв, и во голем трепет.

4И словото мое, и проповедта моја, не се состоеше во убедливи зборови на човечка мудрост, туку во пројава на Духот и силата,

5та верата ваша да се утврди не во човечка мудрост, туку во силата Божја.

6Мудрост, пак проповедаме меѓу совршените, но не мудрост од овој век, ниту, пак, онаа на преодните господари од овој свет,

7туку ја проповедаме Божјата премудрост, тајна сокриена, која Бог ја предодредил уште пред вековите за наша слава,

8која никој од господарите на овој свет не ја познал; зашто, ако ја беа познале, тогаш немаше да Го распнат Господа на славата.

9Но, како што е напишано: »Што око не виде, уво не чу, ниту на човека на ум му падна, тоа Бог го приготвил за оние, кои Го сакаат.«

10А нам, пак, ни го откри тоа Бог преку Својот Дух, зашто Духот испитува сѐ, па дури и длабините Божји.

11Бидејќи, кој човек знае, што има во човекот, освен човечкиот дух, кој живее во него? Па така, и Божјото не го знае никој, освен Божјиот Дух.

12Но ние не го примивме духот од овој свет, туку Духот, Кој иде од Бога, за да го знаеме она, што ни е дарувано од Бога;

13па тоа и го проповедаме не со зборови, научени од човечка мудрост, туку научени од Светиот Дух: толкувајќи го она што е духовно на духовни луѓе.

14Душевниот човек не го прима она, што е од Божјиот Дух; за него тоа е безумство; и не може да го разбере, оти треба духовно да се испита.

15Духовниот, пак, човек испитува сѐ, а него никој не го испитува.

16Зашто, кој го познал умот Господов, та да го објасни? А ние имаме ум Христов.