Проповедник 7 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Добро е да се биде мудар.

1Подобро е добар глас, отколку скапоцен елеј, и смртниот ден – од родениот ден.

2Подобро е да одиш во куќа каде што плачат по умрен, отколку да отидеш во куќа, каде што се гоштева, зашто таков е крајот на секој човек, и животот ќе го приложи тоа кон срцето свое.

3Тагата е подобра од смеата; зашто, кога е лицето нажалено, срцето станува подобро.

4на умните срцето им е во куќата, каде што плачат, а на безумните во куќа, каде што се веселат.

5Подобро е да слушаш прекор од мудар, отколку да слушаш песни на безумен;

6зашто смеата на безумните е како прскање на трње под котел. И тоа е суета!

7Клеветењето го избезумува мудриот, а подароците го расипуваат срцето.

8Крајот на една работа е подобар од почетокот нејзин; трпеливиот е подобар од горделивиот.

9Не станувај со духот свој брз на гнев, зашто гневот почива во пазувите на безумните.

10Не вели: »Зошто поранешните дни биле подобри од сегашните?«, оти не е мудро да прашуваш за тоа.

11Добра е мудроста, како и наследството, особено за оние, што го гледаат сонцето,

12зашто под нејзината сенка е исто, како под сенката на сребро; но предимството на знаење е тоа, што мудроста му дава живот на оној, што ја има.

13Погледај ги Божјите дела: кој може да го исправи она, што Бог го направил криво?

14Во добро време ползувај се со доброто, а во зли дни размислувај: едното и другото го направил Бог, за да не може човекот да каже ништо против Него.

15Се нагледав на сѐ во моите суетни дни: праведниот загинува во својата праведност; нечесниот живее долго во нечесноста своја.

16не бивај строг и немој да се покажуваш за многу умен, за да не се избезумиш.

17Не се предавај на грев и не станувај жесток; зошто да умреш предвреме?

18Добро е, ако се држиш за едното но и друго да не испушташ од раката своја; зашто, кој се бои од Бога, ќе се избави од сето тоа.

19Мудроста го крепи мудриот повеќе од десет кнезови што се во градот.

20Нема праведник на земјата, кој прави добро и никако да не греши;

21затоа не обрнувај внимание на секој збор, што се кажува, за да не го чуеш и слугата свој, кога те навредува;

22зашто срцето твое знае многу работи, кога и ти самиот си навредувал други.

23Сето тоа го испитав со мудрост; јас реков: »Ќе бидам мудар«, но мудроста е далеку од мене.

24А она што е така далеку и многу длабоко: кој ќе го испита?

25Се свртив со срцето свое, за да ги дознаам, изучам и истражам мудроста и разумот, и да го познаам безумието на нечестивиот, и жестокоста и лукавството,

26и најдов, дека погорчливо до смртта е жената, зашто таа е мрежа, срцето нејзино – стапица, рацете нејзини – окови; добриот пред Бога ќе се спаси од неа, а грешникот ќе биде уловен од неа.

27»Ете, тоа најдов јас – рече Проповедникот – испитувајќи едно по друго.«

28Што уште бараше душата моја, и не го најде? – Маж најдов еден на илјада, но жена меѓу сите нив не најдов.

29Само, ете, тоа го најдов, дека Бог го направил човекот добар, но луѓето се впуштаат во многу мудрувања.