Даниил 12 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Пророкувањето е запечатено.

1И во тоа време ќе се крене Михаил, големиот кнез, кој ќе ги брани синовите на твојот народ, и ќе настане време тешко, какво што немало откако постојат луѓето, па сѐ до денес; но ќе се спасат во тоа време од твојот народ сите, кои ќе се најдат дека се запишани во книгата.

2И многумина од оние што спијат во земниот прав ќе се разбудат – едни за живот вечен, а други за укор и срам.

3И разумните ќе сјајат како светила на небото, и оние што мнозина повратиле кон правда – како ѕвездите, во веки, засекогаш.

4»А ти, Данииле, сокри ги овие зборови и запечати ја оваа книга до последното време; мнозина ќе ја прочитаат и знаењето ќе се умножи.«

5Тогаш јас, Даниил, погледав и ете пред мене стојат двајца други, еден од едната страна на реката, а друг од другата страна на реката.

6Едниот му рече на човекот со ленена облака кој стоеше над реката: »Кога ќе биде крајот на овие чудни работи?«

7И чув, кога човекот со ленената облека, што се наоѓаше над реката, откако ја крена десната и левата рака кон небото, се заколна во вечно Живиот, дека сето тоа ќе се изврши кон крајот на времето и времињата и полувремето и по завршувањето снемување сила на светиот народ.

8Јас го чув тоа но не го разбрав, па затоа прашав: »Господаре мој, што ќе биде потоа?«

9Тој одговори: »Оди си Данииле, оти тие зборови се сокриени и запечатени до последното време.

10Многумина ќе се очистат, ќе се избелат и ќе бидат искушани; нечестивете ќе почнат пак нечесно, и никој од нив нема тоа да го разбере, само мудрите ќе разберат.

11Од времето, кога ќе се прекрати секојдневната жртва и ќе се постави мерзоста на запустувањето, ќе минат илјади и двесте и деведесет денови.

12Блажен е оној што чека и ќе дочека илјада и триста и триесет и пет дена.

13А ти оди си во својот крај, па ќе се успокоиш, и ќе останеш да го добиеш својот дел со жреб до крајот на своите дни.«