Мудрост Сирахова 11 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Надевај се само во Бога.

1Мудроста на смирениот ја издигнува неговата глава и ќе го постави сред достоинственици.

2Не фали го човека поради неговата убавина; а и поради неговиот изглед не презирај го.

3Мала е пчелата меѓу крилестите суштества, но таа дава сладост најслатка.

4Не фали се со твојата скапоцена облека и не гордеј се во денот на твојата слава; прекрасни се Божјите дела, иако се сокриени од луѓето.

5Многу владетели имало на земјата; многумина непознати добиле круна.

6Многумина силни биле понижени и славни луѓе паѓале под туѓа власт.

7Додека не испиташ – не обвинувај, прво провери, па потоа укорувај.

8Не одговарај пред да ислушаш, сред разговор не мешај се.

9Не препирај се за работи што не те засегаат; во расправии меѓу грешници не мешај се.

10Синко, не зафајќа се со многу работи; при многу работи нема да останеш без вина. Колку и да брзаш, сѐ нема да постигнеш и со бегање – нема да се спасиш.

11Некој се труди, се измачува и брза, а сѐ повеќе изостанува.

12Некој е слаб, потреба има од помош; сили нема и со неволји е затрупан,

13но Господ со милост го гледа за неговото добро, го подига од неговата понизност, ја подигнува неговата глава, поради што многумина му се восхитуваат.

14Доброто и лошото, животот и смртта, сиромаштијата и богатството – сѐ доаѓа од Господа.

15Господовиот дар е за побожните; Божјата милост вечно ќе им помага.

16Некој се збогатува со грижи и штедење; тоа е дел од неговата награда.

17Некогаш тој ќе рече: »Најдов мир и сега ќе му се радувам на моето богатство;«

18но тој не знае колку време тоа ќе продолжува; ќе дојде денот кога сето тоа на други ќе го остави и ќе умре.

19Остани тврд во заветот твој и живеј во него; во својата работа дочекај старост.

20На делата од грешникот не чуди се, верувај во Господа, истраен биди во твојата работа;

21лесно Му е на Господа бргу и ненадејно да го збогати сиромавиот.

22Благословот од Господа – награда е за побожниот; со благословот Негов брзо успева тој.

23Не вели; »Што уште ми треба? И какви богатства од сега можам да очекувам?«

24Не вели: »Сѐ имам доволно, па какво ли зло по ова може да ме снајде?«

25Во време на добро злото се заборава; во време на зло за добро не се зборува.

26Лесно Му е на Господа во смртниот час да го награди човекот според делата негови.

27И најмалото страдање ги потиснува насладите; во смртниот час се откриваат делата на човекот.

28Додека е жив – за никого не вели дека е блажен; по децата свои се познава човекот.

29Не примај секого во домот свој; на лукавиот разновидни се примките.

30На горделивиот срцето е како еребица во кафез; како шпион го следи твоето паѓање;

31го извртува доброто во зло; и на добрите им го оцрнува лицето.

32Од една искра станува огниште полно со жар, а грешникот мисли да пролее крв.

33Пази се од злосторник, зашто тој зло замислува; да не те посрамоти засекогаш.

34Примиш ли туѓинец во домот свој – неволји ќе ти донесе: на твоите домашни туѓинец ќе те направи.