Исус Навин 9 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Жителите на Гаваон се здобиваат со пријателство преку лукавство.

1Откако го чуја тоа аморејските цареви, кои беа од оваа страна на Јордан, по планината и рамнината и по целиот брег на Големото Море, и кои беа близу до Антиливан, – Хетејците, Аморејците, Гергесејците, Хананејците, Ферезејците, Евејците и Јевусејците,

2се собраа сите, за да удрат заедно против Исуса и Израилот.

3Но жителите гаваонски, откако чуја, што му направил Господ на Јерихон и на Гај,

4употребија и тие итрина; отидоа и се снабдија со храна за пат и ставија ветви вреќи на ослите свои и ветви, испокинати и закрпени мевови за вино;

5и обувките на нозете им беа стари, закрпени, и облеката нивна – ветва; и сиот леб нивни за пат беше сув и мувлосан.

6Тие дојдоа кај Исуса во логорот Израилев во Галгал и му рекоа нему и на сите Израилци: »Ние сме дојдени од многу далечна земја; впрочем ако сакате склучете со нас сојуз.«

7А Израилците им одговорија на Евејците: »Вие, можеби живеете близу до нас; како ќе склучиме сојуз со вас?«

8Тие му рекоа на Исуса: »Ние сме твои робови.« А Исус ги праша: »Кои сте вие и од каде сте дошле?«

9Тие му одговорија: »Од многу далечна земја се дојдени твоите робови во името на Господа, твојот Бог, зашто ја чувме славата Негова и за сѐ што извршил Он во Египет,

10и за сѐ она, што им направи на двајцата аморејски цареви, кои беа од онаа страна на Јордан, на есевонскиот цар Сион и на васанскиот цар Ог, кои живееја во Астарот и во Едраин.

11Кога го чуја тоа, старешините наши и сите жители на нашата земја ни рекоа: земе во рацете свои леб за пат, одете им во пресрет и кажете им: ‚Ние сме ваши робови; па, ако сакате, склучете сојуз со нас.‘

12Овој наш леб го зедовме од куќите наши топол во денот, кога тргнавме кон вас, а сега ете, тој се исушил и мувлосал;

13и овие мевови со вино, кои кога ги наполнивме беа нови, ете се испокинаа; и овие наши облеки и обувките изветвеа поради многу долгиот пат.«

14И кнезовите го зедоа лебот нивни, а Господа не го прашаа.

15Тогаш Исус склучи со нив мир и постави услов, дека ќе им го зачува животот; и кнезовите на народот им се заколнаа.

16А по три дена, откако склучија со нив сојуз, слушнаа дека тие биле нивни соседи и дека живеат близу до нив;

17зашто синовите Израилеви кога тргнаа на пат, дојдоа до градовите нивни на третиот ден; градотиве нивни, пак, беа: Гаваон, Кефира, Вирот и уште градот Јарим.

18Исус и синовите Израилеви не ги погубија, зашто сите кнезови народни им се заколнаа во Господа, Израилевиот Бог. Затоа целото општество Израилево замрмори против кнезовите.

19Сите кнезови му рекоа на целиот народ: »Им се заколнавме во Господа, Израилевиот Бог, и затоа не можеме да ги допреме нив;

20а, еве, што ќе направиме со нив: ќе ги оставиме живи, за да не нѐ стигне гневот поради клетвата, со која им се заколнавме.«

21И им рекоа уште кнезовите: »Нека живеат, но ќе сечат дрва и ќе носат вода за целото општество.« И целиот народ направи така, како што му рекоа кнезовите.

22Исус ги повика и им рече: »Зошто нѐ измамивте, кога рековте: ‚ние сме многу далеку од вас, а вие сте живееле блиску до нас?‘

23Отсега да сте проклети! Вечно ќе бидете робови, ќе сечете дрва и ќе носите вода за мене и за домот на мојот Бог!«

24Тие му одговорија на Исуса и рекоа: »Дојде до ушите на твоите робови, дека Господ, твојот Бог, му заповедал на својот слуга Мојсеј, оти ќе ви ја даде цела земја, и дека ќе нѐ погуби нас и сите жители на оваа земја пред лицето ваше; затоа ние многу се уплашивме да не ни го земете животот, па го направивме тоа;

25сега, ете, ние сме во твои раце: како ти се чини дека е подобро и посправедливо да постапиш со нас, така и направи.«

26И Исус така и постапи со нив: ги избави од рацете на синовите Израилеви, и тие не ги погубија.

27И во тој ден Исус нареди тие да сечат дрва и да носат вода за целото општество и за жртвеникот на Господа; поради тоа оние што живееја во Гаваон станаа дрвари и водари за жртвеникот Божји дури и до денес, на она место, што ќе го избере Господ.