Мудрост Сирахова 30 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

1Кој синот свој го сака, често го казнува – та на крајот да му се радува.

2Кој синот свој добро го воспитува – помош ќе има од него; меѓу своите познати со него ќе се фали.

3Кој синот свој го поучува – предизвикува завист кај својот непријател, а пред пријателите ќе се радува поради него.

4А кога умре неговиот татко, како и да не умрел; зашто сличен на себе оставил;

5Додека живеел, гледајќи го, со него се радувал, а на умирање не се натажил;

6за непријателите тој одмаздник оставил во него, а за пријателите – син што благодарен ќе им биде.

7Кој синот свој го милува – раните негови ќе ги лекува, а од секое негово офкање – срцето ќе му се потресува.

8Нескротен коњ останува див, а запуштен син – станува тврдоглав.

9Разгали го твоето дете, тоа ќе те вчудовиди; играј се со него и тоа ќе те ожалости.

10Не смеј се со него, за да не плачеш со него и најпосле и со заби да чкрташ.

11Не давај му слобода во младоста; грешките негови – не простувај му ги;

12свиткај му го вратот додека е мал, гмечи ги ребрата негови додека е млад, за да не биде бунтовен и непослушен.

13Воспитувај го синот свој и внимавај над него, за да не те огорчуваат неговите непристојни постапки.

14Подобро е да си сиромав, здрав и силен, отколку богат – со истоштено тело.

15Здравјето и силата на телото поскапи се од злато, и крепко тело подобро е од неизмерно богатство,

16нема богатство поголемо од здравјето на телото, ниту радост поголема – од радоста на срцето.

17Подобра е смртта од тажен живот и постојана болест.

18Добри јадења принесени пред затворена уста – исто се што и јадењата ставени на гроб.

19Зошто му се на идол жртви? Тој ни јаде ниту мириса:

20така е и со оној кого Господ го прогонува,

21со очите гледа и воздивнува, па е сличен на евнух, кој девојка милува и воздивнува.

22Не предавај се на жалоста, со мрачни мисли не измачувај се.

23Срце весело – живот е за човекот, а радоста – животот му го продолжува.

24Сакај ја својата душа, утешувај го своето срце; прогонувај ја жалоста;

25жалоста многумина убила, никаква корист од неа нема.

26Љубомората и гневот животот го скратуваат: грижите носат предвремена старост.

27Искреното и добро срце и за храната своја се грижи.