Мудрост Сирахова 48 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Илија. Елиша. Езекија. Исаија.

1И стана како оган пророкот Илија и како пламен од факел гореа зборовите негови.

2Тој ним им испрати глад, а со ревноста своја бројот им го намали;

3со зборот свој небото го заклучи и оттаму трипати оган симна.

4Со чудата свои, колку си се прославил, Илија? А по слава кој може со тебе да се споредува?

5Ти мртовец подигна од смрт и од пеколот по зборот на Севишниот.

6Ти кутна во погибел цареви и истакнати личности од нивното легло.

7Ти слушаше на Синај изобличување против нив и на Хорев – суд за одмазда;

8ти цареви за награда помаза и пророци – за свои наследници;

9ти беше грабнат од огнен виор на кола со огнени коњи;

10за изобличување на твоето време предназначен беше, за да го смириш гневот пред да мине во жестокост; срцето на татко кон синот негов да го свртиш и племињата на Јаков да ги обновиш.

11Блажени се оние коишто те видоа и оние коишто со љубов се украсија – и ние живот ќе имаме.

12Илија во виор сокриен беше, а Елиша со духот негов се исполни;

13пред кнез не трепереше во сите свои дни, и никој не го надмина;

14ништо не го повреди и по неговата смрт – телото негово пророкуваше.

15Додека беше жив чуда правеше, а по смртта, – дела пречудесни.

16Но покрј сето тоа народот не се покаја, од своите гревови не отстапи, додека во ропство не го одведоа и по цел свет не го расеаја.

17И сосем малку од народот остана и еден кнез од домот на Давид.

18Некои од нив вршеа што е право пред Господа, а други гревовите свои го умножуваа.

19Езекија градот свој го утврди, вода во него доведе, со железо карпа прокопа и базени за вода направи.

20Во негово време се крена Санхерив против него, таму Равшаке го прати, кој дигна рака на Цион и во гордоста своја се правеше многу голем.

21Тогаш им трепереа и срцата и рацете и како родилки се мачеа.

22Кон милостивиот Господ повикаа, раце кон Него креваа.

23И Светиот ги слушна набргу од небото и ги избави со раката на Исаија.

24Тој ја порази војската асирска и Ангелот Негов сите ги истреби,

25зашто Езекија вршеше што е угодно пред Господа, и право одеше по патиштата на својот татко Давид, како што заповеда Исаија, голем и верен во своите виденија.

26Во неговите денови сонцето назад се врати и тој на царот животот му го продолжи.

27Со својот голем дух ја предвиде далечната иднина и ги утешуваше оние што тагуваа во Цион;

28Ја објави иднината сѐ до крајот на времето и сѐ што било сокриено пред да се исполни.