Книга Естир 10 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Пофалбата на Мардохеја.

1Потоа царот Артаксеркс ѝ наметна данок на земјата и на морските острови.

2Сите дела на силата негова и моќта негова и подробниот приказ за големината на Мардохеја, со која царот го возвеличи, се запишани во книгата за дневни белешки на мидиските и персиските цареви,

3како и тоа, дека Јудеецот Мардохеј беше втор по царот Артаксеркс, велик кај Јудејците и љубен од многу свои браќа, зашто му го мислеше доброто на својот народ и говореше за доброто на целото свое племе.

4И рече Мардохеј: »Од Бога стана тоа, зашто се сетив на сонот, што го видов за тие настани; од него не остана ништо неисполнето. Малиот извор стана река, и стана светлина и сонце и голема вода; таа река е Естира, која царот ја зеде за своја жена и ја направи царица. А двете змии – тоа сме јас и Аман; народите – тоа се тие, што се беа заканиле да го истребат името на Јудејците, а мојот народ – тоа се Израилците, кои повикаа кон Бога и беа спасени. И го спаси Господ Својот народ, и нѐ избави Господ од сите тие лошотии; направи Бог чуда и чудеса големи, каде што не станувале меѓу незнабошците. Така Бог устрои два жреба – едниот за Божјиот народ, а другиот за сите незнабошци; и излегоа тие два жреба во час и време и во ден суден пред Бога и пред сите незнабошци. И се сети Господ за Својот народ и ги оправда Своите наследници. Затоа ќе се празнуваа тие дни во месецот Адар, во четиринаесеттиот и петнаесеттиот ден на тој месец, со свеченост, со радост и веселба пред Бога во вечни родови на народот Негов Израилот.« Во четвртата година од царувањето на Птоломеја и Келопатра Доситеј, кој, велат, вил свештеник и левит, и Птоломеј, син му, го донесоа во Александрија ова послание за Пурим, кое, велат, го протолкувал Лисаимах, Птоломеев син, кој беше во Ерусалим.