Мудри Соломонови Изреки 30 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

1Зборовите на Агура, син Јакеов, од Маса; негово пророштво, кажано на Итила, за Итила и Укала.

2Навистина, јас сум понеук од кого и да било меѓу луѓето, и во мене нема разум човечки,

3Бог ме научи на премудрост и ја разбрав разумноста на светиите.

4Кој се искачил на небото и слегол оттаму? Кој собрал ветар во пазувата своја? Кој врзал вода на наметката своја? Кој ги поставил сите краишта на земјата? Како му е името? И кое е името на синот негов? Знаеш ли?

5Секој збор од Бога е чист; Он му е штит на оној, што се надева на Него.

6Не додавај кон зборовите Негови, за да не те разобличи, и да не излезеш лажливец.

7За две работи те молам; не ми откажувај пред да умрам:

8суетата и лагата оддалечи ги од мене, сиромаштија и богатство не ми давај, – храни ме со насушниот леб,

9та, откако ќе се пренаситам, да не се откажам од Тебе и да кажам: »Кој е Господ« и, откако ќе осиромашам, за да не почнам да крадам и да го употребува името на мојот Бог напразно.

10Не клевети го слугата пред господарот негов, за да не те проколне, и ти да останеш виновен.

11Лошото чедо високо ги држи очите свои, и толку се кренати клепките негови!

12Лошото чедо се смета за чисто, а не е измиено од нечистотиите свои.

13Лошото чедо високо ги држи очите свои, и толку се кренати клепките негови!

14Лошото чедо има заби како мечеви, а катниците негови се како ножеви, за да ги изедува сиромасите по земјата и немоќните меѓу луѓето.

15Пијавицата има две ќерки кои велат »Дај, дај!« Има три работи ненаситни и четири што не велат »Доволно.«

16Тое се: пеколот и утробата неплодна, земјата, која не се наситува со вода, и огнот, кој не вели: »доста!«

17Око, кое му се потсмева на татка си и не сака да се покорува на мајка си, кое ќе биде исколвано од долински гаврани и од орлови пилци изедено!

18Тие работи се недостижни за мене, а четвртата, не ја ни разбирам:

19патиштата на орелот по небото, ползењето на змијата по карпите, патеките на коработ среде море и патот на маж во младоста негова.

20Таков е патот и на жена прељубница: се најала и ја избришала устата своја, па вели: »ништо лошо не сум направила.«

21Од три работи се тресе земјата, а четвртата не може да ја поднесе:

22од слуга, кога ќе стане цар; од безумен, кога до наситување ќе се најаде со храна,

23од распуштена жена, кога ќе се омажи, и од слугинка, кога го зазема местото на господарката своја.

24Има четири мали животни на земјата, но тие се помудри и од мудреците:

25мравките – во кои нема сила, но лете сепак си ја приготвуваат храната;

26јазовците – иако слаби животни, но ги прават куќите свои во камен;

27скакулците, кои немаат цар, но излегуваат во војна сите во редови;

28пајакот, кој со раце се лови, но се наоѓа и во царските палати.

29Еве три, коишто убаво чекорат, и четвриот, кој свечено настапува:

30лавот, најсилен меѓу ѕверовите, кој нема да се врати и да се исплаши од никого;

31и петелот кој надуено шета меѓу кокошките; како царот меѓу својот народ.

32Ако гордоста те тера на безумни дела и си намислил зло, стави ја раката на устата своја.

33Зашто, како кога се бие млеко, се добива масло, кога ќе се удри носот, потечува крв, така и кога се предизвикува гнев, произлегува кавга.