1Луѓето од Ефремовото племе се собраа, дојдоа во Сефин и му рекоа на Ефтаја: »Зошто отиде да војуваш против Амонитите, а нас не нѐ повика со себе? Ние ќе го изгорима со оган домот твој со тебе.«
2Ефтај им рече: »Јас и народот мој имавме со Амонитите силни караници; јас ве повикав, но вие не ме спасивте од рацете нивни.
3Откако увидов, дека вие нема да ме спасите, го изложив животот на опасност и отидов против Амонитите, и Господ ги предаде во рацете мои; зошто дојдовте сега да војувате против мене?«
4Тогаш Ефтај ги собра сите галадски жители и удри на Ефремовците, и жителите галадски ги испотепаа Ефремовците, велејќи: »Вие сте бегалци Ефремови, а Галад е среде Ефрема и среде Манасија«.
5И Галадците ги зазедоа бродовите јордански од Ефремовците, и кога некој од унесреќените Ефремовци ќе речеше: »дозволете ми да преминам«, жителите галадски му велеа: »нели си ти Ефремовец?« Тој ќе одговори: »не«.
6Тие ќе му речат: »кажи шиболет«, и тој ќе рече: »сиболет«, и не можеше никако да го изговори. Тогаш тие го земаа и го заколуваа при бродот преку Јордан. И во тоа време од Ефремовците паднаа читириесет и две илјади.
7Ефтај беше судија над Израилот шест години, и умре Ефтај, и беше погребан во еден од галагадските градови.
8По него судија над Израилот беше Есевон од Витлеем.
9Тој имаше триесет синови, а триесет ќерки од домот свој омажи, додека тириесет ќерки зеде однадвор за синовите свои, и беше судија над Израилот седум години.
10Есевон умре и беше погребан во Витлеем.
11По него судија над Израилот стана Елон од Завулон и му судеше на Израилот десет години.
12Умре и Завулонецот Елон и го погребаа во Елим, во земјата Завулонова.
13По него беше судија над Израилот Авдон, син на Елива Фаратонецот.
14Тој имаше четириесет синови и триесет внуци, кои јаваа на седумдесет ослиња; тој му судеше на Израилот осум години.
15И умре Авдон, синот на Фаратонецот Елива, и беше погребан во Фаратон, во земјата Ефремова, во гората Амаликова.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
