Јован 20 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

По воскресението Исус ѝ се јавува на Марија Магдалина, потоа на единаесетте ученици, а по осум дена и на Тома.

1Во првиот ден од седмицата Марија Магдалина дојде на гробот рано, уште дури беше темно, и виде дека каменот од гробот е поместен.

2Тогаш отрча и дојде при Симона Петра и при другиот ученик, кого Исус го љубеше, и им рече: »Го дигнале Господа од гробот и не знам каде Го положиле.«

3Тогаш излезе Петар и другиот ученик, и појдоа кон гробот.

4И обајцата трчаа заедно; но другиот ученик отрча побргу од Петра и прв дојде до гробот.

5И кога се наведна, виде дека лежи само повојот; но не влезе.

6По него дојде Симон Петар, влезе во гробот и виде дека само повојот стои;

7а крпата, што Му беше на главата Негова, не стоеше при повојот, туку одделно, свиткана на едно место.

8Тогаш влезе и другиот ученик, кој прв дојде до гробот, и виде, и поверува,

9оти уште не го знаеја Писмото, дека Он треба да воскресне од мртвите.

10Тогаш учениците се вратија дома.

11А Марија стоеше кај гробот однадвор и плачеше. И, плачејќи, се наведна над гробот;

12и виде два ангела во бели облеки како седат, едниот кај главата, а другиот кај нозете, каде што беше лежело телото Исусово.

13И тие ѝ рекоа: »Жено, зошто плачеш?« Им одговори: »Го кренале Господа мој и не знам каде Го положиле.«

14Штом го рече ова, се заврти назад и Го виде Исуса како стои; но не знаеше оти е Исус.

15Исус ѝ рече: »Жено, зошто плачеш? Кого го бараш?« Таа, мислејќи дека е градинарот, Му рече: »Господине, ако си Го зел Ти, кажи ми каде си Го положил, и јас ќе Го земам.«

16Исус ѝ рече: »Марија!« Таа се заврти и Му рече: »Равуни« – што значи »Учителе!«

17Ѝ рече Исус: »Не допирај се до Мене, оти уште не сум се вратил при Мојот Отец; туку отиди при браќата Мои и кажи им: се враќам при Својот Отец и вашиот Отец, при Својот Бог и при вашиот Бог.«

18Дојде Марија Магдалина и им кажа на учениците, дека Го видела Господа и дека тоа ѝ рекол.

19А вечерта во истиот ден, првиот ден од седмицата, кога вратата, каде што беа учениците Негови собрани, беше затворена поради страв од Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: »Мир вам!«

20И ова како го рече, им ги покажа рацете и нозете и ребрата Свои. Се зарадуваа тогаш учениците, штом Го видоа Господа.

21А Исус пак им рече: »Мир вам! Како што Ме прати Отецот, така и Јас ве праќам.«

22И кога им го кажа ова, дувна и им рече: »Примете Дух Свети!

23На кои ќе им ги простите гревовите, ќе им се простат, а на кои ќе им ги задржите, ќе им се задржат.«

24А Тома, еден од дванаесетте, наречен Близнак, не беше со нив, кога дојде Исус.

25Другите ученици му рекоа: »Го видовме Господа.« А тој им рече: »Дури не ги видам раните од клинците на рацете Негови, и не го ставам прстот свој во раните од клинците, и не ја ставам раката своја во ребрата Негови, нема да поверувам.«

26А по осум дена учениците Негови пак беа собрани, и Тома со нив. Дојде Исус, кога вратата беше заклучена, застана помеѓу нив и рече: »Мир вам!«

27Потоа му рече на Тома: »Дај го прстот свој овде и види ги рацете Мои; дај ја раката своја и стави ја во ребрата Мои; и не биди неверлив, но верлив!«

28Одговори Тома и му рече: »Господ мој и Бог мој!«

29Исус му рече: »Тома, ти поверува, оти Ме виде; блажени се оние, кои не виделе, а поверувале!«

30И многу други чудеса изврши Исус пред учениците Свои, што не се запишани во оваа книга.

31А овие се запишани, за да поверувате дека Исус е Христос, Син Божји, и верувајќи да имате живот во Неговото име.