Мудрост Сирахова 31 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

1Грижата за богатство телото го урива, копнежот по него – сонот го прогонува.

2Постојаните грижи не даваат дремка, а тешката болест сонот го одзема.

3Богатиот се трудел кога богатство собирал; во мир се насладува со имотот свој.

4Сиромавиот се измачувал во немаштијата своја, а кога не работи во беда запаѓа.

5Кој злато сака – не останува без грев; кој по гнилеж трча – со гнилеж се исполнува.

6Поради злато многумина паднале; неизбежна е нивната пропаст.

7Тоа е дрво за сопнување на оние што жртви му принесуваат; секој неразумен лесно се сопнува.

8Блазе на богат што останал чист и кој по злато не трча.

9Но кој е тој, за да го прославиме? Тој направил чудо меѓу народот свој.

10Кој бил искушуван од него и останал невин? – Затоа му припаѓа секоја чест.

11Кој можел да греши, а не згрешил? Кој можел да направи зло, а не го направил?

12Богатството негово трајно ќе биде; собирот народен за добрините негови ќе зборува.

13Кога ќе седнеш на богата трпеза, не отворај го грлото свое широко кон неа,

14и не вели: »Многу има на неа!« Помни дека лакомото око е големо зло.

15Има ли меѓу сѐ што е создадено нешто полошо од око лакомо? Затоа тоа солзи рони по сѐ што ќе види.

16Каде што тоа гледа, ти не пружај рака, не судрувај се во чинијата со него.

17Помисли за потребите на оној до тебе; за сѐ што правиш размислувај.

18Јади како човек што ти е принесено; не прејадувај се, за да не те намразат.

19Од пристојност прв престани да јадеш и не биди лаком, за да не ги соблазниш другите.

20Ако седиш со мнозина, прв рака пред нив не пружај.

21На добро воспитаниот и малку му е доволно; тој не се измачува на постелата своја.

22Добар сон има кој умерено јаде; рано тој станува и полн е со свежина.

23Лаком човек од несоница, од мачнина и од болки во стомакот страда.

24Ако си се прејал, стани од трпезата и полесно ќе ти биде.

25Послушај ме, синко мој, не заборавај; отпосле зборовите мои ќе ги разбереш.

26Во сите работи претпазлив биди, и никаква болест нема да те снајде.

27Штедриот на леб сите ќе го фалат; траен е споменот за неговата добрина.

28Против стегнатиот на леб градот ќе негодува; за неговата стегнатост верно е сведоштвото.

29Не покажувај јунаштина во виното, зашто виното многумина погубило.

30Во печката се проверува острицата на челикот, а во виното срцата на горделивите преку пијанството.

31Виното е корисно за животот на човекот ако се пие умерено.

32Каков е животот без вино? Тоа е направено за веселба на луѓето.

33Виното е радост за срцето и утеха на душата, ако се пие умерено и навреме,

34а жалост е за душата кога многу се пие, кога се пие со страст и гнев.

35Пијанството од виното ја зголемува жестокоста на неразумниот; силата негова ја одзема и му ги умножува раните.

36На гоштевка при вино не прекорувај го ближниот; ако е весел, не подбивај се со него,

37ништо лошо не зборувај му и не додевај му со барања.