Мудрост Сирахова 29 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

1Кој зајмува – пројавува милост спрема ближниот свој; кој му помага – заповедите ги извршува.

2Заем давај му на ближниот свој; навреме враќај му што ти позајмил.

3Чесно пази го зборот свој и биди верен – и секогаш ќе најдеш сѐ што ти треба.

4Многумина заемот го сметаат како придобивка; со тоа ги огорчуваат оние што им помагале.

5Рака целива додека не добие; заради парите на ближниот понизно зборува;

6денот на враќањето го одлага тој; се оплакува и вината на тешки времиња ја фрла.

7А ако може, половина ќе врати; и тоа како придобивка ќе му го смета;

8ако пак не може, зајмодавецот се лишил од парите и без причина во него непријател добил.

9Тој ќе му плати со клетви и навреди, а место почест – понижување ќе му врати.

10Токму поради тоа многумина не сакаат заем да даваат; се пазат попусто загуба да не претрпат.

11но ти кон сиромавиот милостив биди, не оставај го предолго да чека.

12Зради Божјата заповед на сиромавиот помогни му; ако нешто му треба, со празни раце не оставај го.

13Подобро е парите да ги фрлаш за братот и пријателот, отколку да пропаѓаат и да гнијат под камен.

14Богатството твое употребувај го според заповедите на Севишниот; тогаш тоа ќе ти донесе поголема полза и од самото злато.

15Вложи ја милостињата во својата ризница и таа ќе те избави од секоја неволја.

16Подобро ќе те штити од непријателот твој, отколку тешкиот штит и острото копје.

17Добриот човек ќе се застапува за ближниот свој, а оној што изгубил срам – ќе го остави.

18Не заборавај ги добрите дела на оној што се застапил за тебе; душата своја тој за тебе ја дал.

19Грешникот не се грижи за застапникот свој, неблагодарниот го заборава избавителот свој.

20Застапувањето за други уништило многу богати луѓе; како бранови морски ги разнело;

21богати луѓе изгонило од нивните домови; тие скитале меѓу други народи.

22Грешник, кој станува застапник, барајќи придобивка, по судови оди.

23На ближниот помогни му колку што можеш, но внимавај и ти да не пропаднеш.

24Главните потреби за живот се: водата, лебот, облеката и покривот над главата.

25Подобро е да живееш сиромашно во дрвена колиба, отколку во туѓа куќа раскошно да се гостиш.

26Биди задоволен и со малку и со многу.

27Тешко е да одиш од куќа во куќа; каде и да се сместиш – не смееш уста да отвориш;

28ќе гоштеваш со јадење и пиење, и благодарност ќе немаш; па дури навреден ќе бидеш, и ќе чуеш:

29»Дојди туѓинецу, трпеза приготви; ако имаш нешто, дај ни – нахрани нѐ« или:

30»Туѓинецу, оди си, братот мој на гости ми доаѓа; куќата ми треба.«

31За чувствителен човек тежок е укорот за дадениот потслон – во куќа и префрлување за направена услуга.