Мудрост Сирахова 4 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Мудроста воспитува.

1Синко, не откажувај му ја помошта на сиромавиот; не измачувај ги со долго чекање очите на неволните.

2Не ожалостувај ја душата на гладниот; не огорчувај го оној што е во сиромаштија.

3Не измачувај срце што е веќе огорчено; не ја одлагај милоста спрема оној што нема.

4Не одбивај ги молбите на неволниците; лицето твое не свртувај го од сиромавиот;

5не свртувај ги твоите очи од оние што просат; никому не давај повод да те колне.

6зашто, во жалоста на својата душа те проколнува; Оној Кој го создал – ќе ја послуша неговата молба.

7На собранијата настојувај да бидеш пријатен; пред оние што се погоре од тебе – наведнувај ја својата глава:

8Доближи го твоето уво кон сиромавиот; одговарај му насмеано и со кротост;

9избавувај го навредениот од раката на оној што го навредува; а кога судиш – не биди малодушен.

10На сираците – биди им како татко, а на нивната мајка – закрилник;

11и ќе Му бидеш како син на Севишниот и Тој ќе те засака повеќе од твојата мајка.

12Мудроста ги издигнува своите синови, ги поткрепува оние што ја бараат.

13Кој ја сака неа – животот го сака; кој ја бара од рано утро – со радост ќе се исполни.

14Кој ја има – ќе наследи слава; каде и да појде, Господ ќе го благослови.

15Кои ѝ служат – на Светиот Му служат; кои неа ја сакаат – Господ нив ги милува.

16Кој ја слуша – на народи ќе им суди; кој внимава на она што му говори – тој уверено ќе живее;

17ќе ја наследи оној што ќе ѝ се довери; и потомците негови – ќе владеат со неа.

18Најнапред таа ќе тргне со него по криви патишта; врз него ќе испрати страв и трепет;

19ќе го измачува со своето водење сѐ додека не се увери во неговата душа и не го испита во уредбите свои;

20потоа ќе се појави таа кај него на правиот пат, ќе го зарадува,

21и ќе му ги открие своите тајни.

22кога скршне од правиот пат, таа го остава и го предава во рацете на неговата пропаст.

23Набљудувај го времето и пази се од злото,

24па нема да се посрамиш на твојата душа.

25Има срам што води кон грев, а има и срам што води кон слава и благодат.

26Не биди лицемерен против самиот себе и не срамувај се на своја штета.

27Не задржувај го твојот збор кога тој може да им помогне на другите,

28зашто во зборот се познава мудроста, а во говорот на јазикот – знаењето.

29Не противречи ѝ на вистината, а срамувај се од своето незнаење.

30Не срамувај се да ги исповедаш твоите гревови и не задржувај го текот на реката.

31Не потчинувај му се на глупав човек и не биди од страната на силниот.

32Бори се до смрт за вистината, и Господ Бог ќе се бори за тебе.

33Не биди брз во говорење, ниту мрзлив и немарен во твоите дела.

34Не биди како лав кога си во својот дом, а претпазлив спрема твоите слуги.

35Да не биде твојата рака пружена за земање, а стегната за давање.