Псалми 145 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Милоста на Бога е вечна.

1Фали Го, душо моја, Господа!

2Ќе Го фалам Господа додека сум жив; ќе Му пеам на мојот Бог додека постојам.

3Не надевајте се на кнезовите и на синовите човечки, во нив нема спасение.

4Излегува духот негов, и тој се враќа во земјата своја: во тој ден исчезнуваат сите негови помисли.

5Блажен е ониј, кому му е помошник Јакововиот Бог и чија надеж е во Господа, неговиот Бог,

6Кој го создаде небото и земјата, морето и сѐ што е во нив, Кој вечно ја пази вистината,

7Кој врши суд на навредени, им дава леб на гладни; Господ крши окови на затворени.

8Господ им ги отвора очите на слепите, Господ ги исправа подгрбавените, Господ ги сака праведните.

9Господ ги пази придојдените, ги поддржува сираците и вдовиците, а патот на грешниците го разурнува.

10Господ ќе царува вечно; твојот Бог, Сионе, е од род в род.