Јов 11 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Првиот говор на Софар: Јов треба да Му се покори на Бога и да ја признае Неговата премудрост.

1Потоа проговори Софар од Нам и рече:

2»Зар на многу зборови не може да се даде одговор, и зар многузборливиот човек е прав?

3Твоето празнословие ќе ги натера ли луѓето да молчат, за да се потсмевнуваш ти, та да нема кој да те засрами?

4Ти рече: расудувањето ми е правилно, и јас сум чист во Твоите очи.

5О, да проговореше Бог, да ја отвореше устата Своја кон тебе

6и да ти ги откриеше тајните на мудроста, дека тебе ти се паѓа двојно повеќе да понесеш! И така, знај, оти Бог за тебе предаде на заборав некои од твоите беззаконија.

7Можеш ли во длабочините Божји да проникнеш? Можеш ли да го достигнеш совршенството на Вседржителот?

8Он е повисок од небесата, – што можеш да направиш? Подлабок е од пеколот, – што можеш да дознаеш?

9Подолга од земјата е мерката Негова и поширока од морето.

10Ако преиначи и затвори некого во окови и го изведе на суд, кој ќе Му забрани.

11Зашто Он ги знае оние што лажат и го гледа беззаконието; ќе го остави ли без презир?

12Но и суетниот човек се опаметува; дивото осле на узда се покорува.

13Ако го насочиш срцето свое и ги подадеш рацете кон Него,

14ако порокот од раката своја го отфрлиш и не дозволиш беззаконие да престојува во твоите шатори,

15тогаш ќе го кренеш неизвалканото лице свое, ќе бидеш цврст и нема да се плашиш.

16Тогаш ќе ја заборавиш тагата: како за истечена вода ќе се сеќаваш за нив.

17И животот твој ќе почне појасно од пладне; како утро ќе светнеш.

18Во надежта своја ќе бидеш спокоен, ограден, ќе почиваш во мир.

19Ќе легнеш и не ќе има кој да те заплашува; мнозина ќе ти се умилкуваат.

20А очите на беззакониците ќе изгаснат, прибежиштето нивно ќе пропадне, а надежта нивна ќе биде исчезнувањето.«