Псалми 70 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Молитва за милост Божја во староста.

1На Тебе Господи, се надевам, да не останам посрамен вечно.

2Избави ме поради праведноста Своја и очисти ме; приклони го увото Свое кон мене и спаси ме.

3Биди ми Бог заштитник, изведи ме на место сигурно – зашто Ти си моја крепост и мое прибежиште.

4Боже мој, избави ме од рацете на грешникот, од рацете на престапникот и насилникот,

5зашто Ти си моја надеж, Господи, моја сигурност од младоста моја.

6За Тебе цврсто се држам од раѓањето мое; Ти си мој покровител од мајчината ми утроба; за Тебе вечно ќе пеам.

7За многумина бев како некое чудо, но Ти си мојот силен помошник.

8Нека се исполни устата моја со похвала, па со песна да ја величам славата Твоја; и цел ден да пеам за Твоето велелепие.

9Не отфрлај ме на старост, кога ќе почне силата моја да исчезнува, не напуштај ме,

10зашто непријателите мои зборуваат против мене; и оние, кои ја демнат душата моја, се договараат меѓу себе,

11велејќи: »Го остави Бог; гонете го и фатете го, зашто нема кој да го избави«.

12Боже мој, не се оддалечувај од мене; Боже мој, побрзај ми на помош!

13Да се посрамат и да исчезнат оние што ја клеветат душата моја; да поцрвенат и се засрамат оние, што ми сакаат зло.

14Јас, пак, секогаш ќе се надевам на Тебе и ќе Те восхвалувам сѐ повеќе.

15Устата моја ќе ја разгласува Твојата правда, и секој ден спасението од Тебе, зашто не им го знам бројот.

16Ќе влезам во силата Господова; Господи, ќе ја спомнувам Твојата правда – само Твојата.

17Боже, Ти ме поучуваше од младоста моја, и јас сѐ досега ги објавував чудесата Твои.

18И во староста, па и кога ќе престареам, Боже, не напуштај ме, за да ја објавувам мишката Твоја, силата Твоја и правдата Твоја на сегашниот род и на идниот,

19силата Твоја и правдата Твоја, Боже, дури до вишното небо, и за делата Твои со кои си ме возвеличил, Боже, кој е сличен на Тебе?

20Колку големи и тешки маки ми прати, но Ти пак ме оживуваше, кога Ти се обраќав, и пак ме изведуваше од земните длабини.

21Зголемувајќи ги Своите добрини исвртувајќи се кон мене, ме утешуваше и, пак ме изведуваше од земните бездни.

22И јас ќе ја славам меѓу луѓето на харфа Твојата вистина, Боже мој; ќе Те воспевам на гусла, Светецу Израилев!

23Ќе се радува устата моја, кога ќе Ти пеам, и душата моја, која си ја избавил.

24И јазикот мој секогаш ќе зборува за Твојата правда, кога ќе поцрвенеат и ќе се засрамат оние, кои ми пожелуваа зло.