Исаија 7 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Ерусалим во неволја поради Сиријците и Израилците.

1Во дните на Ахаза – синот на Јоатама, син Озиев, цар јудејски, – Ресина, царот сириски, и Факеј, синот ремалиев, цар израилски, отидоа против Ерусалим да го завладеат, но не можеа да го преземат.

2Тогаш му беше соопштено на домот Давидов и речено: »Сиријци се сместија во земјата Ефремова. И му затрепери срцето на Ахаза и срцето на народот негов, како што од ветар се нишаат дрвјата.«

3И му рече Господ на Исаија: »Излези и ти и син ти Сеарјасув да го пречекаш Ахаза на крајот од горното езеро по патот кај нивата на валавичарот,

4и кажи му: внимавај и биди спокоен; не бој се, и да не се плаши срцето твое пред двата краја на тие гламји што чадат, од разгорениот гнев на Ресина, на Сиријците и на синот Ремалиев.«

5Сирија, Ефрем и синот Ремалив кројат против себеси зло, велејќи:

6»да одиме против Јудеја и да ја исплашиме, да ја завладееме и да го поставиме за цар Тавеиловиот син.«

7Но Господ Бог вели вака: »Тоа нема да стане и нема да се изврши,

8зашто главата на Сирија е Дамаск, а главата на Дамаск – Ресин; по шеесет и пет години Ефрем ќе престане да биде народ;

9глава на Ерфема е Самарија, а глава на Самарија – синот Ремалиев. Ако не верувате, нема да се додржите.«

10И продолжува Господ да му говори на Ахаза и му рече:

11»Барај за себе знак од Господа, твојот Бог: барај или во длабочините или во височините.«

12И рече Ахаз: »Нема да барам и нема да го искушувам Господа.«

13Тогаш Исаија рече: »Слушајте, пак, доме Давидов! Зар ви е малку тоа што им дотежнувате на луѓето, па сакате да Му дотежнувате и на мојот Бог?«

14Затоа Самиот Господ ќе ви даде доказ: ете, Девица ќе зачне и ќе роди Син, и ќе Му дадат името Емануел.

15Тој ќе се храни со млеко и мед, додека да се научи да го отфрла лошото и да го избира доброто.

16Зашто, пред доенчето да се научи да го отфрла лошото и да го избира доброто, оваа земја, од која ти се плашиш, ќе биде оставена од двајцата цареви.

17Но Господ ќе испрати врз тебе и врз народот твој и врз домот на татка ти, какви што не доаѓале, откако Ефрем се оддели од Јуда – ќе го испрати асирскиот цар.

18И ете, во тој ден Господ ќе свирне не мувите, кои се кај устието на египетската река, и на пчелата, која е во асирската земја, –

19и ќе долетаат и ќе заседнат сите тие по запустените долини и по камените пештери и по сите трништа и по сите дрвја.

20Во тој ден Господ ќе го избричи со брич земен од оваа страна на реката – преку асирскиот цар, главата и влакната на нозете, ќе ја симне дури и брадата.

21И во тој ден, кој храни крава и две овци,

22поради изобилството на млеко, што тие ќе го дадат, ќе јаде масло; со масло и мед ќе се хранат сите, што останале во таа земја.

23Во тој ден на секое место, каде што растеле илјада лози за илјада сребреници, ќе има глог и трниште.

24Таму ќе се оди со лакови и стрели, бидејќи целата земја ќе е во глогови и трњаци.

25И на ниедна од горите, што биле расчистувани со трнокоп, нема да одиш, поради страв од глог и од трња; таму ќе истеруваат говеда и ситен добиток ќе гази.