Псалми 106 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Благодарствена песна на избавените кои Го призиваат Господа во мака.

1Славете Го Господа, зашто е добар, зашто е вечна милоста Негова!

2Така да велат избавените од Господа, оние што ги избавил од непријателска рака.

3И ги собра од земјите, од исток и од запад, од север и од морето.

4Тие скитаа по безводната пустиња и нигде пат ниту населен град не најдоа;

5трпеа глад и жед, душата им ослабна во нив,

6но во жалоста своја Го повикаа Господа, и Он ги избави од нивните неволји

7и го поведе по правиот пат, за да одат кон населен град.

8Нека Го слават Господа за милоста Негова и за чудесата Негови што им ги направи на синовите човечки:

9зашто Он ја насити гладната душа, и душата гладна ја исполни со блага.

10Тие седеа во темнина и смртна сенка, оковани со сиромаштија и железо;

11бидејќи не се покорија на зборовите Божји и се притивеа на волјата на Севишниот.

12Он го понизи нивното срце во мака, се сопнаа, и немаше кој да им помогне.

13Тогаш во тагата своја повикаа кон Господа, и Он ги спаси од маките нивни;

14ги изведе од темнината и смртната сенка и ги раскина оковите нивни,

15Нека го слават Господа за милоста Негова и за Неговите чудесни дела кон синовите човечки,

16зашто Он ги здроби бакарните порти и ги скриши железните резиња.

17Неразумните страдаа поради своите лоши патишта и поради неправдите свои!

18Од секоја храна им се одвраќаше душата, и се приближија до вратата на смртта.

19Но во тагата своја повикаа кон Господа, и Он ги спаси од неволјите нивни;

20го испрати Своето слово, ги излекува и ги спаси од пропаст.

21Нека Го прославуват Господа за милоста Негова спрема синовите човечки!

22Нека Му принесуваат похвална жртва и нека ги разгласуваат делата Негови со радост.

23Оние што тргнуваат по море на кораби, што имаат работа по големите води –

24тие ги гледаат делата на Господа и чудесата Негови во длабочините.

25Он рече – и настана бурен ветер и високо ги издигна морските бранови;

26се издигаа до небесата, слегуваа до бездната; нивната присебност се губи во неволјата;

27тие се збунуваат, се нишаат како пијани, и сета нивна мудрост им исчезнува.

28Тогаш во скрбта своја повикаа кон Господа, и Он ги изведе од маките нивни.

29И ѝ заповеда на бурата и таа се претвори во тивок ветрец и брановите молкнаа.

30Тие се развеселија, зашто стивнаа, а Он ги упати кон нивното сакано пристаниште.

31Нека Го прославуваат Господа за милоста Негова и за Неговите чудесни дела спрема синовите човечки!

32Нека Го возвеличуваат со собранието народно и нека Го слават во советите на старешините!

33Он создава реки во пустиња, и водни извори – на суви места,

34земја плодородна – во солница, поради злобата на оние што живеат во неа.

35Он претвори пустиња во езеро, а сува земја – во земја – со водни извори;

36таму насели гладни, а тие изградија град за живеење;

37засеаја ниви, насадија лози, и тие им даваат свои плодови.

38Он ги благословуваше, и тие многу се размножуваа, и добитокот нивни Он не им го намалуваше.

39Тие беа проредени и пострадаа од притисокот на злото и од неволјата.

40Он изли бесчестие над кнезовите и ги остави да скитаат по пустињата, каде што нема патишта.

41Но бедниот го извлекува од сиромаштија, го умножува родот негов како овчо стадо.

42Праведните го гледаат тоа и се радуваат, а секоја нечесност си ја затвора устата своја.

43Кој е мудар и го пази ова, ќе ја разбере милоста Господова.