Мудрост Сирахова 10 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Смиреноста и вистината.

1Мудриот владетел народот свој го учи; владеењето на разумниот добро е уредено.

2Каков е народниот владетел, такви се и неговите помошници, а какви се градските управници – такви се и жителите на градот.

3Неразумниот цар народот свој го упропастува; градот се издигнува со мудроста на своите старешини.

4Власта над земјата е во раката на Господа; Тој потребниот човек навреме над неа го издигнува.

5Напредокот на човекот е во раката на Господа; врз закониците Бог ја покажува славата Своја.

6За секаква навреда не гневи се на ближниот свој, и не прави никаква неправда.

7Горделивоста е одвратна и за Бога и за луѓето; неправдата е омразна и за обајцата.

8Власта преминува од еден народ на друг поради неправди, навреди и користољубивост.

9Зошто се гордеат правот и пепелта –

10кога уште додека се живи утробата им е нечиста?

11Долгата болест го вознемирува лекарот;

12оној што денес е цар, утре ќе умре.

13Човекот кога умира станува плен на влекачите, ѕверовите и црвите.

14Почетокот на гордоста е оддалечувањето од Господа, кога срцето на човекот ќе отстапи од Создателот негов;

15горделивоста е почеток и на гревот; кој ќе ѝ се предаде, ќе изблуе одвратност.

16Затоа Господ го казнува со страшни казни и наполно го уништува.

17Господ урива престоли на силни; на нивното место кротки издигнува.

18Ги откорнал Господ горделивите, на нивно место ги насадил смирените.

19Господ ги опустошува земјите пагански и ги разурнува до темел.

20Некои од нив ги раселил и уништил, со тоа го избришал споменот на нив.

21Гордоста за луѓето не е создадена, ниту гневот бесен – за породот на жената.

22Кој род е достоен за чест? Човечкиот. Кој род е достоен за чест? Оној, што страв Господен има.

23Кој род презир заслужува? Човечкиот. Кој род презир заслужува? – Оној што законот го погазува.

24Чест има најстариот меѓу браќата; така и оној што има страв Господен – пред Божјите очи чест има.

25И богатиот, и благородниот и сиромавиот – пофалба им е стравот Господен.

26Разумен сиромав не треба да се презира – а грешник не треба да се прославува.

27Властелинот, судијата и владетелот достојни се за чест; но поголем нема од оној што има страв од Господа.

28На мудриот роб слободни ќе му служат; разумниот, поучуван од него, нема да негодува.

29Кога работиш, не мудрувај многу, а кога си во неволја – не фали се.

30Подобар е оној којшто работи и живее во изобилство, од оној којшто не работи и се фали, а има потреба од леб.

31Синко, со кротост прославувај ја душата своја и почитувај ја според нејзиното достоинство.

32Кој ќе го оправда оној што греши против својата душа? Кој ќе го пофали оној што самиот се осрамотува?

33Сиромавиот го почитуваат поради неговата разумност, а богатиот – поради богатството негово.

34А почитуваниот во сиромаштија, колку ли повеќе ќе биде почитуван кога ќе биде богат? И неславниот во богатство, колку ли понеславен ќе биде во сиромаштијата!