Псалми 138 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Бог сѐ знае и сѐ гледа.

1Господи, Ти си ме испитал и ме знаеш.

2Ти знаеш кога седнувам и кога станувам; Ти оддалку ги разбираш мислите мои.

3Патеката моја и јажето мое – Ти си ги испитал; сите патишта мои си ги предвидел.

4Уште зборови не ми дошле до јазикот мој, Ти, Господи, веќе ги знаеш:

5Сѐ што ми било и сѐ што ќе биде. Зашто Ти си ме создал и си ја положил раката Своја врз мене.

6Се восхитувам на Твоетознаење, – тоа е превисоко, не можам да му пријдам!

7каде да одам од Твојот дух, и од лицето Твое каде да побегнам?

8Ако излезам на небото – Ти си таму; ќе слезам ли во пеколот, Ти си и тука.

9Ако ги земам крилјата рано в зори и се преселам на крајот од морето, –

10и таму ќе ме води Твојата рака, Твојата десница ќе ме држи.

11Па си реков: можеби темнина ќе ме покрие, но и ноќта е како светлина околу мене;

12но и темнината нема да биде темнина за Тебе; и ноќта за Тебе е светла како ден и темнината како светлина.

13Зашто Ти си ја создал мојата внатрешниот и ме прифати од мајчината ми утроба.

14Те прославувам затоа што сум чудесно создаден. Прекрасни се Твоите дела; душата моја тоа добро го сознава.

15Ниедна моја коска не се сокри од Тебе, што си ја создал тајно, и природата моја во длабините на земјата.

16Твоите очи го видоа зародишот мој и во Книгата Твоја сѐ е запишано за мене, дури и деновите мои се забележани кога уште не постоеше ниеден.

17Твоите пријатели во голема се чест, Боже, и нивните владенија добро се зацврстени.

18Ќе ги пребројам – но тие се побројни и од песокта; се разбудив и сѐ уште сум со Тебе.

19Кога би сакал да ги убиеш, Боже, грешниците; иставете се од мене, крвопијци!

20Ревниви се во помислите свои, суетно се креваат Твоите непријатели.

21Зар не ги замразив оние. Господи, кои Тебе те мразат, и зар не се изедов поради непријателите Твои?

22Со полна омраза ги замразив; тие ми станаа непријатели.

23Испитај ме, Боже, и познај го срцето мое; испитај ме и запознај ги патеките мои;

24и види дали сум на пат на беззаконија, и упати ме на вечен пат.