Броеви 21 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990（MK1990）

Змија од бакар. Победата над Сион и Ор.

1Еден од хананските цареви, – царот на Арад, кој живееше на југ, кога чу, дека Израилот доаѓа по патот од кај Атарим, стапи во борба против Израилците и зароби неколкумина од нив.

2и се заветува Израилот пред Господа, и рече: »Ако го предадеш овој народ во рацете мои, ќе ги истребам градовите нивни, ќе ги уништам.«

3Господ го чу гласот на Израилот и ги предаде Хананејците во рацете негови, и тој победи и градовите негови ги опусти, и тоа место го нарече: запустение.

4Од планината Ор тие тргнаа кон Црвено Море, за да ја заобиколат земјата на Едом. И по патот народот падна со духот;

5и возроптаа луѓето против Бога и против Мојсеја: »Зошто ни изведе од Египет, па да умреме во пустињава: тука нема ни леб, ни вода, а во душата ни омрзна таа лоша храна?«

6и испрати Господ против народот отровни змии, кои го касаа народот, и многу луѓе изумреа од синовите Израилеви.

7И дојде народот при Мојсеја и рече: »Згрешивме кога се побунивме против Господа и против тебе; помоли Му се на Господ да ги отстрани од нас змиите.« И Мојсеј Му се помоли на Господа за народот.

8И му рече Господ на Мојсеј: »Направи бакарна змија и закачи ја на знамето како знак, и ако касне некого змија, каснатиот, штом ќе ја погледне, ќе остане жив.«

9И направи Мојсеј бакарна змија и ја закачи на знамето како знак, и кога некоја змија ќе каснеше некој човек, тој штом ќе ја погледнеше бакарната змија, остануваше жив.

10И тргнаа синовите Израилеви и се задржаа во Овот;

11се кренаа и од Овот, и застанаа во Ахалгеј, спроти пустињата Моав, која е на исток.

12Оттаму тргнаа и дојдоа во долината Заред;

13оттука, кога тргнаа, се задржаа во оној дел од страната на Арнон, кој тече од пределите на Амореја, бидејќи Арнон е границата на Моав, меѓу Моав и Амореја.

14Затоа и е речено во книгата за војните Господови: »го уништи Зоов, и потокот Арнон.

15И по потокот ја изгради населбата Ир, која му припаѓа на Моав.«

16Оттука тргнаа кон еден извор, а тоа е оној кладенец, за кој Господ му рече на Мојсеја: »собери го народот и ќе им дадам вода.«

17Тогаш Израилот ја запеа песната: »извирај, кладенец!

18Пејте за кладенецот што го ископаа кнезовите, а народните водачи заедно со законодавецот го разрушија со жезлата свои.« И од кладенецот тргнаа кон Мантанаил.

19Од Мантанаил во Наадил, од Наадил, во Вамот,

20а од Вамот за Напин, кој е во Моавската земја, од пресечениот врв, свртен со лицето кон пустињата.

21И ги прати Мојсеј пратениците при Сион, аморејскиот цар, со предлог за мир, и да му кажат:

22»Дозволи ни да минеме преку твојата земја; ќе одиме по патот, нема да навлегуваме ни во селата, ни во лозјата, и нема да пиеме вода од твоите кладенци, а ќе одиме по царскиот пат, додека да ги минеме пределите твои.«

23Но Сион не му дозволи на Израила да мине преку пределите негови; и го собра Сион целиот свој народ и излезе против Израилот во пустињата, и стигна до Јасан и се судри со Израилот.

24И го порази Израил со меч и завладеа со земјата негова од Арнон до Јавок, дури до Амоновите синови, бидејќи Јазир е амонитски предел.

25И ги зазеде Израил сите тие градови, и се насели Израилот во сите аморејски градови, во Есевон и во сите нему потчинети;

26зашто Есевон беше град на аморејскиот цар Сион, кој војуваше против поранешниот моавски цар и ја беше одзел од рацете негови целата земја негова од Ароир дури до Арнон.

27Затоа велат писателите: дојдете во Есевон, нека се изгради и утврди градот Сион;

28бидејќи оган излезе од Есевон, пламен од градот Сионов и изгоре дури до Моав и ги проголта столбовите арнаитски.

29Тешко тебе, Моаве, изгинаа луѓето Хамосови, синовите негови ги заробија, и ќерките му станаа робинки на аморејскиот цар Сион.

30И семето нивно се затре од Есевон дури до Девон, и жените нивни, кои изгореа од оган кај Моав.

31И се насели Израилот во Аморејската земја.

32И испрати Мојсеј да го разгледаат Фазир, па го зазедоа него и селата негови, и ги изгонија Аморејците што живееја таму.

33Тогаш се повратија и појдоа кон Васан. И излезе против нив васанскиот цар Ог, самиот тој и целиот народ негов, за да се судри со нив кај Едраин.

34И му рече Господ на Мојсеја: »Не бој се од него, зашто Јас ќе ти го предадам во рацете твои него и целиот народ негов и целата земја негова, и ќе постапиш со него, онака како што постапи со аморејскиот цар Сион, кој живееше во Есевон.«

35И го порази него и синовите негови и целиот народ негов, така што ниеден од нив не остана жив; и ја наследија земјата негова.