Јован 10 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

За добриот пастир и за неговото стадо

1 Ез 34,2; Мк 6,34 „Вистина, вистина ви велам: кој не влегува низ вратата во овчото трло, а прескокнува од друга страна, крадец е и разбојник;

2Мих 2,12а кој влегува низ вратата, пастир е на овците;

3Пс 94,7нему вратарот му отвора и овците го слушаат гласот негов, тој ги вика сво­ите овци по име и ги изведува.

410,27И кога ќе ги изведе овците свои, оди пред нив, овците одат по него, бидејќи го познаваат гласот негов;

5а по туѓ човек не одат, туку ќе побегнат од него, зашто гласот на туѓиот не го познаваат.“

616,25Оваа парабола им ја кажа Исус, но тие не разбраа што беше тоа што им говореше.

7Пс 117,20Тогаш Исус пак им рече: „Вистина, вистина ви велам: Јас сум вратата на ов­ците.

8Ер 23,1-2; Ез 34,2-3Сите, колку што дојдоа пред Мене, крадци се и разбојници; но овците не ги послушаа.

91 Мојс 28,17; Мт 7,13-14; 25,10; Лк 11,52Јас сум вратата: кој ќе влезе преку Мене, ќе се спаси; и ќе влезе, и ќе из­лезе, и пасиште ќе најде.

10Крадецот доаѓа само да украде, да убие и да погуби. Јас дојдов за да имаат живот и да го имаат во изобилие.

1115,13; Ис 40,11; Ез 34,15; 37,24; Пс 22,1; Мт 9,36; 18,12-14; 25,32; Евр 13,20; 1 Јн 3,16; Откр 7,17Јас сум добриот Пастир. Добриот пастир си го полага животот свој за овците;

12Ер 10,21; 23,1; Зах 11,17; Дела 20,29а наемникот, кој не е пастир и не е сопственик на овците, ако види дека до­аѓа волк, ги остава овците и бега; и вол­кот ги разграбува и ги распрснува овци­те.

13Наемникот бега, зашто е наемник, и не се грижи за овците.

1410,27; 1 Кор 8,2-3; Гал 4,9; 2 Тим 2,19Јас сум добриот Пастир; и ги знам Моите, и Моите Ме знаат Мене.

15Мт 11,27Како Мене што Ме познава Отецот, така и Јас Го познавам Отецот; и животот Свој го полагам за овците Свои.

1611,52; 17,20; Ис 56,8; Ер 23,3; 31,10; Ез 34,23; Мих 2,12-13; Гал 3,28; 1 Птр 2,25И други овци имам, што не се од ова трло, и нив треба да ги приберам; и ќе го чујат гласот Мој и ќе биде едно стадо и еден пастир.

1715,13; Фил 2,8-9; 1 Јн 3,16Затоа Ме љуби Отецот, зашто Јас животот Свој си го полагам за да го примам пак.

181,4; 14,31; 15,10Никој не Ми го одзема, туку Јас Сам од Себе го давам. Имам власт да го дадам и власт имам пак да си го земам. Оваа заповед ја примив од Својот Отец.“

197,43; 9,16И пак настана расправија меѓу Јудејците заради овие зборови.

207,20; Мк 3,22; Дела 26,24Мнозина од нив велеа: „Демон има и не е при Себе. Зошто Го слушате?“

219,32; 2 Мојс 4,11Други велеа: „Ова не се зборови на бесомачен; може ли демон на слеп да му отвори очи?“

Свечена изјава и обвинување за хулење

22 1 Мак 4,36-59 А беше тогаш во Ерусалим праз­ни­кот Обновување на храмот и беше зима.

23Дела 3,11; 5,12Одеше Исус во храмот, по тремот Соломонов.

248,25; Лк 22,67А Јудејците Го опколија и Му ре­коа: „До кога ќе ги мачиш нашите ду­ши? Ако си Ти Христос, кажи ни от­во­рено!“

255,36; 10,38Исус им одговори: „Ви реков, и не верувате. Делата што ги вршам Јас во името на Мојот Отец, тие сведочат за Мене.

266,64; 8,45; Изреки 28,5; 1 Кор 2,14Но вие не верувате, бидејќи не сте од Моите овци, како што ви реков.

2710,3-4Моите овци го слушаат Мојот глас и Јас ги познавам; и тие одат по Мене,

283,16; 6,39; 17,2.12; 18,9; Рим 8,33-39и Јас им давам вечен живот; и никогаш нема да загинат; и никој не ќе ги истргне од раката Моја.

2917,24; Ис 43,13; 49,2Мојот Отец, што Ми ги даде, е поголем од сите; и никој не може да ги грабне од раката на Мојот Отец.

301,1; 17,11.21Јас и Отецот сме едно.“

318,59; 11,8А Јудејците, пак, зедоа камења да Го каменуваат.

32Исус им одговори: „Многу добри дела ви јавив од Мојот Отец; за кое од тие дела фрлате камења на Мене?“

335,18; 3 Мојс 24,16; Мт 9,3; Мк 14,64Му одговорија Јудејците, велејќи: „За добро дело камења не фрламе на Тебе, туку за хулење, зашто Ти, иако си човек, се правиш Бог.“

347,49; Пс 81,6; Рим 3,19; 1 Кор 8,5Исус им одговори: „Не е ли напи­шано во вашиот Закон: ‚Јас реков: бо­го­ви сте?‘

35Мт 5,18; Лк 16,17Ако Тој ги нарече богови оние кон кои беше упатено словото Божјо, а писмото не може да се урне,

366,69; 17,17-19; Ер 1,5; Сир 49,7а на Оној ли, Кого Го освети Оте­цот и Го прати во светот, вие велите: ‚Хулиш на Бога?‘ дека реков: ‚Јас сум Син Божји?‘

37Ако не ги вршам делата на Мојот Отец, не верувајте Ми;

382,11; 14,10-11; 17,21а ако, пак, ги вршам, макар што Мене не Ми верувате, на делата Мои поверувајте, за да разберете и поверува­те дека Отецот е во Мене и Јас сум во Него.“

397,30.44Сакаа пак да Го фатат, но Тој им се истргна од рацете нивни,

401,28; Мт 19,1и пак отиде отаде Јордан, на она место каде што Јован крштеваше, и ос­тана таму.

411,29.34Мнозина дојдоа кај Него и говореа: „Јован не направи ниедно чудо, но сѐ што рече Јован за Него, беше вистина.“

427,31И мнозина таму поверуваа во Него.