Еремија 36 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Пророштвата на Еремија се палат

1Во четвртата година на јудеј­скиот цар Јоаким, синот Јошиев, дој­де ова слово Господово до Еремија:

230,2; 51,60„Земи си книга и напиши ги во неа сите зборови, што ти ги кажав за Из­ра­ил, за Јуда и за сите народи од оној ден, откако почнав да ти кажувам, од дните на Јошија па до денес;

335,15; 36,7; Соф 2,3можеби домот Јудин ќе чуе за сите несреќи што мислам да му ги направам, па тие да се повратат секој од својот лош пат, и Јас да им ја простам неправдата нивна и гревовите нивни.“

4И го повика Еремија Варух, синот Нириев, и ги напиша Варух во книга ка­ко свиток од устата на Еремија сите Господови зборови, што му ги беше ка­жал Тој.

5Тогаш Еремија му заповеда на Ва­рух и му рече: „Јас сум затворен и не можам да појдам во домот Господов;

6затоа оди и прочитај ги ти од свито­кот запишаните зборови Господови од мојата уста гласно пред народот во до­мот Господов, во денот на постот, про­читај ги гласно и пред сите Јудејци, што се дојдени од градовите свои;

736,3; 42,18можеби, тие ќе упатат смирена мол­ба пред лицето Господово и ќе се по­вра­тат секој од својот лош пат; зашто го­лем е гневот и негодувањето, што Гос­под го изрече против овој народ.“

8Варух, синот на Нерија, направи сѐ, како што му заповеда пророкот Ереми­ја – и ги прочита од свитокот во домот Господов, запишаните зборови Гос­по­до­ви.

9Во петтата година на јудејскиот цар Јоаким, синот Јошиев, во деветтиот ме­сец, објавија пред лицето Господово пост за сиот народ ерусалимски и за си­от народ, што беше дошол од јудејските градови во Ерусалим.

104 Цар 21,5; 2 Лет 20,5И Варух ги прочита гласно пред си­от народ запишаните во свитокот Ере­миеви зборови во домот Господов, во собата на писарот Гемарија, син Са­фа­нов, во горниот двор при влезот на но­вите порти од домот Господов.

11Михеј, синот на Гемарија, Сафанов син, ги чу сите Господови зборови, за­пишани во свитокот,

12и слезе во домот на царот, во собата на царевиот писар, а тоа, таму седеа сите кнезови: Елишама, писарот царев, Делаја, синот Шемаев, Елнатан, синот Ахборов, Гемарија, синот Сафанов, Седекија, синот Хананиев, и сите кнезови.

13И им ги кажа Михеј сите зборови, што ги чу, кога Варух го читаше свито­кот гласно пред народот.

14Тогаш сите кнезови го пратија кај Варух Јехуди, синот на Нетанија, син Шелемиев, син Кушиев, да му каже: „Земи го в рака свитокот, што го чи­та­ше гласно пред народот, па дојди!“ И го зеде Варух, синот Нириев, свитокот в рака и отиде кај нив.

15Тие му рекоа: „Седни и прочитај ни го гласно!“ И Варух им го прочита гласно.

1636,24Кога ги ислушаа сите зборови, со ужас се погледаа помеѓу себе и му ре­коа на Варух: „Ние ќе му ги кажеме на царот сите овие зборови.“

17И го прашаа Варух: „А кажи ни ти како ги напиша сите овие зборови од ус­тата негова?“

18И им одговори Варух: „Тој ми ги из­говори со устата своја сите овие зборо­ви, јас, пак, ги запишав со мастило во овој книжен свиток.“

19Тогаш кнезовите му рекоа на Ва­рух: „Оди и сокриј се, ти и Еремија, па никој да не знае, каде сте.“

20И отидоа кај царот во дворецот, а свитокот го оставија во собата на Ели­шама, писарот царев; па му ги раскажаа гласно пред царот сите тие зборови.

21Царот го испрати Јехуди да го доне­се свитокот, и тој го зеде од собата на Елишама, писарот царев; и го прочита Јехуди гласно пред царот и гласно пред сите кнезови, што стоеја околу царот.

22Во тоа време, во деветтиот месец, царот престојуваше во зимскиот дворец и пред него имаше оган со разгорен јаглен.

23Штом Јехуди ќе прочиташе два – три параграфа, царот ги сечеше со пи­сар­ското ноже и еден по еден ги фр­ла­ше во оганот, сѐ додека не беше униш­тен целиот свиток во огнот, што горе­ше.

242,19; 5,22; 36,16Не се уплашија и не ги раскинаа об­леките свои ни царот, ниту слугите не­гови, кои ги чуја сите зборови.

25Иако Елнатан, Делаја и Гемарија го молеа царот да не го гори свитокот, тој не ги послуша.

26И царот му заповеда на царевиот син Јерахмеел, и на Сераја, синот Азри­илов, и на Шелемија, синот Авдеелов, да ги фатат писарот Варух и пророкот Еремија, но Господ ги сокри.

Втор пророчки запис од Еремија

27И дојде слово Господово до Ере­ми­ја, откако царот го изгоре свитокот и зборовите, што беше ги запишал Варух од устата на Еремија, и му беше речено:

28„Земи си пак друг свиток и напиши ги во него сите поранешни зборови, што беа во првиот свиток, кои јудеј­ски­от цар Јоаким ги изгоре;

299,9; 11,23а на јудејскиот цар Јоаким кажи му – вака вели Господ: ти го изгоре свито­кот, зашто рече – бидејќи напиша во не­го: Бездруго ќе дојде вавилонскиот цар и ќе ја разори оваа земја и ќе ги истреби во неа луѓето и добитокот,

308,2; Варух 2,25поради тоа, вели Господ за јудеј­ски­от цар Јоаким: ќе нема од него човек што ќе седи на Давидовиот престол, и трупот негов ќе биде фрлен на днев­ни­от припек и на ноќниот студ.

3135,17Па ќе го казнам него, и племето не­гово, и слугите негови за неправдите нивни, и ќе го испратам врз нив и врз ерусалимските жители, и врз луѓето на Јуда, сето она зло, што го искажав врз нив, а тие не послушаа.“

32И зеде Еремија друг свиток и му го даде на писарот Варух, синот Нириев, и тој ги напиша во него од устата на Ере­мија сите зборови од оној свиток, што го изгоре во оган јудејскиот цар Јоаким; а додаде кон нив и уште многу други зборови слични на нив.