Еремија 4 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Услови за враќање на Израил

1 3,4; Јоил 2,12 Ако сакаш да се обратиш, Израиле, вели Господ, обрати се кон Мене; и ако ги отклониш гадотиите од пред Моето лице, и престанеш да скиташ,

212,16; 5 Мојс 6,13; Ис 65,16; Мт 5,16и ако се заколнеш: вистински верно и праведно: жив е Господ, тогаш народите ќе бидат благословени и со Него ќе се фалат.

3Ос 10,12; Мт 13,22Зашто вака им вели Господ на лу­ѓе­то од Јудеја и од Ерусалим: изорајте си нови ниви и не сејте меѓу трње.

49,25; 17,9Обрезете се заради Господ и симнете го крајчето од срцето свое, луѓе Јудини и ерусалимски жители, за да не се јави Мојот гнев како оган и да не пламне неизгасливо поради вашите злодела.

Најава за неволја

5 4,19; 51,27 Објавете во Јудеја, и разгласете во Ерусалим, говорете и трубете со труба по земјата; викајте силно и велете: собе­рете се, и да влеземе во утврдените гра­дови.

6Кренете го знамето кон Сион – бегај­те, не запирајте се, зашто Јас ќе донесам од север зло и голема погибел.

7Наум 2,11Излегува лав од својот честар, тр­г­нува истребителот на народите: тој из­легува од местото свое, за да ја направи земјата твоја пустина, градовите твои ќе бидат сосипани, ќе останат без жи­те­ли.

86,26; Ис 15,3Затоа опашете се со вреќиште, пла­чете и ридајте: јароста на Господовиот гнев не се одврати од нас!

9И во тој ден, вели Господ, ќе замре срцето на царот и срцето на кнезовите, ќе се ужаснат свештениците и ќе се вчудоневидат пророците.

10И реков: „О, Господи Боже, зар Ти само го лажеше овој народ и Ерусалим ко­га велеше: ‚мир ќе има кај вас‘; а, меч допре до гушата?“

Неволјата доаѓа

11 51,1; Ос 13,15 Во тоа време ќе му биде речено на тој народ и на Ерусалим: топол ветар дува од пустинските височини врз патот на ќерката на Мојот народ, не за да вее, ни­ту да очистува.

12И оттаму ќе дојде ветар посилен од овој, и Јас ќе искажам суд над нив.

13Ез 38,9; Наум 2,4; Авак 1,8; Плач 4,19Ете, се крева тој како облак, и ко­лите му се како виор, коњите му се по­брзи од орли; тешко ним! Зашто ќе би­дат сосипани!

14Ис 1,16; Ез 18,31; Јк 4,8Измиј го злото од срцето свое, Еру­салиме, за да се спасиш: до кога ќе бо­рават во тебе злосторнички мисли?

15Зашто веќе се разнесува глас од Дан, и погибелна вест – од Ефремовата Го­ра:

16јавете им на народите, известете го Ерусалим дека идат од далечна земја опсадувачи и со викања ги заземаат гра­довите на Јудеја.

17„Како чувари на нивите го оградуваат од сите страни, зашто тој се крена против Мене, вели Господ.

182,17.19; Пс 106,17Тоа ти го направија твоите патишта и делата твои; од твојата нечесност ти е толку горчливо, што допира до срцето твое.“

Видение за казната

19 13,17; 4 Цар 8,11; Авак 3,16; Плач 1,20 „Утробо моја! Утробо моја! На­жа­лен сум до дното на срцето свое, се бра­нува во мене срцето мое, не можам да мол­чам; зашто ти слушаш, душо моја, звук од труба, боен повик.

2014,17; Ез 7,26Зло по зло, целата земја се опусто­шува, ненадејно беа соборени шаторите мои, за миг – сениците мои.

21До кога ќе гледаме знаме, и ќе слу­шаме трубен звук?

225,21; 8,7; 5 Мојс 32,28; Ис 27,11; Ос 4,6; Пс 81,5; Лк 24,25Тоа произлегува оттаму, што во­да­чите на Мојот глупав народ не Ме познаваат: тие се безумни синови, и нема во нив расудување: вешти се за зло, но не умеат да вршат добро.

23Ја гледам земјата – и ете, таа е ра­зо­рена и пуста, – небесата, и нема на нив светлина.

24Суд 5,5; Наум 1,5; Пс 45,2-3Ги гледам горите – и ете, тие тре­пе­рат, и сите ридови се нишаат.

25Гледам – и ете, нема човек и сите небески птици одлетале.

263 Мојс 26,34; Пс 106,34Гледам – и ете, плодното поле е пус­тина, и сите негови градови се сосипани од лицето Господово, од јароста на гне­вот Негов.

Пропаст на Ерусалим

27Зашто вака рече Господ: – целата земја ќе биде опустошена, но целосно истребување нема да извршам.

2812,4; Ис 50,3Ќе заплаче земјата поради тоа, и небесата ќе се затемнат, зашто Јас ре­ков, Јас решив, и нема да се покаам, ни­ту ќе отстапам од тоа.

29Од викот на коњаници и на стрелци ќе се разбегаат сите градови: тие ќе отидат во густи шуми и ќе се искачат на карпи; сите градови ќе бидат на­пуш­те­ни, и во нив никој нема да живее.

304 Цар 9,30; Јов 42,14; 30,14; Ез 23,22А ти, опустошена, што ќе правиш? Макар и да се облекуваш во пурпур, и да се украсуваш со златни накити, да си ги украсуваш со боја очите свои – залудно ќе се украсуваш: те презираат љу­бовниците твои – душата ти ја бараат.

316,24; 48,41; Ис 1,8.15; Пс 87,9; Плач 1,17Зашто Јас слушам глас како од же­на при породување, стенкање како на прворотка, глас на ќерката Сионска; таа стенка, протегајќи ги рацете: о, тешко мене, душата моја примира пред убијците!“