Неемија 5 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Неемија става крај на социјалните неправди

1 Ер 34,8-22 Се крена голем врисок од луѓето и нивните жени, против Јудејците, браќата нивни.

2Имаше едни, кои велеа: „Ние, сино­вите наши и ќерките наши сме многу; и ние би сакале да си набавиме жито, да се храниме и да живееме.“

31 Мојс 47,23; Пс 108,11Имаше и такви, кои велеа: „Ги зало­жуваме нивите свои, лозјата свои и ку­ќите свои за да си набавиме жито при овој глад.“

41 Езд 4,13Имаше и такви, кои велеа: „Ние по­зајмуваме сребро за царскиот данок за нивите и лозјата свои;

53 Мојс 25,39; 4 Цар 4,1; Амос 2,6ние имаме исти тела, какви што се телата на браќата наши, и синовите ни се такви, какви што се нивните синови, а ете, ние сме должни да ги даваме си­новите свои и ќерките свои за слуги, а, пак некои наши ќерки веќе се наоѓаат во ропство. Нема никакви средства за откуп во рацете наши; и нивите наши и лозјата наши се во рацете на големците.“

6Кога го слушнав нивното лелекање и тие зборови, многу се јадосав.

72 Мојс 22,26-28; 3 Мојс 25,35-37; 5 Мојс 23,18-19Срцето мое се возбуди, и јас строго ги прекорив првенците и војводите, ве­лејќи им: „Вие земате лихва од браќата свои.“ И свикав против нив голем со­бир,

83 Мојс 25,47па им реков: „Ние, според силите свои, ги откупуваме браќата свои Јудеј­ци, продадени на народите, а вие ги продавате браќата свои, и тие ни се продаваат нам?“ Тие молчеа и не знаеја што да одговорат.

9Ис 52,5Тогаш реков: „Не е добро тоа што го правите. Нели треба да одите во страв пред нашиот Бог за да го одбегнете потсмевот на народите, нашите непријатели?

102 Мојс 22,26И јас и браќата мои и оние што слу­жат кај мене им даваме на заем и сребро и жито: да им го простиме тој долг.

11Ис 58,6Вратете им ги уште денес нивните ниви, лозјата нивни и маслиновите градини нивни, и куќите нивни, и лихвата од среброто, житото, виното и маслото што сте го зеле од нив.“

121 Езд 10,5А тие одговорија: „Ќе го вратиме и нема ништо да бараме од нив; ќе напра­виме така, како што велиш.“ Тогаш ги повикав свештениците и им заповедав да се заколнат дека ќе направат така.

138,6; 5 Мојс 27,15Па ја истресов облеката своја и реков: „Така да го истресе Бог секој чо­век што нема да го одржи тој збор од домот негов, од имотот негов, и така да биде во него истресено и празно сѐ!“ И целото собрание рече: „Амин!“ и Го прославија Бога; и народот го одржа тој збор.

142,6; Ер 40,7Од тој ден, кога бев назначен за нивен управител во јудејската земја, од дваесеттата година до триесет и втората година од владеењето на царот Арта­ксеркс, во текот на дванаесет години, јас и браќата мои никогаш не ги собиравме даноците за управителот.

15А поранешните управители, што беа пред мене, го оптоваруваа народот и земаа од него жито и вино, освен чети­риесетте шекели сребро; дури и слугите нивни владееја над народот. Но јас не правев така поради страв Божји.

162 Сол 3,7-10Притоа, јас ги поттикнував рабо­ти­те околу изградбата на овој ѕид; и ниви не купувавме, а сите мои слуги се собираа таму на работа.

17Кај мене на трпезата имаше по сто и педесет души Јудејци и началници, покрај оние што доаѓаа кај нас од околните народи.

18И, еве, што се приготвуваше за еден ден: еден бик, шест одбрани овци и пти­ци се готвеа кај мене; и секои десет дена се набавуваа различни вина во изоби­лие. И покрај сето тоа, јас не земав уп­равителски данок, зашто тешка работа ле­жеше врз тој народ.

191 Мојс 8,1; 4 Цар 20,3Боже мој, спомни ме мене за сето добро што го направив за овој народ!