Варух 4 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

1 3 Мојс 18,5; 5 Мојс 4,1; 6,1-2; 8,1; Ез 18,9.17-21; Сир 45,5 Еве ја книгата на Божјите заповеди и на Законот, кој трае вечно. Тие што ја пазат – вечно ќе живеат, а ќе ум­рат оние што ќе ја остават.

2Ис 2,5; 60,3; Ер 3,12; Ез 14,6; Ос 14,2Врати се, Јакове, и земи ја, оди по болскотот на нејзината светлина!

3Твојата слава не давај му ја на друг, ниту она што е корисно за тебе – на туѓ народ.

45 Мојс 4,8.37-40; 10,21; Пс 147,8-9; Мудр 9,18Блажени сме Израиле, што го зна­еме угодното пред Бога.

Заточените треба да се охрабрат

5Охрабри се, народе мој, ти – спомену Израилев!

65 Мојс 32,16.30; Ис 50,1; 52,3; Суд 2,14; 3,8; 4,2.9Вие сте продадени на незнабошците – не да загинете, туку затоа што Гос­по­да Го разгневивте; предадени сте на не­пријателите

73 Мојс 17,7; 5 Мојс 32,17; Ис 1,2; 27,11; 46,3; Пс 105,37; Изреки 14,31; 1 Кор 10,20затоа што Го разгневивте Созда­те­лот свој, принесувајќи им жртви на зли духови, а не на Бога.

85 Мојс 8,11.14.19; 32,18; Ис 51,13; Ос 8,14Вие Го заборавивте вечниот Бог, Кој ве храни, а го ожалостивте и Ерусалим, кој ве отхрани;

9зашто тој го виде испратениот врз вас од Господ гнев, и рече: „Слушајте, соседи Сионски, Бог ми испрати голема тага.

10Јас го видов заробувањето на моите синови и ќерки, коешто Вечниот го ис­прати на нив.

11Ер 31,9; Плач 1,2.16Јас ги хранев со радост, а ги отпуш­тив со болка и жалост.

12Ис 49,21; Плач 1,1-2Никој нека не ми се радува на мене вдовецот, кој сум оставен од мнозина; јас опустев поради гревовите на моите деца, зашто тие се отклонија од Бож­ји­от закон;

13Ер 18,15не ги познаа Божјите наредби, не одеа по патот на Божјите заповеди и не чекореа по патеките на поуката во Неговата правда.

14Дојдете, сожители сионски, спомне­те си за ропството на Моите синови и ќерки, коешто Вечниот го испрати врз нив.

155 Мојс 28,49-50; Ер 5,15; 6,22Тој испрати против нив народ да­ле­чен, бесрамен и туѓ – затоа што не се засрамија од старец и не се сожалија над дете,

16на вдовицата ѝ ги одведоа нејзините мили синови, и осамената ја лишија од нејзините ќерки.

Ерусалим ги храбри своите чеда

17А, пак, јас со што можам да ви помогнам?

18Ер 32,42; Ез 14,22Оној Кој ги испрати врз вас тие зла, Тој ќе ве избави од рацете на вашите непријатели.

19Дојдете, деца, дојдете, зашто за­пус­тев.

201 Мојс 37,34; Ис 22,12; Ер 48,37; Ез 27,31Ја соблеков облеката на мирот, а се облеков во облеката на мојата молитва: во сите мои денови Господа ќе Го по­ви­ку­вам.

21Охрабрете се, чеда, повикајте кон Господ, Тој ќе ве избави од насилство и од непријателски раце.

22Ис 6,3; 40,25; 43,15; Ос 11,9; 12,1; Јов 6,10; Лк 1,78Зашто од почетокот се надевав на Вечниот за вашето спасение; врз Мене дојде од Светиот радост за милоста, која скоро ќе ви дојде од Вечниот, од Спа­си­телот наш.

23Ис 51,11; 61,7; Ер 31,12Јас ве испраќав со тага и со жалост, но Бог ќе ве поврати кај мене со радост и веселба довека.

24Ис 60,1Зашто, како што соседите на Сион ве видоа како ве водат во ропство, така набргу ќе го видат вашето од Бога спа­сение, што ќе ви дојде со голема слава и велелепие од Вечниот.

255 Мојс 33,29; Ис.Н. 10,24; Ис 51,23; Пс 65,12; 110,1Деца, потрпете го Божјиот гнев што ве постигна: те прогонува твојот непријател, но набргу ќе ја видиш неговата пропаст и ќе стапнеш на вратот не­гов.

26Плач 4,5Моите чеда, со нежност одгледани, тргнаа по нерамни патишта; фатени се како стадо – разграбени од неприја­те­лот.

27Охрабрете се, чеда, кон Бога викај­те; за вас ќе си спомне Оној, Кој ви го испрати ова.

28Каква што беше вашата решеност за да се оддалечите од Бога, зголемете ја сега десетпати – за да се свртите и да Го побарате,

29зашто Оној, Кој ви ги испрати овие маки, Тој ќе ви испрати вечна радост со спасение.

Охрабри се, Ерусалиме!

30 Ис 40,1; 49,13; 60,14; 66,11.13; Зах 1,13; Пс 45,4 Охрабри се, Ерусалиме, Оној Кој ти го даде името – Тој ќе те утеши!

31Сир 27,29Тешко им на оние што те ожа­лос­тија и се радуваа на твоето паѓање!

32Ис 13,19-22Тешко им на градовите, на кои им робуваа твоите деца, тешко ѝ на земјата, што ги прими твоите синови!

33Како што му се радуваше на твоето паѓање, и се веселеше на твојата про­паст, така ќе се ожалости за своето опустошување.

34Плач 5,15; Јов 30,31Јас ќе направам да не се радува на многу народ; горделивоста нејзина во тагување ќе се претвори,

35Ис 13,21; 34,14; 47,14; Ер 50,39зашто врз неа ќе дојде оган до Веч­ни­от за многу дни, и долго, долго време во неа зли духови ќе живеат.

36Ерусалиме, погледни кон исток, ви­ди ја радоста, што ти доаѓа од Бога.

37Ис 60,4; 43,5-7; Тов 13,12; Ис 43,5; Зах 8,7Ете доаѓаат твоите синови, што ги отпушти, доаѓаат собрани од исток до запад, по заповед од Светиот, зарадувани со Божја слава.