2 Царства 21 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Гаваонците и потомците на Саул

1Во дните на Давид имаше по земјата три години глад, година по година. Давид Го праша Господа. И Господ рече: „Тоа е поради Саул и крв­ничкиот дом негов, поради тоа што ги убиваше Гаваонците.“

2Ис.Н. 9,1-27Тогаш царот ги повика Гаваонците и зборуваше со нив. Гаваонците не беа од Израилевите синови, туку остатоци од Аморејците, на кои Израилците им се заколнаа дека ќе ги поштедат, но Са­ул сакаше да ги уништи од ревност кон потомците на Израил и на Јуда.

3И Давид им рече на Гаваонците: „Што да направам за вас и со што да ве задоволам за да го благословите наследството Господово?“

4Гаваонците му одговорија: „Не ни треба ни сребро, ни злато од Саул, ниту од неговиот дом, не ни треба да биде убиен некој од Израил.“ Тој праша: „А што сакате? Јас ќе направам.“

5Тие му одговорија на царот: „Од оној човек што нѐ погубуваше и сакаше да нѐ истреби, за да нѐ нема никаде во израилските предели, –

64 Мојс 25,4од неговите потомци предај ни седум души, и ние ќе ги обесиме среде бел ден пред Господ во Гива, градот на Саул, избраник Господов.“ А царот рече: „Ќе ви предадам.“

71 Цар 20,14-17; 20,42; 23,17-18Но царот го поштеди Мемфивостеј, синот на Јонатан, Сауловиот син, поради клетвата во името Господово, која беше меѓу нив, меѓу Давид и Сауловиот син Јонатан.

83,7; 6,23; 1 Цар 18,19И ги зеде царот двајцата синови на Рицпа, ќерката на Аја, што таа му ги беше родила на Саул – Армониј и Мем­фивостеј, и петте синови на Михала, што таа му ги беше родила на Адриел, синот на Верзелиј од Мехола.

9И ги предаде во рацете на Гаваон­ците, и тие ги обесија среде бел ден на гората пред Господ. И загинаа сите тие седум души заедно; тие беа погубени во првите дни на жетвата, во почетокот на јачменовата жетва.

105 Мојс 21,22-23; 1 Цар 17,44.46Тогаш Рицпа, ќерката на Аја, зеде вреќа, си ја посла на карпа, и седеше од почетокот на жетвата, сѐ додека не се излеаја врз нив од небото Божјите води, и не остави да се допрат до мртвите тела птиците небески дење, и полските ѕверови ноќе.

11И му соопштија на Давид што направила Рицпа, ќерката на Аја, Сау­ловата наложница. (И тие истлеани ги прибра Дан, синот на Јоја, од потомците на исполините).

121 Цар 31,10-13Давид отиде, та ги прибра коските на Саул и коските на синот негов Јона­тан од жителите на Јавеш Галаадски, кои ги беа зеле тајно од плоштадот на Бет-Шан, каде што ги беа обесиле Фи­листејците, во денот кога Филистејците го убија Саул во Гелвуја.

13Тој ги пренесе оттаму коските на Саул и коските на синот негов Јонатан; и ги собра коските на обесените.

1424,25; Ис.Н. 18,28; 1 Цар 9,1И ги погреба коските на Саул и на синот негов Јонатан, (и коските на обесените) во земјата Венијаминова, во Це­ла, во гробот на татко му Кис. И извр­шија сѐ што беше заповедал царот. И потоа Бог се смили над земјата.

Битки против Филистејците

15И започна пак војна меѓу Филис­тејците и Израилците. И излезе Давид и слугите негови со него и војуваа со Фи­листејците; и Давид се умори.

16Тогаш Јишби-Бенов, еден од по­томците на Харафа, чие копје тежеше триста шекели бакар и кој беше пре­пашан со нов меч, сакаше да го убие Давид.

1718,3; 3 Цар 11,36Но Авеса, синот на Саруја, му помогна (и го спаси Давид) и го удри Филистеецот и го уби. Тогаш Давидо­вите луѓе се заколнаа и рекоа: „Ти нема повеќе да излегуваш со нас во војна за да не згасне светилото Израилево.“

181 Лет 20,4-8Потоа пак имаше војна со Филис­тејците во Гов; тогаш Сивхај од Хуша го уби Саф, еден друг потомок на Ха­рафа.

19Стана и друга битка во Гет; тогаш Елханан, синот на Јааре-Орегим вит­леемецот, го уби Гетчанецот Голијат, на кого дршката на копјето му беше колку ткаечко кросно.

20Настана уште една војна во Гет; и таму имаше еден крупен човек, исто та­ка од потомците на Харафа, со по шест прсти на рацете и на нозете, вкупно дваесет и четири.

21Тој ги навредуваше Израилците; но Јонатан, синот на Шима, Давидовиот брат, го уби.

22Тие четворицата беа од родот на Харафа во Гет, и паднаа од раката на Давид и на слугите негови.