Јудита 13 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Главата на Олоферн

1Кога веќе стана доцна, великодос­тојниците побрзаа да се по­влечат, а Вагој, откако ги ослободи оние што послужуваа пред лицето на неговиот господар, го затвори шаторот однадвор, па отиде и си легна. Сите оти­доа да си починат, бидејќи беа многу уморни од долгата гозба.

2Суд 3,19; 4,18Јудита остана сама во шаторот. Оло­ферн, совладан од виното, падна на сво­ја­та постела.

3Суд 4,20Јудита ѝ рече на својата слугинка да стои пред нејзината спална и да ја чека додека не излезе, велејќи ѝ дека ќе из­лезе да се помоли, како што правеше секој ден. Истото му го рече и на Вагој.

410,8; 15,9Кога сите си отидоа откај неа и кога во спалната не остана ни мал ни голем, Јудита застана пред леглото негово, па рече во своето срце: „Господи, Боже на секоја сила, погледни милозливо во овој час врз делото на моите раце за изди­г­нување на Ерусалим;

55 Мојс 4,20; 9,29; Пс 93,14ова е вистинскиот час да го заш­ти­тиш Твоето наследство и да ја оствариш мојата замисла: да бидат поразени не­пријателите, кои се дигнаа против нас.“

6Тогаш пријде до столбот од леглото, кој беше кај главата на Олоферн и го симна од него мечот негов;

71 Мак 7,47; 2 Мак 15,30се доближи потоа до леглото, ја до­фати косата на неговата глава и рече: „Господи, Боже на Израил, дај ми сила во денешниов ден!“

8Ис 8,10; Рим 8,31Па со сета сила го удри два пати Олоферн по вратот и му ја отсече главата.

91 Мак 7,47; 2 Мак 15,30Откако го фрли неговиот труп од леглото, ја откачи завесата од столбо­вите. По малку време излезе и ѝ ја даде Олоферновата глава на слугинката.

102 Цар 4,7Таа ја стави во својата торба. По­тоа, како и обично, обете излегоа на мо­литва. Откако излегоа од логорот, ја за­о­биколија долината и се искачија по Ве­тилујските височини и дојдоа до град­ска­та порта.

11Пс 118,19Уште оддалеку Јудита ѝ извика на стражата пред портата: „Отворете, отворете ги вратите! Со нас е Бог за да му подари сила на Израил и победа над неговите непријатели, како и денес што ни ја подари.“

12Штом градските мажи го слушнаа нејзиниот глас, побрзаа кон портата на градот и ги повикаа градските старе­ши­ни.

13Се собраа сите, од мало до големо, бидејќи нејзиното доаѓање беше сосема неочекувано за нив; и, откако ја отворија портата, ги примија, запалија оган да свети и ги заобиколија.

14Пс 65,20А таа им рече со силен глас: „Фа­ле­те Го Господа, фалете Го, фалете Го Господа, затоа што не ја оддалечи Сво­јата милост од домот на Израил, туку ноќва преку мојата рака ги скрши на­шите непријатели.“

15Суд 4,9; 2 Цар 4,8; 2 Мак 15,32Вадејќи ја главата од торбата, им ја покажа и рече: „Еве ја главата на Оло­ферн, водачот на асирската војска, еве ја и завесата, зад која лежеше пијан; Господ го порази со рака на жена.

162 Мојс 23,20; Дан 13,63Да живее вечно името на Господ, Кој ме запази на патот по кој одев! Би­дејќи моето лице го соблазни Олоферна за негова пропаст, но тој не ме посрами и не згреши со мене.“

17Пс 107,13; 1 Мак 4,55Сиот народ се вчудовиде, падна ничкум, Му се поклони на Бога, и еднодушно извика: „Благословен Си Бо­же наш, Ти Кој денес, ги уништи не­пријателите на Твојот народ!“

181 Мојс 14,19-20; Суд 5,24; Лк 1,42А Озија ѝ рече: „Биди благословена, ќерко, благословот на Севишниот Бог нека биде со тебе повеќе отколку со сите жени на земјата; да е благословен Господ Бог, Создателот на небото и на земјата што те научи како да му ја отсечеш главата на водачот на нашите непријатели;

198,32; Мт 26,13; Лк 1,48твојата надеж нема да отстапи од срцето на луѓето, кои ќе си спомнуваат за твојата сила довека.

201 Мојс 22,16; 1 Лет 16,36; 1 Мак 13,5Нека го направи Бог ова да биде за твоја лична слава, нека те награди со секое добро затоа што ти не го поштеди својот живот кога беше понизен нашиот народ; ти излезе пред нас, кога ние па­ѓавме, и одеше право пред нашиот Бог!“ И сиот народ извика: „Нека биде така! Нека биде така!“