Естира 7 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Неволја и смрт на Аман

1И дојде царот со Аман на гозбата кај царицата Естира.

2Царот ја запраша Естира исто така и во тој втор ден за време на гош­те­ва­њето: „Која е твојата желба, царице Естира? Таа ќе биде исполнета; и која е молбата твоја? Макар и за половина од царството, таа ќе биде исполнета.“

3Царицата Естира одговори и рече: „Ако сум нашла милост во твоите очи, царе, и ако на царот му е угодно, нека ми бидат подарени мојот живот, по моја желба, и мојот народ, по моја молба!

4Зашто јас и мојот народ сме прода­дени да бидеме истребени, убиени и за­ги­нати. Да бевме продадени како робо­ви и робинки, јас ќе молчев, макар не­пријателот и да не ја надомести штетата на царот.“

5Проговори царот Ксеркс и ја праша царицата Естира: „Кој е тој и каде е тој, кој се осмелил во своето срце да пос­та­пи така?“

6Естира му одговори: „Непријателот е овој злобен Аман!“ И Аман затрепери пред царот и царицата.

7И во гневот свој царот стана од гоз­ба­та и отиде во градината на дворецот; Аман, пак, остана да ја моли за живо­тот свој царицата Естира, зашто виде де­ка од царот го чека зло.

8Кога царот се врати од градината кај дворецот во домот на гозбата, Аман се беше наведнал кон леглото, на кое се­де­ше Естира. И царот рече: „Сака дури и да ја обесчести царицата во куќата мо­ја!“ Излезе зборот од устата на царот, – му го покрија лицето на Аман.

95,14И рече Харвона, еден од царските слуги: „Еве ја бесилката што ја беше приготвил Аман за Мардохеј, кој гово­реше добро за царот, стои во домот на Аман, висока е педесет лакти.“ И царот рече: „Обесете го на неа!“

102,1И го обесија Аман на бесилката што тој ја беше направил за Мардохеј. Тогаш гневот на царот стивна.