Изреки 8 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Повикот на мудроста

1 1,20-21 Нели мудроста вика? И нели разумот го издига гласот свој?

2Мудроста застанува на високи мес­та, крај патот, на раскрсници;

3таа вика пред портите при влезот во градот, кај влезот од вратата силно из­ви­кува:

4Мудр 7,22–8,1„Кон вас, луѓе, викам, и кон сино­ви­те човечки е мојот глас!

5Научете се, неразумни, на благора­зумие, и безумни, – на разум.

6Сир 10; 11,1-6Слушајте, бидејќи ќе говорам важни работи, и устата моја ќе изрече правда;

7зашто јазикот мој ќе ја изговори вис­тината; лажливата уста одвратна е за мене.

8Сите зборови на устата моја се спра­ведливи; во нив нема ни подмолност, ни лукавство;

9сите тие се јасни за разумниот и спра­ведливи за оние, што се здобиле со знаење.

10Примете го учењето мое, а не среб­ро; подобро знаење, отколку најдобро злато;

11зашто мудроста е подобра од бисер, и ништо, од она што е скапоцено, не мо­же да се спореди со неа.

Мудроста се претставува

12 Мудр 1 Јас, мудроста, живеам со разумот и барам расудувачко знаење.

13Стравот Господов го мрази злото; ја мрази гордоста и високомерноста, ло­шиот пат и подмолната уста.

14Мои се советот и правдата; јас сум разум, во мене е силата.

15Преку мене цареви царуваат, и за­поведници правда озаконуваат;

16преку мене началници управуваат и големци и сите судии земни.

17Мт 7,8; Јн 14,23Ги сакам оние што мене ме сакаат, и кои ме бараат, ќе ме најдат;

18во мене се богатството и славата, богатата ризница и правдата;

19плодовите мои се подобри од злато, и од најчисто злато, и користа од мене е повеќе отколку од најчисто сребро.

20Јас одам по патот на правдата, по патеките на правосудството,

21за да им доставувам вистинско доб­ро на оние, што ме сакаат, нивните риз­ници ги полнам.

21а Ако го објавувам она што се слу­чува секојдневно, нема да заборавам да го спомнам и она што е отсекогаш.

22Сир 24,9-22; Кол 1,17

Јн 1,1; Откр 3,14Господ ме имаше за почеток на Својот пат, пред сите Свои творби,

23ме имаше уште од вечноста, во по­четокот, пред да ја создаде Земјата.

24Јас сум се родила, кога уште немало бездни, кога уште не постоеле из­во­ри, изобилни со вода.

25Јас сум се родила пред да бидат вте­мелени горите, пред ридовите,

26кога Господ уште не беше ја создал Земјата, ни полињата, ниту првите пра­шинки на вселената.

27Кога Тој го оформуваше небото, јас бев со Него, кога го поставуваше хоризонтот над бездната,

28кога ги утврдуваше облаците во ви­сините, кога ги зацврстуваше изворите на бездната,

29кога ги поставуваше границите на морето, за да не ги преминуваат водите неговите брегови, кога ги полнеше основите на Земјата, –

30јас бев кај Него кога создаваше, и се радував секој ден, веселејќи се пред ли­цето Негово за сето време,

31веселејќи се на Неговиот земен круг. А потоа радоста моја беше со си­новите човечки.

Блажени се оние што ја слушаат мудроста

32И така, синко, сега послушај ме: блажени се, оние што ги пазат моите патишта!

33Послушај ја поуката, бидете мудри и не отстапувајте од неа.

34Блажен е оној човек, кој ме слуша, станувајќи бодар секој ден кај портите мои и стоејќи на стража при вратата моја!

35Зашто, кој ме нашол мене, нашол живот; и ќе добие благодат од Господ;

36а кој греши против мене, нанесува штета на душата своја: сите што ме мразат мене, ја сакаат смртта.“