1 Царства 17 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)(MK2006D)

Давид и Голијат

1 13,5; 28,1; 31,1 Филистејците ги собраа војските свои за војна, се сместија во Со­хо, град јудејски, и поставија логор меѓу Сохо и Азека, во Ефес-Дамим.

221,10А Саул и Израилците се собраа и си поставија логор во Теревинтската Долина и се подготвија за војна против Филистејците.

3И застанаа Филистејците од едната страна на планината, и Израилците од другата страна на планината, а меѓу нив беше долината.

4Ис.Н. 11,22; 2 Цар 21,19; 1 Лет 20,5А од Филистејскиот логор излезе еден јунак, по име Голијат, од Гет. Беше висок шест лакти и педа.

5На главата имаше бакарен шлем; а беше облечен во лушпест оклоп, и ок­лопот тежеше пет илјади шекели бакар.

6На нозете имаше бакарни ногавици до над колената и на плеќите свои – бакарен штит.

7Дршката на копјето негово беше како ткаечко кросно, а самото копје – беше од шестотини шекели железо; пред него одеше оруженосец.

8И застана тој и викна кон израилските војски, велејќи им: „Зошто сте излегле да војувате? Нели сум јас Фи­листеец, а вие робови Саулови? Избе­рете си еден човек и нека слезе кај мене!

9Ако тој може да се бие со мене и да ме убие, ние ќе ви бидеме робови; ако, пак, јас го победам и го убијам, вие ќе ни бидете робови и ќе ни служите.“

102 Цар 2,14Рече уште Филистеецот: „Денес ќе ја засрамам војската Израилева; дајте ми човек, и ние двајца ќе се биеме.“

11И Саул и сите Израилци кога ги слушнаа тие зборови од Филистеецот, многу се уплашија и ужасија.

1216,18; Рута 4,2; 1 Лет 2,13-15Давид беше син на еден човек од родот на Ефрата од Витлеем Јудејски, по име Јесеј, кој имаше осум синови; во дните на Саул тој човек беше веќе стар – на поодминати години.

1316,6.8.9Тројцата најстари синови на Јесеј отидоа со Саул во војна. Имињата на тројцата синови што отидоа во војна, беа: најголемиот се викаше Елијав, вториот по него – Авинадав, и третиот – Шама;

14Давид, пак, беше најмал. Тројцата поголеми отидоа со Саул,

1516,19а Давид се беше вратил од Саул за да ги пасе овците на таткото свој во Витлеем.

16А оној Филистеец излегуваше наутро и навечер и се покажуваше така четириесет дена по ред.

17И Јесеј му рече на синот свој Давид: „Земи за браќата свои ефа печено жито и овие десет леба и однеси ги што поскоро во логорот кај браќата твои.

181 Мојс 37,14А овие десет пити сирење однеси му ги на илјаданачалникот и распрашај се за здравјето на браќата твои и дознај за потребите нивни.“

19Саул и сите тие Израилци се наоѓаа во Теревинтската Долина и се готвеа за борба со Филистејците.

20Давид изутрината стана рано, ги остави овците на чувар, и откако го зеде товарот, тргна, како што му беше запо­ведал Јесеј; и дојде во логорот, кога војската беше наредена и со извици се готвеше за борба.

21Тогаш Израилците и Филистејците се распоредија војска спроти војска.

22Давид го остави товарот кај чува­рот на логорот и потрча кон бојниот ред, дојде и ги запраша браќата свои за здравје.

23И ете, додека тој разговараше со нив, силниот човек, кому му беше име­то Голијат, Филистеец од Гет, излегуваше од филистејските редови и ги кажуваше истите оние зборови и Давид ги слушна.

24И сите Израилци, откако ќе го видеа тој човек, бегаа од него и многу се плашеа.

25Ис.Н. 15,16Израилците велеа: „Го гледате ли оној човек што излегува? Тој излегува за да го навредува Израил; а кога би го убил некој, царот би го наградил со големо богатство, и би му ја дал ќерката своја за жена, а домот на татко му би му го направил слободен во Израил.“

2611,2; 17,45; Ис.Н. 5,9; 4 Цар 19,4.16; Ис 37,4.17И Давид им рече на оние што стоеја со него: „Што ќе му направат на оној што ќе го убие оној Филистеец и ќе го симне срамот од Израил? Зашто, кој е тој необрезан Филистеец што ја навредува војската на живиот Бог?“

27И тие му ги рекоа истите зборови, додавајќи: „Ете, тоа ќе му направат на оној човек што ќе го убие.“

281 Мојс 37,4Елијав, најголемиот брат на Давид, слушна што говореше тој со луѓето, и му се налути Елијав на Давид, па му рече: „Зошто си дошол тука и на кого им ги остави оние малку овци во пустината? Ја познавам твојата дрскост и твоето лошо срце. Ти си дошол да ја гледаш борбата.“

29А Давид рече: „Па што сум напра­вил? Нели се тоа само зборови?“

30Па се сврте од него кон друг и ги говореше истите зборови, а луѓето му одговараа како и порано.

31Се слушнаа зборовите што Давид ги говореше, и му ги соопштија на Са­ул, и тој го повика.

325 Мојс 20,1-4И му рече Давид на Саул: „Никој нека не паѓа со духот пред овој; твојот роб ќе отиде и ќе се бори против тој Филистеец.“

33А Саул му рече на Давид: „Не мо­жеш да одиш против Филистеецот, да се бориш против него, зашто ти си уште момче, а тој е војник уште од раната младост.“

34Сир 47,3Тогаш Давид му рече на Саул: „Секогаш кога твојот слуга ги пасеше татковите си овци, ако случајно дојдеше некој лав, или мечка, и ќе одвлечеше овца од стадото,

35јас се спуштав по нив, ги напаѓав и им ја одземав од устата нивна. Ако, пак, тие се нафрлеа врз мене, јас ги фаќав за гривата, ги удирав и ги убивав.

36Лав и мечка убивал твојот слуга, а и со овој необрезан Филистеец ќе стане истото како со нив, бидејќи ја навредува војската на живиот Бог. (Ќе ми доз­волиш ли да одам и да го победам за да ги снема навредите кон Израил? Зашто, кој е тој необрезан?)“

37Пс 17,17; 2 Тим 4,17Давид рече уште: „Господ, Кој ме спасуваше од канџите на лавот и меч­ката, ќе ме спаси и од рацете на овој Филистеец.“

38Саул го облече Давид со облеката своја, му стави на главата бакарен шлем, и му навлече железен оклоп.

39Давид го опаша мечот негов врз облеката и се обиде да оди, бидејќи никогаш не одел со такво вооружување. И Давид му рече на Саул: „Не можам да одам со ова, не сум навикнат.“ И го симна Давид сето тоа од себе.

40Па го зеде в рака стапот свој, си одбра пет мазни камчиња од потокот, ги стави во овчарската торбичка што беше со него; и со торбичката и праќата в рака излезе против Филистеецот.

41Излезе и Филистеецот, одејќи и при­ближувајќи се кон Давид, и пред не­го одеше оруженосецот.

4216,12Погледна Филистеецот, и откако го виде Давид, со потсмев го изгледа, бидејќи беше млад, рус и убав.

432 Цар 3,8Филистеецот му рече на Давид: „Зошто си тргнал против мене со стап (и со камења)? Да не сум куче?“ (Давид му одговори: „Не, туку подолен од куче.“) Филистеецот го проколна Да­вид со боговите свои.

445 Мојс 28,26; Ер 19,7И Филистеецот му рече на Давид: „Приближи се до мене, и ќе им го дадам телото твое на птиците небески и на ѕверовите полски.“

45Пс 19,7-8; 2 Лет 32,8; Евр 11,33-34Давид му одговори на Филистеецот: „Ти одиш против мене со меч, копје и штит, јас, пак, одам против тебе во името на Господ Саваот, Бог на израилската војска што ти ја навредуваш.

46Ис.Н. 4,24; 3 Цар 18,36-37; 20,13.28; 4 Цар 19,19; Ис 52,10Сега ќе те предаде Господ во раката моја, и јас ќе те убијам, ќе ја симнам од тебе главата твоја, и ќе им го дадам (твојот труп) и труповите на филистејската војска на птиците небески и ѕве­ровите земни, и целата земја ќе дознае дека има Бог во Израил;

4714,6; 1 Мојс 15; 4 Цар 19,34; Ос 1,7; Пс 43,5-6и сите овие луѓе ќе разберат дека Господ не спасува со меч и копје, зашто тоа е војна на Господ, и Тој ќе ве пре­даде во рацете наши.“

48Кога Филистеецот се исправи и почна да пристапува и да се прибли­жува кон Давид, Давид брзо се стрча кон местото на борбата против Филис­теецот,

49и бркна со раката во торбата, извади оттаму еден камен и фрли со праќа­та, та го удри Филистеецот в чело, така што каменот се заби во челото негово, и тој падна ничкум на земјата.

5013,22; Суд 3,31; 15,15Така, со праќа и камен, го победи Давид Филистеецот; го удри Филистее­цот и го уби; а Давид немаше меч во рацете.

5121,10; Евр 11,34Тогаш Давид се стрча, и откако стапна врз Филистеецот, зеде та го извлече мечот негов од ножницата, го удри и ја пресече со него главата негова. Филистејците, кога видоа дека нив­ниот јунак умре, почнаа да бегаат.

52И се кренаа мажите израилски и јудејски, викнаа и ги гонеа Филистеј­ците до влезот во долината и до портите на Екрон. И убиените Филистејци паѓаа по патот Шаараим до Гет и до Екрон.

53Откако ги прогонија Филистејците, Израилевите синови се вратија и го разграбија нивниот логор.

54Давид ја зеде главата на Филистее­цот и ја однесе во Ерусалим, а оружјето го стави во шаторот свој.

Јонатан склучува договор за пријателство со Давид

55Кога Саул го виде Давид како из­легува против Филистеецот, тогаш го запраша Авенир, началникот на војската: „Авенир, чиј син е тоа момче?“ Авенир му одговори: „Се колнам во твојата душа, царе, не знам.“

56И царот тогаш рече: „Ајде прашај, чиј син е тоа момче?“

57А кога Давид се враќаше, откако го уби Филистеецот, Авенир го зеде и го доведе кај Саул, и главата на Филистее­цот беше во раката негова.

58И Саул го запраша: „Чиј син си, момче?“ Давид одговори: „Син на твојот слуга Јесеј од Витлеем.“

Blog
About Us
Message
Site Map

Who We AreWhat We EelieveWhat We Do

Terms of UsePrivacy Notice

2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.

Home
Gospel
Question
Blog
Help