Битие 3 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Протерување на мажот и жената од рајот

1 Мудр 2,24; Јн 8,44; Откр 12,9; 20,2 Но змијата беше полукава од сите ѕверови полски, што ги создаде Гос­под Бог; па ѝ рече на жената: „Вистина ли е дека Бог рекол да не јадете од ниедно дрво во рајот?“

2А жената ѝ рече на змијата: „Ние јадеме род од секое дрво во рајот;

3– само од родот на она дрво среде рајот, – рече Бог, – не јадете од него и не допирајте се до него, за да не умрете!“

4Тогаш змијата ѝ рече на жената: „Не, нема да умрете!

52,17; 3,22Но Бог знае дека оној ден кога ќе вкусите од него, ќе ви се отворат очите, па ќе станете како богови и ќе знаете што е добро, а што зло.“

6Јк 1,13-15Кога жената, виде дека родот на дрвото е добар за јадење, и убав на из­глед, и дека дрвото е пожелно поради тоа што дава знаење, набра род од него и го изеде, па му даде и на мажот свој, та и тој јадеше.

7Тогаш им се отворија очите на обајцата, и разбраа дека се голи; па исплетоа лисја од смокви и си направија опашала.

83 Цар 19,12Тогаш го чуја гласот на Господ Бог, кога Тој одеше низ рајот во времето на дневниот ветрец; и се сокрија Адам и неговата жена меѓу рајските дрвја.

9Но Господ Бог го повика Адам и му рече: „(Адаме) каде си?“

10Ис 20,3; Откр 3,18; 16,15А тој одговори: „Го чув одењето Твое низ рајот, па се уплашив, бидејќи сум гол, и се сокрив.“

11И (Бог) рече: „Кој ти кажа дека си гол? Да не си јал од она дрво, од кое ти забранив да јадеш?“

12Адам, пак, рече: „Жената, која ми ја даде Ти, таа ми даде плод од дрвото, и јас јадев.“

132 Кор 11,3Тогаш Господ Бог ѝ рече на жена­та: „Зошто го направи тоа?“ Жената одговори: „Змијата ме измами, и јас јадев.“

14Ис 65,25На змијата, пак, ѝ рече Господ Бог: „Затоа што си го направила тоа, про­клета да си меѓу сите животни и сите полски ѕверови; помешечки ќе се вле­чеш и прав ќе јадеш сѐ до крајот на својот живот!

15Откр 12,17И ставам непријателство меѓу тебе и жената и меѓу родот твој и породот нејзин. Тој ќе ти ја смачкува главата, а ти ќе го каснуваш во петата.“

1635,16-18; Мих 4,10; Јн 16,21; Откр 12,2А на жената ѝ рече: „Кога ќе бидеш бремена, ќе ти ги умножам и преумножам маките; со болки ќе раѓаш деца, и ќе се приклониш кон мажот свој, и тој ќе ти биде господар!“

17Ос 4,3; Рим 8,20Па потоа му рече на Адам: „Бидеј­ќи ја послуша жената твоја и вкуси од дрвото, од кое ти забранив и реков: – не јади од него – затоа земјата нека биде проклета за тебе; со мака ќе се храниш од неа сѐ до крајот на својот живот;

18трње и бодлики ќе ти раѓа; и ти ќе јадеш трева полска.

19Пс 89,3; 103,29; Јов 3,1-26; 7,1-21; 34,15; Проп 2,22-23; 3,20; Рим 5,12Со пот на лицето свое ќе јадеш леб, сѐ дури не се вратиш во земјата, од која си земен; зашто си земја, и во земја ќе се вратиш!“

20Дела 17,26Адам ја нарече својата жена Ева, бидејќи таа стана мајка на сите живи.

21А Господ Бог им направи на Адам и на неговата жена облеки од кожа, и ги облече во нив.

222,17; Откр 22,2.14И Господ Бог рече: „Ете, Адам стана како еден од Нас, знаејќи што е добро и што е зло; но сега, да не ја ис­пружи раката своја и да земе пак од др­вото на животот, и да вкуси, па да заживее вечно!“

23Тогаш Господ Бог го изгони од Едемската градина, за да ја обработува земјата, од која беше земен.

242 Мојс 25,18-22Откако, пак, го изгони Адам, поста­ви на исток пред градината Едем херувим и огнен меч, кој се вртеше и натаму и наваму, за да го пазат патот кон дрвото на животот.