2 Царства 2 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

1 1 Цар 23,2.4; 23,9-12 Потоа Давид Го праша Господа, велејќи: „Да одам ли во некој од Ју­дините градови?“ И Господ му рече: „Оди.“ Давид пак праша: „Каде да одам?“ И Тој му рече: „Оди во Хеврон.“

23,2-3; 1 Цар 27,3; 30,5И Давид отиде таму со двете жени свои: јизреелката Ахиноам и карме­литката Авигеја, бившата Навалова жена.

3Давид ги одведе и луѓето што беа со него, секој со челадта своја, и се населија во градот Хеврон.

45,3-5; 1 Цар 31,11-13; 3 Цар 5,14И дојдоа мажите Јудини и таму го помазаа Давид за цар над Јудиниот дом. Тогаш му јавија на Давид дека жите­лите од Јавеш Галаадски го погребале Саул.

5И Давид испрати гласници до жителите на Јавеш Галаадски да им ка­жат: „Благословени да сте пред Господ, поради тоа што ја направивте таа милост на господарот свој Саул, (пома­заникот Господов), и што сте го погребале (и синот негов Јонатан);

6и Господ нека ве награди со милост и верност; и јас ќе ви направам добро, поради тоа што го направивте вие ова.

7А сега нека се зацврстат рацете ваши и бидете храбри, зашто господарот ваш Саул умре, и домот Јудин ме помаза мене за цар.“

Ишбошет поставен цар на Израил

8 1 Цар 14,50 Но Авенир, син на Нир и началник над Сауловата војска, го зеде Ишбошет, Сауловиот син, го одведе во Маханаим,

9и го постави за цар над Галаад, Ашур и Јизреел, над Ефрем и Вени­ја­мин и над сиот Израил.

101 Цар 13,1А Ишбошет, Сауловиот син, беше на четириесет години, кога се зацари над Израил, и царуваше две години. Са­мо Јудиниот дом остана со Давид.

115,5Давид царуваше во Хеврон над Јудиниот дом, за време од седум години и шест месеци.

Битката помеѓу Јуда и Израил во Гаваон

12Потоа отиде Авенир, Нировиот син, и слугите на Сауловиот син Иш­бошет, од Маханаим во Гаваон.

131 Лет 2,16Излезе и Јоав, синот на Саруја, со Давидовите слуги и се сретнаа кај Гава­онскиот Поток, и застанаа еден од едната страна на потокот, а другиот – од другата страна на потокот.

141 Цар 17,8А Авенир му рече на Јоав: „Нека станат момците и нека се борат пред нас.“ И Јоав рече: „Нека станат.“

15И станаа, та отидоа дванаесет Ве­нијаминци од страната на Ишбошет, Сауловиот син, и дванаесетте Давидови слуги.

16И тие се фатија еден со друг за гла­вите, си забија еден на друг меч во слабините и паднаа заедно. И тоа место беше наречено Хелкат-Цурим, а се наоѓа во Гаваон.

17И во оној ден стана многу жестока борба, а Авенир со израилските луѓе бе­ше победен од Давидовите слуги.

181 Лет 2,16Таму беа тројца синови на Саруја: Јоав, Авеса и Асаил. А Асаил беше со лесни нозе, како срна во полето.

19Асаил почна да го гони Авенира и го гонеше, без да скршне ни десно, ни лево од стапките на Авенир.

20Авенир се сврте назад и рече: „Ти ли си, Асаиле?“ Тој одговори: „Јас сум.“

21И Авенир му рече: „Скршни десно или лево, избери си еден од момците и земи го неговото оружје.“ Но Асаил не сакаше да го остави.

223,27.30И Авенир повторно му рече на Асаил: „Остави ме, да не те соборам на земја; со какво лице тогаш ќе се јавам пред братот твој Јоав?“

23Но оној не сакаше да отстапи. Тогаш Авенир го сврте копјето и го прободе во стомакот; копјето мина низ него, и тој падна таму и умре на местото. Сите што минуваа низ тоа место, каде што беше паднал и умрел Асаил, застануваа.

24Јоав и Авеса го гонеа Авенир. Сонцето веќе беше зајдено кога стигнаа до ридот Ама, спроти Гијах, на патот за Гаваонската пустина.

25А Венијаминовите синови се собраа околу Авенир и образуваа чета и застанаа на врвот од еден рид.

26И Авенир извика кон Јоав и рече: „Вечно ли меч ќе нѐ проголтува? Зарем не знаеш, крајот ќе биде горчлив? И кога ќе им кажеш на луѓето да прес­танат да ги гонат браќата свои?“

27А Јоав рече: „Се колнам во Бога! Ако ти не проговореше, луѓето без престанок ќе ги гонеа браќата свои сѐ до изутрината.“

28И Јоав затруби со труба и сиот на­род застана, и повеќе не ги гонеа Из­раилците; битката престана.

29Авенир, пак, и луѓето негови врвеа преку полето целата ноќ, го преминаа Јордан, минаа преку целиот Битрон и стигнаа во Маханаим.

30Се врати и Јоав од гонењето на Аве­нир и го собра сиот народ, а од Давидовите слуги, освен Асаил, недос­тигаа деветнаесет души.

31А Давидовите слуги убија од Вени­јаминовите и Авенировите луѓе, триста и шеесет души.

32И го зедоа Асаил и го погребаа во Витлеем, во гробот на татко му. А Јоав со луѓето свои одеше цела ноќ и во зорите стигна во Хеврон.