2 Царства 1 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Давид дознава за смртта на Саул

1 1 Цар 30,17.26; 31,6 По Сауловата смрт, кога Давид се врати по разбивањето на Амаликиј­ците и престојуваше во Циклаг два дена,

21 Цар 4,12ете, на третиот ден доаѓа човек од Сауловиот логор; облеката му е испо­ки­ната и на главата има прав. Штом дој­де кај Давид, падна на земја и му се поклони.

3И Давид го праша: „Од каде доа­ѓаш?“ Тој одговори: „Избегав од изра­илскиот логор.“

4Давид го праша: „Што стана? Рас­кажи ми.“ А тој одговори: „Народот се разбега од битката, и многу народ падна и изумре; умреа и Саул и синот негов Јонатан.“

5Давид го праша момчето што му раскажуваше: „Од каде знаеш дека Саул и синот негов Јонатан умреле?“

6Суд 9,54; 1 Цар 31,2-5А момчето што му раскажуваше, рече: „Јас случајно отидов на планината Гелвуја, и ете, Саул падна врз копјето свое, а колите и коњаниците го стигнаа.

7Тогаш тој се сврте назад и, откако ме виде, ми викна.

8И јас реков: ‚Еве ме.‘ Тој ме праша: ‚Кој си ти?‘ Јас му одговорив: ‚Јас сум Амаликиец.‘

9Тогаш тој ми рече: ‚Дојди кај мене и убиј ме, зашто смртна тага ме опфатила, но душата моја сѐ уште е во мене.‘

10И јас се приближив до него и го убив, бидејќи знаев дека тој нема да остане жив по паѓањето свое; и го зедов царскиот венец што беше на главата негова, и гривната што беше на раката не­гова, и ги донесов тука на господарот свој.“

113,31; 13,31Тогаш Давид се фати за облеката своја и ја раскина, исто така и сите луѓе што беа со него, ги раскинаа алиштата свои,

121 Цар 15,32-35; 25,1; 28,3; 31,13и липаа, и плачеа и постеа до вечерта за Саул и за синот негов Јона­тан, и за народот Господов и за домот Израилев, поради тоа што беа загинале од меч.

131,8Давид, пак, го запраша момчето што му раскажуваше: „Ти од каде си?“ А тој му одговори: „Јас сум син на еден придојден Амаликиец.“

141 Цар 24,7; 26,9Тогаш Давид му рече: „Како не се исплаши да кренеш рака за да убиеш помазаник Господов?“

154,10.12И Давид повика еден од момците и му рече: „Дојди и убиј го!“ И оној го уби, и тој умре.

161,10; 3,28-29И Давид му рече: „Твојата крв нека биде врз главата твоја, бидејќи твојата уста сведочеше против тебе, кога велеше: ‚Го убив помазаникот Госпо­дов.‘“

Тажењето на Давид по Саул и Јонатан

17 2 Лет 35,25 Потоа Давид го оплака Саул и си­нот негов Јонатан со оваа оплакувачка песна,

18Ис.Н. 10,13заповедајќи им на синовите Јудини да ја научат, како што таа е запишана во Книгата на Праведникот, и рече:

191,25.27„Твојата слава, о Израиле, падна врз твоите височини! Како паднаа из­раилските јунаци!

201 Цар 18,6; 31,4.9; Мих 1,10Не раскажувајте во Гет, не разгласувајте по улиците на Ашкелон, да не се радуваат ќерките филистејски, да не ликуваат ќерките на необрезаните.

211 Цар 31,1; Јов 3,3-9Гори Гелвујски, да не падне на вас ни роса, ни дожд! И вашите ниви да бидат без плод, зашто таму е фрлен штитот на Саул, како да не беше тој помазан со масло.

221 Цар 18,4; Ис 34,6Без крв од ранети, без мрс од силни, лакот Јонатанов не се враќаше назад, ниту мечот Саулов се враќаше празен.

23Саул и Јонатан, сакани и сложни во животот свој, не се разделија ни во смртта своја; тие беа побрзи од орлите, посилни од лавовите.

24Ќерки Израилеви, плачете за Саул, кој ве облекуваше во пурпурна облека со украси и ги китеше со златни накити облеките ваши!

251,19.27О, како паднаа силните во борбата! Загина Јонатан на твоите височини.

261 Цар 18,1-4Жалам за тебе, брате Јонатане; ти ми беше многу мил; твојата љубов за мене беше поголема од женската љубов.

271,19.25Како паднаа силните, како загина бојното оружје!“