Сирахова 46 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Исус и Калев

1 Ис.Н. 5,16–10,22 Ис.Н. 1,1 Храбар јунак во борбите беше Исус, Навиновиот син и во про­роштвата наследник на Мојсеј;

2Ис.Н. 8,18.26според своето големо име тој се по­кажа како голем избавител на Божјите избраници, одмаздувајќи им се на востанатите непријатели, и така Израил да го воведе во наследството негово.

32 Мојс 17,13Колку се прослави кога рацете свои ги издигна и кога мечот свој кон гра­до­вите го пружи!

4Ис.Н. 10,12-14Кој бил некогаш како него? Тој бор­би Господови водел.

546,16; Ис.Н. 10,11Не застанало ли сонцето од раката негова и од еден ден – не станаа ли два?

6Ис.Н. 10,10-11Севишниот Бог тој Го повика, кога од сите страни непријатели го беа оп­кружиле, и Господ гласот негов го пос­луша;

74 Мојс 14,6-10град како камења пушти од небото врз непријателите и ги порази против­ниците по падините на планината,

816,10; 2 Мојс 3,8; 4 Мојс 14,30за да го познаат незнабошците оружјето Негово дека борбата се одвивала пред Господа. Тој само одел по Се­силниот.

94 Мојс 14,24; Ис.Н. 14,9-11И во деновите на Мојсеј добро дело направи, тој и Калев, Јефунеовиот син, кога им се противставија на разбунтуваните, народот го задржаа од грев и ги смирија гласовите на побуната.

10Од шестотини илјади што патуваа, само тие двајца беа спасени, за да го во­ведат народот во ветената земја – таму каде што тече мед и млеко.

11Суд 1,1–16,31; 1 Цар 3,19-20

Суд 2,16-19И му даде Господ на Калев сила, којашто до старост остана во него, за да се искачи по височините земни, коишто се наследство на неговото племе;

12за да видат сите синови израилски дека е добро по Господа да се оди.

Судиите

13 1 Цар 7,3-6; 7,15-17; 8–10 Така и судиите, секој според своето име, чии срца верни на Господа беа и од Бога не отстапуваа; споменот за нив благословен нека биде!

14Коските нивни да се расцутат од гробот!

15Славата на нивното име нека пре­мине на нивните синови – за нивно про­славување!

Самоил

16 46,5; 1 Цар 7,9-10 Миленикот Господов Самоил, Не­гов пророк, основа царство и за народот свој цареви му помаза,

17Според законот на Господ тој му су­деше на народот, и Господ го посети Ја­ко­ва;

181 Цар 7,10-14по својата вера беше вистински пророк, а според она што говореше – вис­тински предвидуваше.

191 Цар 12,1-5Кога народот од секаде беше притиснат, кон Бога во неволјата своја по­вика и младо јагне на жртва принесе.

201 Цар 28,6-25Тогаш Господ од небо силно загрме и во силната бучава се слушна гласот Негов,

21ги погуби водачите тирски и сите кнезови филистејски.

22Пред да се пресели во вечниот по­кој, тој посведочи пред Господа и пред Неговиот помазаник: „Од никого имот не сум зел, дури ни обични обувки.“ И никој не го обвини.

23И по својата смрт пророкуваше: на царот крајот негов му го објави; и во пророкувањето од земјата гласот свој го подигна, за да го отстрани беззаконието во народот.