Јов 16 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Одговор на Јов: имам сведок на небото

1Одговори Јов и рече:

213,1„Сум се наслушал на такви работи; никакви утешители сте сите вие!

3Ќе имаат ли крај празните зборови? И што те поттикнало да ми говориш така?

4Мт 27,39И јас можев да зборувам исто како вас, ако вашата душа беше на местото на мојата душа; би се противставувал со зборови против вас и би кимнувал со главата против вас;

5Изреки 27,9би ве поткрепувал со јазикот свој и со движењето на усните свои би ве уте­шувал.

6Ако говорам, скрбта моја не се ста­ложува; ако замолчам, зар ќе ме од­ми­не?

7Но сега Ти ме изнемошти. Ти ми ја растури мојата челад.

819,20Ти ме покри со брчки, за сведоштво против мене; мојата истоштеност се крева против мене, в лице ме прекорува.

910,16Гневот Твој ме измачува и непријателствува против мене, ми чкрта со за­бите; непријателот ги впива очите во мене.

10Ја отвориле устата против мене; навредувајќи ме, ме удираат по образи­те; сите направиле заговор против мене.

1130,1; 30,12-14Бог ме предаде на беззаконикот и ме фрли во рацете на нечестивите.

12Си бев спокоен, но Тој ме потресе; ме фати за вратот, ме затресе и ме пос­тави за цел на Себеси.

136,4; 7,20; 30,16; 34,6Ме опколија стрелците Негови; Тој ги раскинува моите внатрешнини, без да ме штеди, ја пролева на земјата жол­ч­ката моја,

1410,17пробива во мене рана до рана, трча против мене како бесен борец.

15Вреќиште сошив на кожата моја и во прав ја турив главата своја.

1617,7Лицето мое поцрвене од плачење, и на клепките имам смртна сенка,

1731,1-34иако во рацете мои нема крадено, и молитвата моја секогаш била чиста.

181 Мојс 4,10; 37,26; Ис 26,21; Ез 24,7.8Земјо, не криј ја крвта моја; нека мојот повик насекаде се слушне.

19Пс 9,12; Мт 23,35; Дела 18,24И сега, ете, на небото Сведок имам; Застапникот ми е во висините!

202 Мојс 3,7; Пс 78,11Се потсмеваат со мене пријателите мои, а очите ми солзат пред Бога.

21Пс 87,2; 102,2; Плач 3,44; Откр 8,3-4О, да можеше човек да се натпрева­рува со Бога, како синот човечки со својот ближен!

227,9; 10,21; 14,12Зашто крајот на годините мои доаѓа; на пат без враќање треба да појдам.“