Псалми 9 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

ПСАЛМ 9Благодарствена песна поради спасување од непријателите

1Те прославувам Тебе, Господи, со сето срце свое, ги раскажувам сите чу­деса Твои;

225,7; 74,1; 85,12; Тов 12,20се радувам и се веселам во Тебе, го воспевам името Твое, Севишен!

37,17; 91,1Кога се повлекоа непријателите мои, се сопнаа, и погинаа пред Тебе.

4Бидејќи Ти се зазеде за мене и ме одбрани; седна на престолот Свој, досуди праведен суд.

57,11; 88,14Им запрети на незнабошците, го по­губи нечестивиот; името им го сотре за сите векови.

65 Мојс 9,14Непријателот исчезна во вечни ур­натини; градовите му ги разруши, и за­ги­на споменот за нив.

71 Мојс 19,23-25; Јов 18,17Но Господ вечно седи на престолот; го подготвил престолот Свој за суд;

8101,12; 2 Мојс 15,18; Плач 5,19Тој ќе му суди на светот според правда, на луѓето ќе им суди праведно.

971,2; 95,10.13; 97,9; 1 Цар 2,10; Дела 17,31Господ им е тврдина на угнетените, крепост во време на неволја.

10Нека се надеваат на Тебе оние кои го знаат името Твое, бидејќи не ги оставаш оние што Те бараат.

1135,10; 86,4; 90,14; Ис 25,4Пејте Му на Господ Кој живее на Сион, кажувајте ги на народите делата Негови;

127,7; 64,1; 131,13-14; Ис 12,6бидејќи Тој се одмаздува за крв; ја помни; не ги заборава пискотниците на угнетените.

131 Мојс 9,5; Јов 16,18Смилувај се, Господи, на мене; по­гледај како страдам од непријателите мои, Ти, Кој ме избавуваш од портите на смртта.

14106,18; Ис 38,10; Мудр 16,13; Мт 16,18За да можам да ги искажам сите славослови за Тебе пред портите на ќерката Сионска и да воскликнувам ра­досно за спасението Твое.

15Попаѓаа незнабошците во јама, што сами ја направија; во замка, која сами ја наместија, се фати ногата нивна.

167,15Господ се појави и пресуди; во делата на рацете свои грешникот се запле­ту­ва.

17Ќе заминат во пеколот сите греш­ници, сите народи, кои Бога Го забораваат.

1849,22Зашто нема засекогаш да биде заборавен сиромавиот, и надежта на бедните нема никогаш да пропадне.

19Изреки 23,18Стани, Господи, за да не се засили човекот; народите нека примаат суд пред Тебе.

207,6Заплаши ги, Господи, за да разберат незнабошците дека се само луѓе.

219,38; 55,4.12Зошто стоиш далеку Господи, зошто се сокриваш во време на неволји?

2221,1; 73,1Во горделивоста нечестивиот ги мачи бедните бездушно, и тие паѓаат во замките негови.

239,33; Јов 22,13Бидејќи грешникот се гордее со ла­комството на душата своја, колне и Господа го презира.

2413,1; 35,1; 72,11; Ер 5,12; Соф 1,12; Мал 3,14-15; Јов 21,14-15; 21,11-13Во својата горделивост, грешникот вели: „Ќе нема истрага!“, а во себе мис­ли: „Бог не постои!“

25Ер 12,1-2; Јов 21,7-33Патиштата негови се секогаш ус­пешни, судовите Твои се многу високи, за да мисли на нив, а на непријателите свои им се потсмева.

26И во срцето свое си вели: нема да бидам соборен, во ниеден род зло нема да ме снајде!

27Рим 3,14Устата му е полна со клетви, измами и навреди; под јазикот негов пакост и неправда.

2816,11-12; 55,6; 58,3; 139,5; Ер 5,26; Ос 6,8-9; Авак 3,14; Изреки 1,11-16Седи во заседа покрај селата, на скришни места за да убива невини, очи­те негови демнат беспомошни.

29Исчекува скришум како лав во пештера, со намера да фати беден, и ко­га ќе фати, го одвлекува во својата мре­жа.

30Се притајува, прилегнува и тогаш беспомошниот паѓа совладан.

3143,24; 72,11; 73,19; 93,7; Ез 9,9; Јов 22,13Па вели во срцето свое: Бог забора­вил, го сокрил лицето Свое, никогаш нема да види.

32Стани, Господи, Боже мој, нека се крене раката Твоја, не ги заборавај угнетените.

33Зошто безбожникот Го презира Бо­га, зошто во срцето свое да вели – Бог не казнува?

3430,7; 55,8; 2 Мојс 22,21-22Но Ти гледаш, зашто ги за­бе­ле­жу­ваш маките и навредите; во Свои раце ги одмеруваш; беспомошниот Тебе Ти се предава, Ти си му помошник на сира­кот, бедниот Тебе ти се предава.

35Сотри ја мишката на грешникот и на лукавиот; казни му ја пакоста за да ја нема повеќе!

3628,10; 144,13; 145,10; Ер 10,10; Наум 1,15Господ е вечен цар, во сите времиња; ќе ги снема незнабошците од земјата Негова.

37Господи, Ти ги слушаш желбите на кротките; закрепи ги срцата нивни, отвори го увото Свое!

38Дај правда за сиракот и за угнетениот, па да престане човекот на земјата да задава страв.