Еремија 26 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Еремиина беседа за покајание

1Во почетокот од царувањето на јудејскиот цар Јоаким, син Јо­ши­ев, дојде ова слово од Господ.

251,45; Откр 22,19Вака вели Господ: застани во дворот на домот Господов и кажи им ги на сите градови во Јудеја, кои доаѓаат да се поклонат во домот Господов, сите оние збо­рови што ќе ти заповедам да им ги ка­жеш; ниеден збор да не пропуштиш.

318,8; 25,5; 26,13Можеби тие ќе те послушаат и ќе се отклони секој од својот лош пат, па то­гаш Јас ќе го повлечам злото, што сум намислил да им го направам за нивните лоши работи.

45 Мојс 28,15И речи им – вака вели Господ: ако не Ме послушате, и не одите по Мојот за­кон, што ви го дадов,

57,25и не ги примате зборовите на Моите слуги, пророците, кои ги праќам кај вас, а ги праќам од рано утро, и кои вие не ги слушате –

644,8.12.22тогаш со овој дом ќе направам исто што со Силом, и овој град ќе го пре­да­дам на проклетство на сите земни народи.

Еремија пред Суд

7Свештениците и пророците и сиот народ го слушаа Еремија, кога ги зборуваше овие зборови во домот Господов.

8А кога Еремија кажа сѐ, што му бе­ше заповедал Господ да му каже на си­от народ, свештениците и пророците и сиот народ го фатија и рекоа: „Заслу­жуваш смрт,

9бидејќи пророкуваш во името на Господ и велиш – овој дом ќе стане како Силом и овој град ќе запусти и ќе оста­не без жители!“ И сиот народ се собра околу Еремија во домот Господов.

10Кога го чуја тоа кнезовите јудејски, дојдоа од царскиот дом, во домот Госпо­дов и седнаа пред влезот на новите пор­ти на домот Господов.

11Тогаш свештениците и пророците вака им рекоа на кнезовите и на сиот народ: „Овој човек заслужува смрт, за­тоа што пророкува против овој град; а тоа го чувте со ушите свои!“

1226,15И им рече Еремија на сите кнезови и на сиот народ: „Господ ме прати да пророкувам против овој дом и против овој град со сите зборови, што ги чувте;

137,3.5; 26,19; 42,10па така, исправете ги патиштата и делата ваши и послушајте го гласот на Господ, вашиот Бог, и Господ ќе го повлече злото, што го изрече против вас.

14Ис.Н. 9,25А што се однесува до мене, еве, јас сум во ваши раце; правете со мене, што сметате дека е добро и право;

157,6; 19,4само знајте добро дека, ако ме убиете, ќе земете невина крв врз себе и врз овој град и врз жителите негови, зашто навистина, Господ ме прати кај вас да ви ги кажам на ушите ваши сите овие зборови.“

16Тогаш кнезовите и сиот народ им рекоа на свештениците и на пророците – овој човек не потпаѓа под смртна пресуда, затоа што тој ни зборува во името на Господ, нашиот Бог.

17И некои од старешините месни ста­наа и му зборуваа на целото собрание:

189,10; 22,5„Михеј од Морешет пророкуваше во деновите на јудејскиот цар Езекија и му зборуваше на сиот јудејски народ: вака вели Господ Саваот – Сион ќе биде разоран како нива, и Ерусалим ќе стане куп урнатини, и гората на овој дом како шумовит рид.

1926,3; Дела 5,39Па зар го уби заради тоа јудејскиот цар Езекија и цела Јудеја? Па зар не се уплаши тој од Господ и зар не Го за­мо­ли Господа, и Господ го повлече злото, што беше го изрекол против нив; а тре­ба ли ние сега да навлечеме такво големо зло врз душите свои?

Пророкот Урија

20Пророкуваше во името на Господ и некој Урија, синот на Шемаја, од Кирјат-Јарим, пророкуваше против овој град и против оваа земја со истите зборови, како сега Еремија.

21Кога ги чуја тие зборови царот Јоа­ким и сите негови големодостојници, и сите кнезови, побараа да го убијат. А кога го разбра тоа, Урија се уплаши и побегна, па отиде во Египет.

22Но царот Јоаким испрати по него луѓе и во Египет: Елнатан, синот Ах­бо­ров, и некои други со него.

2322,17И го изведоа Урија од Египет, па го доведоа кај царот Јоаким, и тој го уби со меч, а трупот негов го фрли кај гро­биштата на обичните луѓе.“

24Но раката на Ахикам, синот Сафа­нов, беше покрај Еремија и не го даде во рацете на народот, за да биде убиен.