1Синовите Израилеви, кои живееја во Јудеја, штом слушнаа за сѐ што направил со народите Олоферн, врховниот заповедник на војската на Навуходоносор, царот на Асирците, и како ги ограбил и урнал сите нивни светилишта,
2многу се уплашија од него и трепереа од страв за Ерусалим и за храмот на својот Господ Бог.
3Ез 38,8; 1 Езд 6,14-22; 2 Мак 13,11; 14,36Не многу одамна се беа вратиле од ропство, неодамна се беше собрал целиот јудејски народ и ги беа осветиле осквернетите садови, жртвеникот и домот на Господ.
4Затоа испратија гласници во подрачјето на Самарија, Кона, Веторон, Велмен и Ерихон, во Хова, Есора и долината Салим,
5ги зазедоа сите врвови на високите планини, ги заградија со ѕидови населбите, кои се наоѓаа на нив, и собраа жито за храна во случај на војна, бидејќи нивните ниви само што беа ожнеани.
6Тогаш првосвештеникот Јоаким, кој тие денови се наоѓаше во Ерусалим, им напиша на жителите на Ветилуја и на Ветоместем, кој се наоѓа спрема Ездрелон на предната страна од рамнината, близу до Дотаим, –
7да ги заземат планинските премини, зашто преку нив водеше патот во Јудеја и лесно им беше да му попречат на непријателот, зашто клисурата беше тесна дури и за двајца.
811,14; 15,8; 2 Мак 1,10; 4,44Синовите Израилеви направија како што им заповеда првосвештеникот Јоаким и старешините на сиот народ израилски, кои беа во Ерусалим.
Молитва и покајание9 2 Лет 20,3 Со голема усрдност повикаа кон Бога, сите мажи на Израил и ги понизија своите души пред Бога.
10Јона 3,5-8И тие, и нивните жени, и нивните деца и нивниот добиток; секој придојден и наемник и купениот за сребро си препашаа вреќа околу крстот свој.
11Ест 4,1; 2 Лет 20,18Сите Израилци, и жените нивни и децата, кои живееја во Ерусалим, паднаа ничкум пред храмот, се посипаа со пепел и ги послаа своите вреќишта пред Господ.
12Јоил 2,17Со вреќиште го обвија и жртвеникот и усрдно повикаа кон Богот на Израил со еден глас – нивните деца да не ги предаде на колеж и нивните жени во ропство, за радост на незнабошците; градовите на нивното наследство да не ги предаде на разурнување и татковината нивна – на уништување, а светилиштата нивни – на осквернување и подбивање.
132 Мојс 2,24-25; 3,7; Пс 101,19; Неем 9,9; 2 Лет 20,3Бог го послуша нивниот глас и се смилува на нив во нивната неволја, зашто сиот народ постеше многу денови во цела Јудеја и во Ерусалим пред храмот на Господ Седржителот.
142 Мојс 29,38; 4 Мојс 28,3; Јоил 2,17Првосвештеникот Јоаким и свештениците стоеја пред Господ и сите Негови служители, препашани со вреќиште, Му принесуваа постојани жртви сепаленици – ветени и доброволни дарови од народот;
15Ис.Н. 7,6; Неем 9,1; 2 Мак 10,25; 14,25нивните кидари на главите беа посипани со пепел и викаа со висок глас кон Господ, со милост да го посети целиот дом Израилев.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.