2 Царства 15 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Авесалом тежнее да ја добие моќта

1Потоа Авесалом си набави коли и коњи и педесет брзоодци.

219,9; 5 Мојс 21,19; Рута 4,1.11Авесалом стануваше изутрина рано, се запираше крај патот покрај портите и, кога некој имаше поплака и одеше кај царот на суд, тој го повикуваше и го прашуваше: „Од кој град си?“ И кога оној одговараше: „Од тоа и тоа Изра­илево племе е твојот слуга“,

3тогаш Авесалом му велеше: „Ете, твоето дело е добро и праведно, но кај царот нема кој да те ислуша.“

4И Авесалом уште велеше: „О, да беа ме поставиле мене за судија во оваа земја! Кај мене би доаѓал секој, кој има спор и поплака, и јас би судел по правда.“

53 Цар 1,16.31.53; 2,19И кога некој ќе се доближеше да му се поклони, тој ја протегаше раката и го прегрнуваше и го бакнуваше.

6Така постапуваше Авесалом со секој Израилец, кој доаѓаше кај царот да се суди, и навлегуваше Авесалом во срцата на Израилците.

75 Мојс 23,21Откако изминаа четириесет години од царувањето на Давид, Авесалом му рече на царот: „Да одам и да го исполнам мојот завет што Му го бев дал на Господ во Хеврон.

813,37-38; 1 Мојс 28,20-22Зашто јас, твојот слуга, кога живеев во Гешур, во Арам, ветив: ако Господ ме врати во Ерусалим дека ќе Му принесам жртва на Господ.“

91 Цар 1,17; 20,42; 4 Цар 5,19; Мк 5,34; Лк 7,50; Дела 16,36А царот му рече: „Оди со мир.“ И тој стана и отиде во Хеврон.

10А Авесалом испрати тајни гласници меѓу сите израилски племиња, ве­лејќи: „Кога ќе чуете звук од труба, велете: ‚Авесалом стана цар во Хев­рон.‘“

113 Цар 1,41.49Од Ерусалим отидоа со Авесалом двесте души што ги беше поканил, и тие отидоа простодушно, без да знаат, каква е работата.

1215,31; 3 Цар 1,9.19.25; 1 Лет 27,33; Пс 3,1-8Авесалом испрати да го повикаат гилонецот Ахитофел, Давидов советник, од неговиот град Гилон, додека тој принесуваше жртви. И започна голем заговор и народот се собираше и се умножуваше околу Авесалом.

Давид бега од Ерусалим

13 15,6; Суд 9,3 И дојде разузнавач при Давид и ре­че: „Срцето на Израилците се сврте кон Авесалом.“

14Тогаш им рече Давид на сите свои слуги што беа при него во Ерусалим: „Станувајте да бегаме, зашто за нас нема спас од Авесалом; брзајте да изле­земе да не нѐ затече и нѐ фати да не ни навлече зло и да го разори градот со сечилото на мечот.“

15Царските слуги му рекоа на царот: „За сѐ што ќе заповеда нашиот господар, царот, ние сме твои слуги.“

1616,21-22; 20,3Па излезе царот и по него сиот дом негов пешки. Царот остави десет свои наложници да ја чуваат куќата.

17И излезе царот и сиот народ пешки, и застанаа кај последната куќа.

188,18; 1 Цар 21,10И сите слуги негови врвеа од двете страни негови, и сите Керетијци, сите Пелетијци и сите Гетчани – до шестотини души што беа дошле заедно со него од Гет, одеа пред царот.

1918,2И царот му рече на Гетчанецот Итај: „Зошто си тргнал и ти со нас? Врати се и остани со оној цар, бидејќи ти си туѓинец и си избегал од својата земја.

20Ти си дошол вчера, а денес ќе те терам да одиш со нас ли? Јас одам, каде што можам; врати се и врати ги со себе и браќата свои; Господ нека ти подари милост и правда!“

21Рута 1,16-17; Лк 22,33А Итај му одговори на царот и рече: „Жими Господ, и жими мојот гос­подар, царот; каде и да биде мојот господар, царот, жив или мртов, таму ќе биде и твојот слуга.“

22Тогаш Давид му рече на Итај: „Дој­ди, пак, и оди со мене.“ И тргна Гет­чанецот Итај и сите луѓе негови и сите деца што беа со него.

233 Цар 2,37; Јн 18,1И целата земја плачеше на висок глас. И сиот народ минуваше, и царот го мина потокот Кедрон; и тргна сиот народ и царот по патот кон пустината.

248,17; 20,25; 1 Цар 22,20Ете, и свештеникот Садок и заедно со него сите левити го носеа ковчегот на Божјиот завет, и го оставија Божјиот ковчег, а Авијатар пак стоеше на висо­чината, додека сиот народ излезе од градот.

25Пс 26,4; 42,3; 84,1-2И царот му рече на Садок: „Врати го Божјиот ковчег во градот (и нека стои на местото свое). Ако најдам ми­лост пред очите на Господ, Тој ќе ме врати и ќе ми даде да Го видам Него и Неговото живеалиште.

261 Цар 3,18Ако, пак, Тој каже: ‚Немам кон тебе благонаклоност‘, тогаш, ете ме; нека прави со мене она што ќе Му се види дека е добро.“

273 Цар 1,42И му кажа уште царот на свеш­теникот Садок: „Гледаш ли, – врати се во градот со мир заедно со син си Ахи­маац и со Авијатаровиот син Јонатан, двајцата ваши синови;

2817,16гледате ли, јас ќе се позабавам по рамнината во пустината, додека ми стигне известување од вас.“

29Садок и Авијатар го вратија Бож­јиот ковчег во Ерусалим и останаа таму.

3019,5; Ер 14,3-4; Ест 6,12А Давид тргна кон Елеонската Планина, искачувајќи се плачеше; гла­вата му беше покриена, и тој одеше бос; и сите луѓе што беа со него, ја покрија секој својата глава, одеа и плачеа.

3116,23; 17,14.23Му јавија на Давид и рекоа: „И Ахитофел е меѓу заговорниците со Авесалом.“ И рече Давид: „Господи, Боже мој, осуети го советот на Ахито­фел.“

321,2; Ис.Н. 7,6; 1 Цар 4,12; 4 Цар 18,37; 1 Лет 27,33Кога Давид се искачи на врвот од гората, каде што сакаше да Му се поклони на Господ, ете во пресрет му доаѓа Кушиј, Давидов прв пријател: облеката му беше раскината, и на главата имаше прав.

3319,36И Давид му рече: „Ако дојдеш со мене, ќе ми бидеш товар:

3416,18-19но, ако се вратиш во градот и му кажеш на Авесалом: ‚Царе, досега бев слуга на татко ти, а отсега натаму ќе бидам твој слуга‘, ти ќе можеш да го осуетиш за мене советот на Ахитофел.

3517,15-16Ете, таму со тебе ќе бидат свеш­тениците Садок и Авијатар, и секој збор што ќе го чуеш од домот на царот, соопштувај им го на свештениците, на Садок и на Авијатар.

3615,27; 17,17Заедно со нив таму се и двајцата нивни синови: Ахимаац, син Садоков, и Јонатан, син Авијатаров; по нив испра­ќајте ми ја секоја вест што ќе ја чуете.“

37Така, Кушиј, Давидовиот пријател, отиде во градот, а во тоа време Аве­салом влегуваше во Ерусалим.