Марко 7 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Расправија за преданијата(Мт 15,1-20)

1Се собраа кај Него фарисеите и некои од книжниците, што беа дошле од Ерусалим.

2Лк 11,38И кога видоа дека некои од Не­го­ви­те ученици јадат леб со нечисти, односно со немиени раце, ги укорија.

3Зашто фарисеите и сите Јудејци, др­жејќи го преданието на старите, не ја­дат, дури не ги измијат рацете до лакти­те;

4Мт 23,25; Лк 11,39и кога ќе се вратат од пазар, не ја­дат, дури не се измијат; и уште многу друго има што примиле и го држат; ми­ење чаши, чинии, котли и столови.

5Потоа фарисеите и книжниците Го прашаа: „Зошто учениците Твои не постапуваат според преданието на ста­рите, но со неизмиени раце јадат леб?“

6Ис 29,13А Тој им одговори и рече: „Добро пророкувал Исаија за вас лицемерите, како што е напишано: ‚Овој народ со уста Ме почитува, но срцето им е да­ле­ку од Мене;

7Кол 2,22но напразно Ме почитува, зашто проповеда човечки повелби.‘

8Зашто, вие, оставајќи ја Божјата за­повед, го држите преданието човечко: миење чинии и чаши, и вршите многу други слични работи.“

9И им рече: „И така ја отфрлате Божјата заповед, за да го запазите ва­шето предание.

102 Мојс 20,12; 21,17; 3 Мојс 20,9; 5 Мојс 5,16; Мт 15,4Зашто Мојсеј рече: ‚Почитувај ги татка си и мајка си‘ и ‚Кој го злослови таткото свој или мајка си, со смрт да се казни.‘

11Мт 15,5-6А вие велите: ‚Ако некој каже на татка си или на мајка си: она, со кое би можел да те издржувам е корбан, односно, прилог‘,

12Изреки 28,24тогаш не му оставате ве­ќе ништо да стори за својот тат­ко или за својата мајка,

13укинувајќи го словото Божјо со вашето предание, што сте го предале вие; многу такви слични работи вр­ши­те.“

144,9И кога го повика сиот народ, им ре­че: „Слушајте Ме сите и разберете:

15ништо, што влегува во устата на чо­векот однадвор, не може да го ос­квер­ни; туку она што излегува од него, тоа го осквернува човекот.

16Ако некој има уши да слуша, нека чуе!“

174,10; 10,10И кога се оддалечи од народот и влезе во една куќа, учениците Негови Го прашаа за параболата.

18А Тој им рече: „Зар сте и вие така неразумни? Не разбирате ли дека ниш­то, што влегува во човекот однадвор, не може да го оскверни?

19Дела 10,13-15; Кол 2,16-17.21-22; Тит 1,15Зашто, тоа не оди во срцето, туку во стомакот, и излегува надвор, чис­теј­ќи ја сета храна.“

20Рим 14И уште им рече: „Она што излегува од човекот, тоа го осквернува човекот.

21Мт 15,19Зашто однатре, од срцето човечко, излегуваат лоши помисли, прељубодеј­ства, блудства, убиства,

22кражби, лакомства, злоби, лукав­ства, разврат, око завидливо, богохулство, гордост, безумство.

23Сето тоа зло одвнатре излегува и го осквернува човекот.“

Верата на една жена(Мт 15,21-28)

24 1,29; 10,10 И кога се крена оттаму, отиде во пределите Тирски и Сидонски; и кога влезе во една куќа, сакаше никој да не Го дознае. Но не можеше да се сокрие.

25Зашто чу за Него една жена, чија ќерка имаше нечист дух, па дојде и пад­на пред нозете Негови.

26Мт 8,29А таа жена беше друговерка, по по­текло Сирофеничанка; и Го молеше да го истера демонот од ќерка ѝ.

27Но Исус ѝ рече: „Остави најнапред да се нахранат децата; зашто не е право да се земе лебот од децата и да им се фрли на кучињата.“

28А таа одговори и Му рече: „Да, Гос­поди! Но и кучињата јадат под трпезата, од трошките на децата.“

29И ѝ рече: „За ова што го рече – оди си! Демонот излезе од ќерка ти.“

30И кога се врати дома, ја најде ќерка си како лежи на постела, а демонот беше излегол од неа.

Исцелувањето на глувонем

31 5,20 И пак излезе Исус од пределите Тирски и Сидонски и отиде кон Гали­лејското Море, низ пределите на Десет­тоградието.

325,23И доведоа кај Него еден глув и тепкав, па Го молеа да положи над него ра­ка.

338,23Исус, откако го одведе настрана од народот, ги стави Своите прсти во не­го­вите уши; а кога плукна, го допре не­го­виот јазик;

346,41; Мт 14,19потоа погледна на небото, воздивна и му рече: „Ефата!“ – што значи: „Отво­ри се!“

35Мт 8,3И веднаш му се отвори слухот, и се разврзаа врските на неговиот јазик и говореше чисто.

361,25.44-45; 5,43; Мт 9,30-31И им заповеда никому да не ка­жу­ваат. Но, колку повеќе Тој им забрануваше, толку повеќе тие разгласуваа.

379,25; 1 Мојс 1,31; Ис 35,5-6; Мт 11,5; 15,31И прекумерно се чудеа и велеа: „Сѐ добро прави: и глувите ги прави да слу­шаат и немите да зборуваат!“