Проповедник 1 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Животот е бесмислен

1Зборови на проповедникот, син Давидов, цар израилски.

22,11.17; 11,8; Пс 61,9; Рим 8,20Суета над суетите, вели проповедникот, суета над суетите – сѐ е суета!

32,20.22; 5,17; 9,9Каква е ползата за човекот од сите негови трудови, со кои се труди под сонцето?

4Сир 14,18Род еден си заминува, и род друг доаѓа, а земјата останува засекогаш.

5Сонцето изгрева и заоѓа, и пак брза кон местото свое, од каде што изгрева.

6Ветрот вее кон југ и се врти кон се­вер, се врти, се врти во својот пат и пак ги почнува своите вртења во круг.

7Сир 40,11Сите реки течат во морето, но морето не се преполнува: тие одново се вра­ќаат кон она место, од каде што потекуваат, за да течат одново.

8Секоја работа бара труд: човекот не може сѐ да искаже; окото не се наситува од гледање, ниту увото може да се наслуша.

92,12; 3,15Она што било, пак ќе биде, и она што се правело, пак ќе се прави – нема ништо ново под сонцето.

10И ако за нешто се рече: „Види, ете, тоа е ново“; но тоа веќе било во текот на вековите, што биле пред нас.

112,16Нема спомен за минатото; па и за тоа, што ќе биде подоцна нема да остане спомен кај оние што ќе дојдат.

Искуството на проповедникот

12 2,9 Јас, проповедник, бев цар над Из­ра­ил во Ерусалим;

133,10; 7,25; 8,16и го управив срцето свое да ис­тра­жува и да испитува преку мудроста сѐ, што станува под небото; таа тешка за­дача им ја даде Бог на синовите чо­веч­ки, за да се занимаваат со неа.

142,11.17.26Ги видов сите работи, што се вршат на земјата, и ете – сѐ е суета и мака за духот.

154,4.6.16; 6,9; 7,13Кривото не може да се исправи, и она, што го нема не може да се брои.

1612,9; 3 Цар 3,12; 5,9-10; 10,1-13.23-24; Сир 47,14-17Си велев во срцето свое: „Еве, јас се воздигнав и се здобив со мудрост повеќе од сите, што беа пред мене над Еруса­лим, и срцето мое виде многу мудрост и знаење.“

17И го насочив срцето свое да ја познае мудроста, да ги познае безумието и глупоста; но разбрав дека и тоа е мачно за духот;

18зашто при големата мудрост големо е и тагата, и кој умножува знаење, умножува и мака.