Псалми 77 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

ПСАЛМ 77Верноста Божја во водењето на неговиот непослушен народ

1 5 Мојс 32,1 Слушни ги, народе мој, поуките мои, нека чуе увото ваше што зборува устата моја.

248,4; Мт 13,35Ја отворам устата своја со парабола и ќе зборувам за непознатите работи од старо време,

343,1; 144,4; 2 Мојс 10,2; 12,13; Јов 8,8работи што ги чувме и дознавме и што ни раскажуваа татковците наши,

421,30; 147,8; 2 Мојс 10,2; 12,25-26; 12,13-14; 5 Мојс 4,9; 6,19-24нема да ги криеме од нивните деца, на идниот род ќе му раскажуваме за славата на Господ и силата Негова, и чудесата Негови што Тој ги изврши.

5Тој подигна сведоштво во Јаков и положи закон во Израил, и им заповеда на татковците наши сето тоа да им го објават на децата свои,

6за да знае идниот род, децата, што ќе се родат, та и тие во свое време да им раскажуваат на своите деца,

7да ги полагаат надежите свои во Бо­га, да не ги забораваат делата Божји, да ги чуваат Неговите заповеди

85 Мојс 31,27; 31,5.20и да не бидат како татковците нивни – род тврдоглав и бунтовен, непостојан по срце и не Му остана верен на Бога со духот свој.

9Ос 7,13-16Синовите Ефремови, вооружени, стрелајќи со лакови, отстапија во денот на битката:

10тие не го запазија заветот на Бога и не сакаа да одат по Неговиот Закон.

11Ги заборавија Неговите добрини и чудеса, што им ги беше покажал,

12чудесата што пред очите на нив­ните татковци ги направи во египетската земја, во полињата на Цоан;

132 Мојс 14–15го раздвои морето и ги преведе пре­ку него, и ги постави водите како насип;

14104,39; 2 Мојс 13,21дење ги водеше со облак, а по цела ноќ – со огнена светлина;

15104,41; 113,8; 2 Мојс 17,1-7; 4 Мојс 20,2-13; Ис 48,21разби карпа во пустината и ги на­пои како од голема бездна.

16Од карпата изведе вода, и води по­текоа како реки.

17Ез 20,13Но тие продолжуваа и понатаму да грешат пред Него и да Го огорчуваат Севишниот во пустината:

1894,8-9; 2 Мојс 16,2-36; 5 Мојс 6,16Го искушуваа Бога со срцето свое, барајќи храна за своето лакомство,

1922,5па Го нападнаа Бога, велејќи „Мо­же ли Бог да приготви трпеза во пустина?“

20Ете, Тој удри во карпа – и бликнаа води, потекоа потоци. Може ли Тој да му даде и леб, може ли да му приготви месо на Својот народ?

214 Мојс 11; 5 Мојс 32,22Поради ова што го чу, Господ се разгневи и пламна во гнев, и оган се разгоре против Јаков и гнев се крена против Израил,

22затоа што не поверуваа во Бога и не се надеваа на спасението во Него.

234 Цар 7,2; Мал 3,10Тој им заповеда на облаците одозгора и се отворија вратите на небесата,

24Јн 6,31па им истури дожд од мана да јадат, и им даде леб небесен.

25104,40; 5 Мојс 8,3; Мудр 16,20; 1 Кор 10,3Леб ангелски јадеше човекот: Тој им испрати храна до наситување.

264 Мојс 11,31Го раздвижи од небото јужниот ветар и со силата Своја го дотера југо­западниот ветар,

27па ги одожди со месо како со прав и со птици пернати како со песок морски:

28ги нафрла среде нивниот табор, околу нивните живеалишта,

29Ос 13,6и тие јадеа и се заситија: и тоа што го сакаа, им го даде.

304 Мојс 11,33Но уште не беше минала нивната желба, и храната уште им беше во устата нивна,

314 Мојс 14,29а гневот Божји дојде врз нив, ги уби нивните најсилни и израилските мом­чи­ња ги погуби.

32При сето тоа тие продолжуваа да грешат и не поверуваа во чудесата Не­гови.

33И така им минеа дните нивни по­пусто и годините нивни во ужас.

344 Мојс 21,7; 5 Мојс 32,15.18; Ис 26,16; Ос 5,15Кога ги убиваше, тогаш Го бараа, се обраќаа и прибегнуваа кон Бога,

35и се сеќаваа дека Бог е нивен по­мошник и дека Севишниот Бог е нивен избавител.

36Но со устата своја Го мамеа, со ја­зикот свој лажеа пред Него;

37Ис 29,13; Ос 6,4; 8,1; Дела 8,21срцето нивно не Му беше наполно верно, и тие не беа цврсти во заветот Негов.

3864,3; 84,3; 2 Мојс 32,14; 4 Мојс 14,20; Ис 48,9; Ез 20,22; Ос 11,8-9Но Тој, Милостивиот, им го простуваше гревот и не ги истребуваше, мно­гупати ја отстрануваше јароста Своја и не го разгоруваше сиот Свој гнев:

39Тој ќе си спомнеше дека се тие тело и здив што оди и не се враќа.

405 Мојс 9,22Колкупати Го беа огорчувале во пустината и Го беа разгневувале во безводната земја!

41Ис 6,3И отстапуваа и одново Го ис­ку­шу­ваа Бога и Го раздразнуваа Светецот Израилев;

422 Мојс 12,29-36; Мудр 16–18не се сеќаваа на Неговата рака, ни на денот кога Тој ги избави од неприја­телот;

432 Мојс 7–11кога ги покажа во Египет Своите знаци и во полињата на Цоан – Своите чудеса;

44и ги претвори реките нивни и по­то­ци­те нивни во крв, за да не можат да пијат;

45испрати на нив бубачки да ги боц­ка­ат и жаби да ги уништат;

46житото нивно го предаде на гасеници и трудот нивен на скакулци;

47лозјата им ги исчука со град и смок­вите нивни – со слана.

48И добитокот нивен го уништи со град, а имотот нивен – со оган;

49го испрати врз нив гневот на јароста Своја, јарост, и гнев, и маки – одред зли ангели;

50го отвори патот на Својот гнев, не ги поштеди од смрт ни душите нивни и добитокот нивен го предаде на помор;

51104,36; 105,22уништи сѐ што беше првородено во Египет, првините од нивниот труд во шаторите на Хам.

5276,20; 2 Мојс 12,41-42; 12,16-17Тогаш го поведе Својот народ како овци, и ги водеше како стадо преку пус­тината:

532 Мојс 13,17.21; 13,19; 2 Мојс 15,10.19ги водеше сигурно, и тие не се уп­ла­шија; непријателите нивни ги покри мо­рето –

54и Ги воведе во светата Своја гора, онаа, која десницата Негова ја беше придобила;

5543,2; 104,11.44; Ис.Н. 13,6; 22,4; 23,8-13и ги изгони од пред лицето нивно народите, а земјата им ја раздели со ждрепка во нивно наследство, и ги на­се­ли израилските колена во полињата нивни.

565 Мојс 32,16.21; Суд 2,11-13Но тие Го искушуваа и Го огор­чу­ваа Бога Севишниот и не ги пазеа на­редбите Негови.

57Отстапија и се оттргнаа како тат­ковците нивни, се претворија во искри­вен лак.

58Го разгневуваа на ридовите свои и со своите идоли Го раздразнуваа.

59Бог го чу тоа, се разгневи многу, го отфрли Израил;

60Ис.Н. 18,1; 1 Цар 1,3; 4,2; Ер 7,12; 25,6ја отфрли скинијата во Силом, во која се всели Тој меѓу луѓето;

611 Цар 4,11.22и ја предаде во ропство нивната крепост и убавината нивна во рацете на непријателот;

62Ер 12,7па го предаде Својот народ на меч и се разгневи на Своето наследство.

635 Мојс 32,22-25; Ер 7,34Момчињата нивни оган ги голташе, и за девојките нивни немаше свадбени песни;

64Јов 27,15свештениците нивни паѓаа од меч, и вдовиците нивни не беа оплакувани.

65Тогаш се разбуди Господ како од сон, како јунак од вино совладан,

661 Цар 5,6-7и ги порази непријателите Свои од зад грб и ги предаде на вечен срам.

67И го отфрли Јосифовиот шатор и не го избра коленото Ефремово,

6846,4; 86,2; Сир 24,11туку го избра коленото Јудино, го­рата Сион, која ја возљуби.

6947,2; 86,2; 2 Цар 5,9И изгради светилиште Свое како небото и како Земјата го утврди засекогаш,

701 Цар 13,14; 15,11-13и го избра Давид, својот слуга, го зеде од овчите стада,

712 Цар 5,2; 7,7; Ис 40,11; Ез 34,13.23; 36,24; Мих 7,14и од овците што се јагнат го доведе за да го пасе народот Негов, Јаков и Израил, наследството Негово.

7276,20И Тој ги пасеше со чисто срце и ги водеше со Својата мудра рака.