Лука 20 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Исусовата власт(Мт 21,23-27; Мк 11,27-33)

1Еден ден, додека Тој го поучу­ваше народот во храмот и го про­поведаше Евангелието, пристапија пр­восвештениците и книжниците со ста­решините

2Јн 2,18; Дела 4,7и Му рекоа, велејќи: „Кажи ни, со каква власт го вршиш тоа, или кој е тој што Ти ја дал таа власт?“

3А Тој им одговори и рече: „Ќе ве прашам и јас еден збор, и кажете ми:

411,16; Мт 3,6; Дела 10,37Дали крштевањето Јованово беше од небото, или од луѓето?“

5Мт 21,32А тие почнаа да размислуваат и да си зборуваат меѓу себе: „Ако кажеме – од небото, ќе рече – Зошто не му пове­рувавте?

6Мт 14,5Ако, пак, речеме – од луѓето, тогаш сиот народ ќе нѐ каменува, би­дејќи е уверен дека Јован беше пророк.“

7Затоа одговорија: „Не знаеме од каде е.“

8Исус им рече: „Ниту Јас нема да ви ка­жам со каква власт го вршам тоа.“

Парабола за немилосрдните лозари(Мт 21,33-46; Мк 12,1-12)

9 Ис 5,1; Мт 25,14 И почна да му ја раскажува на народот оваа парабола: „Еден човек насади лозје и го предаде на лозари, па си за­ми­на на подолго време.

102 Лет 36,15-16А во свое време испрати кај лозарите еден слуга за да му дадат од родот на лозјето; но лозарите го натепаа и го пуштија празен.

11И прати повторно друг слуга: но тие и него го натепаа и го посрамија, па го ис­пратија празен.

12Испрати и трет, а тие и него го ра­нија и го избркаа.

133,22Тогаш господарот на лозјето рече: ‚Што да направам? Ќе го испратам својот возљубен син, можеби кога ќе го видат, ќе се засрамат.‘

14Но лозарите, штом го видоа, си раз­мислуваа меѓу себе, велејќи: ‚Овој е наследникот! Ајде да го убиеме и нам да ни остане наследството!‘

15И кога го изведоа надвор од лозјето, го убија. Што ќе им направи, пак, господарот на лозјето?

16Дела 13,46; 28,28Ќе дојде и ќе ги погуби овие лозари, а лозјето ќе го предаде на други.“ А оние што слушаа, рекоа: „Да не даде Бог!“

17Пс 117,22; Ис 28,16; Дела 4,11; 1 Птр 2,7Но Тој, кога ги погледна, им рече: „Што значи тогаш напишаното: ‚Ка­ме­нот што го отфрлија ѕидарите, стана ка­мен темелник‘.

18Ис 8,14-15Секој што ќе падне врз тој камен, ќе се разбие; а врз кого тој ќе падне, ќе го здроби.“

За данокот(Мт 22,15-22; Мк 12,13-17)

19 19,47; 22,2; Мт 14,5; Дела 5,26 И во тој час првосвештениците и книжниците сакаа да стават рака на Него, но се плашеа од народот; зашто сфатија дека за нив ја кажа оваа пара­бола.

2011,54; 16,15И дебнејќи Го, испратија и лукави луѓе, кои се преправаа дека се праведни, за да Го фатат во некој збор и да можат да Го предадат на началството и на власта управникова.

213 Мојс 19,15; Пс 26,11; 50,15; Дела 9,2; 10,34; Гал 2,6; Јк 2,1И Го прашаа, велејќи: „Учителе, знаеме дека право зборуваш и учиш, и не гледаш кој е кој, туку вистински поу­чуваш за патот Божји.

22Рим 13,6Позволено ли ни е да му даваме да­нок на царот или не?“

23А Тој го разбра нивното лукавство и им рече: „Зошто Ме искушувате?

24Покажете ми еден денариј: Чија слика и натпис стои таму?“ Тие одгово­рија: „На царот.“

2523,2; Рим 13,7Па им рече: „Подајте го царевото на царот, а Божјото на Бога!“

26И не можеа да фатат нешто во Не­говите зборови пред народот, туку само се зачудија на одговорот Негов и за­молкнаа.

Прашање за воскресението на мртвите(Мт 22,23-33; Мк 12,18-27)

27 Дела 4,1-2; 23,8; 1 Кор 15,12 Тогаш пристапија некои од саду­ке­ите, што тврдат дека нема воскресение, па Го прашаа,

281 Мојс 38,8; 5 Мојс 25,5велејќи: „Учителе, Мојсеј ни напи­ша: Ако некому умре брат, кој имал же­на и умрел бездетен, брат му да ја земе жената и да го подигне потомството на својот брат.

29Си беа седум браќа. Првиот ја зеде жената и умре без деца.

30Жената ја зеде вториот, но и тој умре без деца.

31Потоа ја зеде и третиот, а така исто и сите седуммина не оставија деца и умреа.

32По сите нив, умре и жената.

33При воскресението, пак, на кого од нив таа ќе му биде жена, бидејќи се­думмина ја имаа за жена?“

3417,27; Мт 24,38Им одговори Исус и рече: „Си­но­ви­те од овој свет се женат и мажат;

35Фил 3,11но оние што ќе бидат удостоени да го добијат оној свет и воскресението од мртвите, ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат;

361 Јн 3,2всушност, тие веќе не можат да ум­рат, затоа што се како ангели, а бидејќи се синови на воскресението, тие се синови Божји.

372 Мојс 3,6; Дела 3,13; Рим 6,10-11А дека мртвите ќе воскреснат, тоа го покажа и Мојсеј кај капината, кога Го нарече Господ – Бог Авраамов, Бог Исаков и Бог Јаковов.

38Дела 17,28; Рим 14,8-9А Бог не е Бог на мртвите, туку на живите, зашто во Него се сите живи.“

39Мк 12,28А некои од книжниците одговорија и ре­коа: „Учителе, добро рече!“

409,45И повеќе не се осмелуваа за ништо да Го прашаат. А тој им рече:

Месијата и Давид(Мт 22,41-46; Мк 12,35-37)

41„Како, пак, велат де­ка Христос е син Давидов?

42Пс 109,1; Дела 2,34-35; 1 Кор 15,25 Та и самиот Давид вели во Книгата на псалмите: ‚Му рече Господ на Мојот Господ: седи од Мојата десна страна,

43додека не ги положам неприја­те­ли­те Твои во подножјето на нозете Твои!‘

44Значи Давид Го нарекува Господ. Па како тогаш може да му биде син?“

Исусовиот суд за книжниците(Мт 23,1-36; Мк 12,38-40)

45И додека сиот народ слушаше, Тој им рече на учениците Свои:

4611,43„Чувајте се од книжниците што ми­луваат да одат во долги облеки и сакаат поздрави по пазариштата, предни места во синагогите и да се први на гозбите;

47што ги подјадуваат домовите на вдовиците и лицемерно долго се молат. Тие ќе добијат потешка пресуда.“