Плачот 3 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Еремиин плач и утеха

1Јас сум човек, кој видов мака од палката на Неговиот гнев;

2Јн 8,12Тој ме поведе и воведе во темнина, а не во светлина.

3Тој се сврте само против мене и цел ден ме биеше со раката Своја;

4Јов 30,30го исцеди телото мое и кожата моја, ги здроби коските мои;

5ме загради и ме опколи со горчила и маки;

6ме постави во темно место, како одамна умрените;

7Јов 3,23; 19,8ме огради со ѕид, да не можам да из­лезам, ми направи тешки вериги;

8и, кога викав и пискав, ја одбиваше молитвата моја;

9со камења ги прегради патиштата мои, ги попречи патеките мои.

10Ос 13,7-8; Јов 10,16Тој стана за мене како мечка во за­седа, како лав на скришно место;

11ме истера по беспаќа и ме раскина, ме уништи;

12Јов 16,12-13го затегна лакот Свој и ме постави како цел за стрела;

13ги прострела бубрезите мои со стрели од торбата Своја.

145 Мојс 28,37; Ер 20,7; Пс 68,11; Јов 30,9Станав потсмев за сиот народ мој, негова секојдневна шега.

15Ер 23,15; Пс 68,21; Изреки 20,17; Мт 27,34Ме презасити со горчила, со пелин ме напои;

16со камен ми ги скрши забите мои, со пепел ме покри.

17Ер 16,5Избега мирот од душата моја; заборавив за добри работи

18Јов 17,15и реков: дотраја животот мој и на­дежта моја од Господ.

19Помисли на моето страдање и на мојата мака, за пелинот и за жолчката.

20Душата моја постојано се сеќава на тоа и премалува во мене.

21Ис 46,8Еве што му одговорив на срцето мое и поради тоа имам надеж:

222 Мојс 34,6-7по милоста на Господ не загинавме наполно, бидејќи милосрдието Негово не е пресекнато;

23тоа се обновува секое утро; верноста Негова е голема!

24Мих 7,7; Пс 15,5; 72,26Господ е дел мој, ми вели душата, па така на Него ќе се надевам.

25Ис 8,17; 25,9; Пс 39,1; 68,7Добар е Господ кон оние, кои се на­деваат на Него, кон душата, која Го ба­ра.

26Ис 30,18Добро му е на оној, кој трпеливо го очекува спасението од Господ.

27Добро е за човекот да го носи јаремот свој во младоста своја.

28Ер 15,17Сам ќе седи и ќе молчи, бидејќи Господ го ставил бремето врз него.

29Нека ја допре устата своја до земјата, можеби уште има надеж.

30Ис 50,6; Мт 5,39Го подава образот свој на оној, кој бие, да трпи навреди до презаситување,

31Ер 3,12бидејќи Господ не отфрла за навек.

32Ис 54,8-9; 63,7Пратил ли неволја, Тој и ќе се сми­лува според Својата голема милост.

33Ез 33,11Зашто Тој не по волјата на Своето срце ги казнува и ги ожалостува си­но­вите човечки.

34Амос 1,6.9Но, кога ги газат со нозете сите зат­вореници на земјата,

35Амос 5,7-10кога неправедно осудуваат човек пред лицето на Севишниот,

36кога му се нанесува неправда на чо­векот во неговиот спор: зар Господ не гледа?

371 Мојс 1; Пс 32,9Кој вели – „Бива и она што Господ не заповедал да биде?“

38Ис 45,7Зар не доаѓаат и злото и доброто од устата на Господ

394 Мојс 11,1На што се жалат живите луѓе? Се­кој за гревовите свои?

40Ис 55,7; Ер 3,22; Ос 6,1Да ги испитаме и да ги истражиме патиштата свои и да се вратиме кај Гос­под.

41Нека го подигнеме срцето свое и рацете свои кон Бога, Кој е на небесата.

42Ер 3,25; 8,14; 14,7Ние згрешивме и се противевме, Ти не нѐ поштеди.

43Ти се облече со гнев и нѐ прогони, нѐ умртвуваше, и не нѐ жалеше;

443,8Ти се сокри во облак, за да не продре молитвата наша;

455 Мојс 28,37; 1 Кор 4,13смет и гнасотија нѐ направи меѓу народите.

46Широко ги отворија устите против нас сите наши непријатели.

47Ужас и јама, пустош и разорение – тоа е делот наш.

48Ер 14,17Потоци солзи лее окото мое за по­гибелта на ќерката од мојот народ.

49Окото ми се прелива и не престанува, бидејќи нема одмор

50Ис 63,15сѐ додека Господ не погледне ми­лостиво и види од небесата.

51Окото мое е причина да страда ду­шата моја заради сите ќерки на мојот град.

52Пс 34,19; 69,5Постојано се силат непријателите мои да ме уловат како птичка, без ни­каква причина.

531 Мојс 37,20; Ер 38,6Го фрлија во јама животот мој и ме засипаа со камења.

54Јона 2,4-6; Пс 68,1-2; Ис 53,8Водата се подигна над главата моја; па си реков – „Загинав.“

55Го повикав името Твое, Господи, од длабоката јама.

56Пс 129,1-2Ти го чу гласот мој; не затнувај го увото Свое за мојата воздишка и за мојот плач!

57Ис 41,10-14; Ер 1,8; 30,10Ти се приближуваше, кога ќе по­викав кон Тебе, и велеше – не плаши се!

58Ти го заштитуваше, Господи, делото на мојата душа; го избавуваше мојот живот.

59Ти гледаш како ме угнетуваат, Гос­поди; пресуди го делото мое.

60Ер 11,19; 18,23Ти ја гледаш сета одмазда нивна, сите намери нивни против мене.

61Ти ги слушаш, Господи, навредите нивни, сите намери нивни против мене,

62зборовите на оние, што стануваат против мене, и лукавствата нивни против мене секој ден.

633,14; Пс 68,12Погледај, седнат ли, станат ли, јас сум подбивна песна за нив.

64Ер 51,56Казни ги, Господи, според делата на рацете нивни;

65прати им закоравеност на срцето нивно и проклетсвото Твое врз нив;

66гони ги, Господи, со гнев и истреби ги од поднебјето!