3 Макавејска 4 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Жалоста и страдањата на Јудејците во Египет

1Секаде, каде што ќе пристигнеше оваа царска заповед, незнабошците приредуваа народни гозби со радосни извици и на таков начин вкоренетата омраза смело се покажуваше.

2Меѓу Јудејците започна неутешна тага, горко плачење и лелекање; на­се­каде се слушаа воздишките на оние што ја оплакуваа ненадејно најавената страшна смртна казна; тоа ги плашеше нивните срца.

3Која област, кој град или кое село, кои патишта не се исполнија со нивниот плач и писок?

4Властите од секој град без чувство на жал и со жестокост ги испраќаа за­едно; гледајќи ја таа грозна слика, дури некои и од непријателите го оплакуваа нивното прогонување и размислуваа за превртливоста на животот.

5Водеа групи старци, престарени, по­криени со бели коси, подгрбавени и со треперливи нозе и, според, барањето за насилно прогонство, ги принудуваа без срам да чекорат побрзо.

6Девојки, тукушто склучиле брак и влегле во брачната одаја, место да се радуваат, се вдадоа во плач и своите, со масла намирисани коси ги посипуваа со пепел; ги водеа без превез и место да пеат свадбени песни, тие го прифаќаа општиот лелек, бидејќи туѓинците ги измачуваа страшно;

7ги влечкаа јавно и насила, врзани со вериги и ги фрлаа во кораби.

8И нивните млади сопрузи, место со венци на глава, беа врзани со јажиња околу вратот, во цветот на својата младост; место свадбена гозба и младински наслади, свадбените денови ги минаа во плач, зашто под нозете свои го гледаа пеколот отворен.

9Ги водеа како ѕверови, оковани во железни вериги: едни беа приковани за седиштата на корабите, а други – на но­зете имаа тешки окови.

10Освен тоа, тие беа во внатрешноста на бродовите, одделени од светлината, од сите страни заобиколени со темнина – за сето време додека пловеа; со нив се однесуваа како со најлоши злосторници.

11Кога ги доведоа до едно место, на­речено Схедија, а според царската за­по­вед, пловењето беше завршено, тогаш беше наредено да бидат оставени пред градот, на хиподромот, кој беше многу широк и доста погоден за јавна поруга пред сите што влегуваа во градот и кои излегуваа оттаму. Но немаа никакво општење со војската, а немаа ни достоен покрив над главите.

12Кога сето тоа беше направено, и ко­га царот разбра дека нивни сонародници често излегуваат тајно од градот за да ја оплакуваат тешката мака на сво­ите сограѓани,

13Пс 113,13тој се разгневи многу и нареди и тие да бидат не помалку казнети од дру­ги­те.

14Тој нареди да ги пребројат сите по име, не за да им пресуди тешка робија, туку најнапред да ги подложи на тешки измачувања, а најпосле сите да ги погуби во еден ден.

15И макар што пописот се вршеше со голема брзина и до крајна ревност, од изгревот до залезот на сонцето, сепак не можеа потполно да го завршат ни за четириесет дена.

16А царот непрестајно и прекумерно се предаваше на задоволства, приредуваше гозби пред сите идоли, а со умот свој далеку од вистината, со својата не­чиста уста ги славословеше оние што беа глуви и што не можеа да говорат или да помогнат, а за Великиот Бог збо­руваше она што не е прилично.

17Откако измина тоа време, писарите го известија царот дека не се во состојба да ги пребројат Јудејците поради нивното големо множество;

18освен тоа, уште поголем е бројот на оние што сѐ уште се во областите, по домовите и распрснати во разни места, така што пребројувањето не можат да го направат дури и сите египетски власти.

19А кога царот им се закануваше уш­те построго, претпоставувајќи дека се поткупени со подароци и дека вешто ја избегнуваат казната, тогаш стана по­требно да го убедат уште посилно;

20тие му докажаа дека немаат доволно хартија и трски за пишување.

21Тоа беше всушност дејствување на непобедливата Божја промисла, која им помагаше на Јудејците.