4 Царства 3 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Јорам, цар на Израил

1Јорам, синот на Ахав, стана цар над Израил во Самарија во осумнаесеттата година од владеењето на јудејскиот цар Јосафат и царуваше дваесет години.

2Тој правеше зло пред очите на Гос­под, но не така, како татко му и мајка му, зашто ја собори статуата на Ваал што ја беше направил татко му.

310,29; 13,11; 14,24; 15,9.18; 3 Цар 12,26-32; 13,33-34; 14,16; 15,26.34; 16,2.9.29Сепак, тој се приврза кон гревовите на Јеровоам, Наватовиот син, кој го наведе Израил да прави гревови, и не отстапуваше од нив.

Во воен поход против моавската земја

4 2 Цар 8,2; Ис 16,1 Моавскиот цар Меша имаше многу добиток и му испраќаше на израилскиот цар по сто илјади јагниња и по сто илјади неистрижени овни.

51,1Но, штом умре Ахав, моавскиот цар се одметна од израилскиот цар.

6Во она време царот Јорам излезе од Самарија и ги преброи сите Израилци,

73 Цар 22,4па отиде и испрати да му кажат на јудејскиот цар Јосафат: „Моавскиот цар се одметна од мене. Ќе дојдеш ли со мене во војна против Моав“ Тој одговори: „Ќе дојдам; Јас сум со тебе. Мојот народ е и твој народ, а моите коњи се и твои коњи.“

8И рече: „По кој пат да одам?“ Тој рече: „По патот низ едомската пустина.“

9И тргнаа израилскиот цар, јудеј­скиот цар и едомскиот цар, и одеа по заобиколен пат седум дена, и немаше вода за војската и за добитокот што одеше по нив.

10Тогаш рече израилскиот цар: „Ах! Господ ги изведе овие тројца цареви за да ги предаде во раката на Моав.“

113 Цар 22,7Но Јосафат рече: „Нема ли тука пророк Господов, па преку него да Го прашаме Господ?“ Одговори еден од слугите на израилскиот цар и рече: „Тука е Елисеј, Шафатовиот син, кој полеваше вода на Илиевите раце.“

125 Мојс 18,18; 1 Цар 3,19; Ер 1,9; 27,18И рече Јосафат: „Во него има слово Господово.“ И отидоа кај него израилскиот цар и Јосафат и едомскиот цар.

13И му рече Елисеј на израилскиот цар: „Што имаш ти со мене! Оди кај пророците на татковците свои и кај пророците на својата мајка.“ И му кажа израилскиот цар: „Не, зашто Господ ги изведе овде овие тројца цареви за да ги предаде во раката на Моав.“

143 Цар 17,1; 18,15И рече Елисеј: „Се колнам во жи­виот Господ Саваот, пред Кого стојам! Ако не го почитував Јосафат, јудеј­скиот цар, не би те почитувал и не би те погледнал;

153 Цар 18,46; Ез 1,3; 3,14; 8,1; 33,22; 37,1туку повикајте ми свирач.“ И кога свирачот свиреше, тогаш раката Госпо­дова се допре до Елисеј,

16и тој рече: „Вака говори Господ: ‚Направете ја оваа долина јама до јама‘

17зашто вака вели Господ: ‚нема да видите ветар и нема да видите дожд, а оваа долина ќе се наполни со вода, од која ќе пиете вие и вашиот ситен и крупен добиток;‘

18но тоа е малку пред очите на Гос­под: Тој и Моав ќе го предаде во рацете ваши,

19и ќе ги поразите сите укрепени градови и сите главни градови, и ќе ги исечете сите добри дрвја, и ќе ги за­п­рете сите извори, и сите добри ниви и ќе ги затрупате со камења.“

20Утредента, додека се принесуваше принос, одеднаш потече вода по патот од Едом, и земјата се наполни со вода.

21Кога слушнаа Моавците дека царевите доаѓаат да војуваат со нив, беа собрани сите што носат појас и постари, па застанаа на границата.

22Изутрината станаа рано, кога сонцето изгреа над водата; на Моавците таа вода оддалеку им се причини црвена како крв.

23И тие рекоа: „Тоа е крв; се степале царевите меѓу себе и се истребиле еден со друг. А сега на плен, Моаве!“

24И тие дојдоа до израилскиот логор. Станаа Израилците и удрија по Моав­ците, кои почнаа да бегаат од нив, но, тие и понатаму трчаа по нив за да ги дотепаат.

25Ис 16,7.11; Ер 48,31.36И ги разрушија градовите, и во се­која добра нива секој фрли по еден ка­мен, и ја наполнија, и сите водни извори ги затрупаа, и сите плодни дрвја ги исе­коа. Само во Кир-Харешет ги оставија камењата на ѕидините. Но и него пра­ќарите го опколија и го разрушија.

26Кога моавскиот цар виде дека ја губи битката, зеде со себе седумстотини мажи, наоружани со меч за да се пробијат кон едомскиот цар, но не можеа.

27Суд 11,30-40; Мих 6,7И тој го зеде својот првороден син, кој требаше да царува по него, и го принесе како жртва сепаленица врз ѕидот. Тоа предизвика големо гадење кај Из­раилците, и тие се повлекоа од него и се вратија во земјата своја.