Судии 11 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Ефтај станува војсководач на Израил

1 Евр 11,32 А Ефтај беше од Галаад, човек храбар; Тој беше син на една блудница, со која Галаад го роди Ефтај.

21 Мојс 21,10Но жената на Галаад му роди си­нови. Кога пораснаа синовите од же­ната, таа го истера Ефтај, велејќи му: „Ти не си наследник на домот на на­шиот татко, зашто си син на друга жена.“

39,4И Ефтај избега од браќата свои во земјата Тов. Кај Ефтај се собраа тогаш безделници и одеа со него.

4По извесно време Амонците влегоа во војна против Израил.

5Во времето на војната на Амонците против Израил отидоа галаадските ста­решини да го доведат Ефтај од земјата Тов,

6и му рекоа на Ефтај: „Дојди, стани ни војвода и ќе војуваме против Амо­н­ците.“

7Ефтај им рече тогаш на галаадските старешини: „Нели ме намразивте и ме истеравте од домот на татко ми? Зошто дојдовте сега кај мене, кога сте во неволја?“

810,18Галаадските старешини му одго­во­рија на Ефтај: „За тоа дојдовме кај те­бе сега, за да дојдеш со нас и да војуваш против Амонците и да бидеш кај нас кнез на сите жители галаадски.“

9А Ефтај им одговори на галаадските старешини: „Ако ме вратите за да се борам против Амонците, и Господ ми ги предаде, ќе станам ли кај вас кнез?“

101 Мојс 31,50Галаадските старешини му рекоа на Ефтај: „Господ нека биде сведок меѓу нас дека ќе постапиме според зборот твој!“

111 Мојс 31,49Потоа Ефтај отиде со галаадските старешини, и народот го постави за свој поглавар и војвода. И Ефтај ги искажа сите свои зборови пред Господ што ги беше рекол во Мицпа.

Пораките на Ефтај до Амонците

12И Ефтај испрати тогаш гласници кај амонскиот цар да каже: „Што бараш од мене, та си дошол кај мене да војуваш во земјата моја?“

134 Мојс 21,13.24; 5 Мојс 2,17-23А амонскиот цар им рече на Еф­таиевте гласници: „Кога Израил дојде од Египет, ја зазеде мојата земја од Арнон до Јавок и Јордан; затоа врати ми ја на мирен начин (и јас ќе се повлечам).“

14(И се вратија пратениците на Ефтај.) Но Ефтај пак испрати гласници кај амонскиот цар

15за да му кажат: „Вака вели Ефтај: Израил не ја зазеде земјата моавска и земјата амонска;

16зашто, кога доаѓаше од Египет, Из­раил отиде во пустината кај Црвеното Море и дојде во Кадис;

174 Мојс 20,17оттаму Израил испрати гласници кај едомскиот цар за да кажат: ‚дозволи ми да минам низ земјата твоја‘. Но едомскиот цар не се согласи; испрати и кај моавскиот цар, но и тој не се согласи. Затоа Израил остана во Кадис.

184 Мојс 20,21; 21,4; 21,13И тргна преку пустината, ја заобиколи земјата едомска и земјата моав­ска, и дојде до источната граница на моавската земја, и се смести од онаа страна на Арнон; но не влезе во пределите моавски, бидејќи Арнон е граница на Моав.

194 Мојс 21,21-26; 5 Мојс 2,26-37Но Израил испрати пратеници и кај Сион, царот аморејски, царот од Есе­вон, и му рече: ‚дозволи ни да минеме преку твојата земја до нашето место.‘

20Но Сион не му дозволи на Израил да мине преку неговите предели, и го собра Сион сиот народ свој, па постави логор во Јахца и се судри со Израил.

21И Господ, Бог Израилев, го предаде Сион и сиот негов народ во рацете на Израил, и тој ги испотепа; и завладеа Израил со целата земја на Аморејците, кои живееја во таа земја,

22и тие завладеаја над сите предели аморејски, од Арнон до Јавок и од пустината до Јордан.

23И така, Господ, Бог Израилев, ги изгони Аморејците пред народот Свој Израил, а ти сакаш да го завладееш?

245 Мојс 2,36Зарем ти не владееше со тоа што ти го дал во наследство Хамос, твојот бог? И ние владееме со сето она што ни го даде како наследство Господ, нашиот Бог.

254 Мојс 22,1-6; Ис.Н. 24,9Зар си ти подобар од Валак, синот на Ципор, царот моавски? Се карал ли тој со Израил или војувал ли против него?

26Израил живее веќе триста години во Есевон и во неговите села, во Арор и во неговите села, и во сите градови што се блиску до Арнон; зошто за тоа време не ги одзедовте?

27Јас не сум виновен пред тебе, а ти ми правиш зло, тргнуваш во војна против мене. Господ нека биде судија меѓу синовите Израилеви и Амонците.“

28Но амонскиот цар не ги послуша зборовите на Ефтај, што тој му ги ис­прати.

Ветувањето на Ефтај

29 3,10 И слезе врз Ефтај Духот Господов, и тој го премина Галаад и територијата на Манасија, се врати во Мицпа во Галаад, и од Мицпа отиде кај Амон­ците.

301 Цар 14,24И Ефтај даде завет пред Господ, велејќи: „Ако ги предадеш Амонците во рацете мои,

311 Мојс 22,1-19; 4 Цар 3,27; Мих 6,7тогаш, кога ќе се вратам со мир од Амонците, сѐ што ќе ми излезе во пресрет од вратата на домот мој, нека биде за Господ, и ќе го принесам како жртва сепаленица.“

32Па отиде Ефтај кај Амонците да се бори против нив, и Господ му ги предаде во рацете негови;

33и им нанесе многу голем пораз, и освои дваесет градови, расположени помеѓу Ароер, Минит и Авел-Кера­мим, и се смирија Амонците пред синовите Израилеви.

34Потоа дојде Ефтај во Мицпа, во домот свој, и ете, ќерка му излегува во пресрет со тимпани и оро: таа му беше единица; освен неа немаше друг син или ќерка.

354 Мојс 30,3; 5 Мојс 23,22; Проп 5,3-5Штом ја виде, ја раскина облеката своја и рече: „Ах, дете мое! Ти ме фр­лаш во големи јадови: и ти си меѓу оние што го нарушија спокојството мое! Јас ја отворив (за тебе) устата своја пред Господ и не можам да ја одречам мојата заклетва.“

36Таа му одговори: „Татко! Ти си ја отворил устата своја пред Господ – пра­ви го она со мене што си го кажал со устата своја штом Господ се одмазди преку тебе на твоите непријатели, Амонците.“

37И му рече на својот татко: „Но до­пушти ми го само уште ова: пушти ме за два месеца да отидам да се искачам на гората и да го исплачам моминството свое со другарките мои!“

38Тој ѝ рече: „Оди!“ И ја пушти за два месеца. Таа отиде со другарките свои и го оплакуваше моминството свое во гората.

39По два месеца таа се врати при својот татко, и тој го изврши над неа заветот свој што го даде, и таа не позна маж. Оттогаш стана обичај во Израил,

40секоја година ќерките Израилеви да одат и да ја оплакуваат ќерката на галаадчанинот Ефтај, по четири дена во годината.