Мудрост Соломонова 17 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Темнината и огнениот столб

1 2 Мојс 10,21-29 Пс 91,5-6; Рим 11,33-35 Големи се и недостижни Твоите судови, Господи, затоа не­по­у­че­ните души паднаа во заблуда.

2Зашто беззакониците затвореници на темнината, и заробеници на долгата ноќ, кои беа намислиле да го из­ма­чу­ва­ат светиот народ, затворајќи се во сво­и­те куќи, станаа бегалци од вечната Промисла.

3Мислејќи дека нивните тајни грево­ви ќе останат сокриени, тие, под темни­от покрив на заборавот, се рассеале, силно преплашени и од сеништа избезумени,

4зашто и најскришното место, во кое се затвораа, не ги избавуваше од стра­вот, но околу нив страшни звуци се огласуваа и во ужас ги доведуваа, и им се јавуваа грди чудовишта со страшни лица;

5никаква огнена сила не можеше светлина да им даде, ниту пак светлиот болскот од ѕвездите можеше да ја ос­ветли таа мрачна ноќ.

6Им се јавуваа, така сами од себе, за­палени клади полни со ужас и кога ви­денијата исчезнуваа, од страв избезуме­ни, им се чинеа многу погрди.

7Паднаа лагите на волшебното зна­е­ње, фалбите за разум на подбив се изло­жија,

8зашто оние, што беа ветиле дека од болната душа ќе го прогонат ужасот и немирот, и самите страдаа од смешен страв.

9И дури кога немаше ништо да трепне и да ги исплаши, движењето на жи­вотните и шушкањето на змиите ги плашеше; тие умираа од страв, пла­шеј­ќи се дури и од воздухот, од кој никаде не може да се избега,

10зашто злобата е плашлива, со своето сведоштво се осудува; злото секогаш го зголемува, кога ќе почне совеста да ја измачува,

11а стравот не е ништо друго, туку лишување од помошта што ја дава здра­вото размислување.

12Колку е помала внатрешната на­деж, толку поголема била замислувана непознатата причина, од која произле­гува маката.

13И тие во таа, навистина неподнос­лива ноќ, излезена од длабините на страшниот пекол, приготвувајќи се да заспијат обичен сон,

14час бивале измачувани од страшни привиденија, час раслабувани од очаја­ние, затоа што ги напаѓал ненадеен страв.

15И така, таму кој каде што се нашол, бил затворан во темница без окови.

16И земјоделец и овчар или работник во пустината, штом бил настигнат, ѝ се предавал на таа неизбежна неволја,

17зашто сите беа врзани со едно јаже на темнината. Ветар ли бучи или меѓу густи гранки милозвучен глас на птич­ка се слуша, вода ли тече брзо и бучно или камења паѓаат со голем тресок,

18дали тоа животни трчаат и скокаат, та не се гледаат, или најсвирепи ѕверови рикаат или се слуша одглас на планински длабини – сето тоа ги престрашува­ше и истоштуваше.

19Зашто целиот свет беше осветлен со јасна светлина и без пречки ги извр­шуваше своите работи;

203 Мојс 26,36само над нив беше распослана теш­ка ноќ – образот на темнината што по­некогаш ќе ги опфати; но тие сами за себе беа товар – потежок од темнината.